Η αποβολή Κατσουρίδη είναι απάντηση στα αδιέξοδα της πολιτικής του ΑΚΕΛ;

του Παναγιώτη Σολωμού

Η αποβολή Κατσουρίδη έρχεται σε μια στιγμή που το ΑΚΕΛ αναζητά τρόπους να ξεπεράσει το στίγμα της διαπλοκής και της διαφθοράς στο οποίο έχει βρεθεί μπλεγμένο. Ένα στίγμα το οποίο το έχει απαξιώσει μέσα στην κοινωνία και το έχει ταυτίσει με τα αστικά κόμματα.

XRISTOFIAS-KAI-KATSOURIDIS

Ο Κατσουρίδης παρουσιαζόταν σαν ο πιο επικοινωνιακός και ο πιο οξυδερκής από την σημερινή ηγετική ομάδα του ΑΚΕΛ, γι αυτό και μια σειρά μέλη του κόμματος αντέδρασαν στην διαγραφή του. Όμως αυτή η οξυδέρκειά του διοχετευόταν και στην εμπλοκή του σε εμπορικές δοσοληψίες σε προσωπικό επίπεδο με διάφορους αστούς κεφαλαιοκράτες, κάτι που τον έκανε αγαπητό και σε κομμάτι της άρχουσας τάξης. Άλλωστε αυτή ήταν και η ουσία της κατηγορίας Χριστόφια εναντίον του όταν τον κατηγόρησε ότι «κάθεται τζιαί πίνει ουϊσκούδκια ποδά τζιαί ποτζεί.» Αυτές του οι συναλλαγές είχαν σαν αποτέλεσμα και την εμπλοκή του στο σκάνδαλο της Δρομολαξιάς.

Το ΑΚΕΛ όμως με την διαγραφή του Κατσουρίδη δεν θα τα καταφέρει να απαλλαγεί από τη ρετσινιά της διαφθοράς, της διαπλοκής και της πιο γενικής απαξίωσης, γιατί απλά η κοινωνία γνωρίζει ότι τα πιο πάνω φαινόμενα δεν περιορίζονται σε ένα άτομο. Ο ίδιος ο ΓΓ του ΑΚΕΛ παραδέχτηκε όταν συζητείτο το ζήτημα FOCUS ότι δεν υπάρχει κόμμα που να μην έχει πάρει χρηματοδότηση από ιδιώτες. Ταυτόχρονα οι κοινωνία ζει ακόμα ένα γεγονός .Το γεγονός του διορισμού χιλιάδων στελεχών και φίλων του ΑΚΕΛ σε διάφορες κυβερνητικές και προνομιούχες θέσεις την περίοδο διακυβέρνησης Χριστόφια.

Το γεγονός της διαπλοκής στο ΑΚΕΛ έχει να κάμει με την εγκατάλειψη του στόχου της αλλαγής του κοινωνικό- οικονομικου συστήματος και της πλήρους ενσωμάτωσής του στη λογική του. Έτσι, όταν το ΑΚΕΛ έλεγε ότι ο στόχος μας είναι να διαχειριστούμε το σύστημα και διαβεβαίωνε τους κεφαλαιοκράτες ότι δεν θα κάνει αλλαγές, φυσικό ήταν και ο κόσμος του να ψάξει να βολευτεί μέσα στο σύστημα.

Πιο συγκεκριμένα, αντί να πει ότι στόχος μας είναι να παίρνουν και οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα μισθούς και τα ωφελήματα κοντά σε αυτά του δημόσιου και να κινητοποιήσει τους εργαζόμενους προς αυτή την κατεύθυνση,είπε ότι τόσο καιρό στο δημόσιο έμπαιναν δεξιοί τώρα θα μπουν αριστεροί. Αντί να πει ότι οι θεσμοί του αστικού κράτους (στρατός, αστυνομία, εκπαίδευση, δικαιοσύνη τραπεζικό σύστημα) εξυπηρετούν το κεφάλαιο και την ιδεολογία του, και να προωθήσει, στηριζόμενο σε κοινωνικές κινητοποιήσεις, μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση του δημοκρατικού, εργατικού και κοινωνικού έλεγχου σε συνθήκες πλήρους διαφάνειας, προσπάθησε να στηριχτεί σε «μετριοπαθείς» αστούς τεχνοκράτες.

Η προσκόλληση της πολιτικής του ΑΚΕΛ στη λογική του συστήματος εξακολουθεί να παραμένει παρά τα όσα έγιναν τα τελευταία χρόνια τόσο στην Κύπρο όσο και σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη. Αυτή η πολιτική έχει τις ρίζες της στην Σταλινικής προέλευσης θεωρίας των Σταδίων, η όποια όμως μετά την κατάρρευση των ανατολικών χωρών ανανεώθηκε με ένα κείμενο του Ν. Κατσουρίδη «Η δική μας αντίληψη για τον σοσιαλισμό»1, στο οποίο επιβεβαιώνεται η θεωρία των σταδίων άλλα μπαίνει και η θέση για ειρηνικό πέρασμα στον Σοσιαλισμό. Την «προσφορά» του πιο πάνω κειμένου αναγνώρισε και ο Χριστόφιας στη σύγκρουση που είχε τότε με τον Κατσουρίδη για τα «Ουϊσκούδκια».

Έτσι λοιπόν ο Κατσουρίδης έφυγε από το κόμμα, η πολιτική του καθοδήγηση όμως παραμένει. Αυτή η πολιτική προσέγγιση που μπορεί την περίοδο της ανάπτυξης του καπιταλισμού να έδινε και κάτι για τους εργαζόμενους, άλλα σήμερα αποδεικνύεται ξανά και ξανά ανεπαρκής για να προστατεύει την κοινωνία και τους εργαζόμενους. Τόσο η διακυβέρνηση Χριστόφια άλλα πολύ περισσότερο η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία αποδεικνύουν ότι η μορφή της ταξικής πάλης από πλευράς κεφαλαίου παίρνει τη μορφή μιας όλο και πιο αδίστακτης και απάνθρωπης επίθεσης.

Μέσα στα πλαίσια της ευρύτερης αριστεράς έχει ήδη ξεκινήσει η αναζήτηση της πολιτικής που είναι σε θέση να απαντήσει στην κατάρρευση του καπιταλισμού. Η υιοθέτηση μιας πολιτικής στηριγμένης στις βασικές αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού που θα έχει στόχο την δημιουργία μιας διεθνούς επαναστατικής οργάνωσης και την προώθηση ενός προγράμματος, το οποίο να ζητά τη διαγραφή των χρεών, την κρατικοποίηση κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο σε συνθήκες πλήρους διαφάνειας του τραπεζικού συστήματος και των άλλων βασικών τομέων της οικονομίας, και να οδηγεί στην ανατροπή του καπιταλισμού είναι η μόνη πολιτική που μπορεί να βάλει τέρμα στα αδιέξοδα του καπιταλισμού και τη βαρβαρότητα στην οποία οδηγεί την ανθρωπότητα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: