Μετά τον Χριστόφια ο Αναστασιάδης; Έρχεται εποχή νέων επιθέσεων και αγώνων!

Όπως ήταν αναμενόμενο ο πρώτος γύρος έληξε με νίκη της δεξιάς. Όχι μόνο λόγω των μεγάλων ποσοστών που πήρε ο Αναστασιάδης, 45,46% από τον πρώτο γύρο, το οποίο γίνεται για δεύτερη φορά στην ιστορία της Κύπρου, αλλά και λόγω του ποσοστού που πήρε ο Λιλλήκας, 24,93% το οποίο ήταν μεγαλύτερο από ότι έδιναν οι δημοσκοπήσεις.

Το ποσοστό που πήρε ο Αναστασιάδης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως νίκη δική του, καθώς προσθετικά τα ποσοστά των κομμάτων που τον στήριζαν θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν ακόμη και σε νίκη πρώτου γύρου το οποίο δεν έγινε εφικτό. Αυτό οφείλονταν  κυρίως στην διάσπαση του ΔΗΚΟ, το οποίο έχασε 55% των ψηφοφόρων του προς τον Λιλλήκα, και το οποίο έγινε ακριβώς ως αντίδραση των μελών στις επιλογές της ηγεσίας του ΔΗΚΟ να στηρίξει τον Ν. Αναστασιάδη.

Η στροφή αυτή προς την δεξιά είναι αποτέλεσμα της πολιτικής  του ΑΚΕΛ και της κυβέρνησης Χριστόφια που επέλεξε να διαχειριστεί το καπιταλιστικό σύστημα, και έτσι επέβαλε πολιτικές λιτότητας, πράγμα  το οποίο επέτρεψε τα κόμματα της δεξιάς να παρουσιαστούν ως οι υποστηρικτές των λαϊκών στρωμάτων.

Έτσι  οι επιλογές της ηγεσίας του ΑΚΕΛ τιμωρήθηκαν από τους ίδιους τους ψηφοφόρους του. Η συσπείρωση του ΑΚΕΛ έφτασε μόλις το 78%, ενώ έχασε γύρω στο 5% της εκλογικής του δύναμης, σε σχέση με τις προηγούμενες προεδρικές. Ο Μαλάς πήρε 26.91% ή 118.755 ψήφους, 31.261 ψήφους λιγότερο από τις προηγούμενες προεδρικές και 13.416 λιγότερες από τις προηγούμενες βουλευτικές. Αυτό ήταν ένα ισχυρό μήνυμα προς τις επιλογές τους το οποίο φάνηκε να τους ταρακούνησε αρκετά αφού μέχρι και ο  γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, έφτασε να δηλώσει ότι  «έχουμε λάβει τα μηνύματα της απογοήτευση, της αγανάκτησης και της αποστασιοποίησης που επέλεξαν ένα κομμάτι από τους ψηφοφόρους του ΑΚΕΛ».

Σημαντικά μηνύματα έστειλε σε αυτές τις εκλογές και η αποχή, η οποία έφτασε στο 16,86% που μαζί με τα άκυρα και τα λευκά φτάνουν το 20% ενώ το 2008 ήταν  μόλις 9.16% η αποχή, ενώ όλα μαζί έφταναν το 13% – δηλαδή η αποχή – άκυρο και λευκό αυτή τη φορά διπλασιάστηκε! Παρόλο που η αποχή μπορεί και να σημαίνει αδιαφορία, η μεγάλη αύξησή της δείχνει ότι ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων ένοιωσαν ότι δεν μπορούν να εκπροσωπηθούν από κανέναν υποψήφιο.

Ένα θετικό αποτέλεσμα των εκλογών είναι η πτώση του ποσοστού του νεοφασιστικού ΕΛΑΜ το οποίο πήρε μόνο 0.88% με 3.899 ψήφους, ενώ είχε συγκεντρώσει 1,08% με 4.354 ψήφους στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές. Το ποσοστό τους έπεσε παρόλη την εκστρατεία που έκαναν με τις εκδηλώσεις με καλεσμένους τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής και επαναφέροντας τα συνθήματα της «Ένωσης». Αυτό το αποτέλεσμα είναι ενθαρρυντικό, την ίδια στιγμή όμως δεν πρέπει να μας κάνει να επαναπαυόμαστε. Το ΕΛΑΜ, όπως και η ΧΑ στην Ελλάδα,  θα τραφεί από τον εθνικισμό και ρατσισμό που καλλιεργούν τα κόμματα της δεξιάς, και όσο θα επιδεινώνεται η κρίση θα έχουν όλο και πιο εύφορο έδαφος για να δράσουν. Γι’ αυτό η αντιφασιστική πάλη είναι απαραίτητο να συνεχιστεί και να ενταθεί.

Από τον Χριστόφια στον Αναστασιάδη;

Για να κερδίσει στον πρώτο γύρο ο Αναστασιάδης βασίστηκε στα ψέματα. Παρόλη τη νεοφιλελεύθερη στάση που κρατούσε κατά τη διάρκεια όλης της προηγούμενης 5ετίας , την πίεση που άσκησε στην κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ για να περάσουν μέτρα λιτότητας και να δώσουν επιδοτήσεις στο κεφάλαιο και στις τράπεζες, προεκλογικά παρουσιάστηκε σαν ο υποστηρικτής των φτωχών, των αδυνάτων και σαν η μόνη αντιπολίτευση. Δεν είναι τυχαίο που έφτασε να λέει ότι θα αλλάξει τις πρόνοιες του Μμνημονίου, τις οποίες όμως ψήφισε και ο ίδιος στη βουλή, για την περικοπή επιδομάτων, μισθών και θέσεων εργασίας.

Με αυτή τη ρητορική ξεκίνησε και την εκστρατεία του για τον δεύτερο γύρο. Δήλωσε ότι το ποσοστό που πήρε είναι δείγμα ότι ο λαός θέλει να απαλλαγεί από την προηγούμενη ηγεσία που οδήγησε την χώρα στα συσσίτια, στα κοινωνικά παντοπωλεία και στην ανεργία, αποκρύβοντας φυσικά ότι αυτοί που οδήγησαν τον κόσμο σε αυτή την κατάσταση ήταν η χρεοκοπία της Λαϊκής Τράπεζας και της Τράπεζας Κύπρου, ο αποκλεισμός από τις αγορές που επέβαλαν οι οίκοι αξιολόγησης,  οι πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ,  καθώς και οι καλοί του συνεργάτες στην Κύπρο, ΟΕΒ και ΚΕΒΕ.

Από την επομένη των εκλογών και μετά όμως το επιτελείο του, κυρίως μέσω φωνής Στυλιανίδη, αναδιπλώνεται. Ο Στυλιανίδης σε δηλώσεις του είπε ότι την επόμενη μέρα η κυβέρνηση Αναστασιάδη θα προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις (τις ονομάζει πάλι «μετοχοποιήσεις» αλλά είναι το ίδιο). Αυτή η δήλωση σε συνδυασμό με την πληροφορία που κυκλοφορεί ότι ο Αναστασιάδης θα διορίσει τον νομπελίστα Πισσαρίδη ως υπουργό οικονομικών, ο οποίος είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι δεν πρέπει να μείνει ούτε μια μετοχή στο δημόσιο, διαψεύδει κάθε προσπάθεια που κάνει ο ΔΗΣΥ σαν κόμμα να μας πείσει ότι μετοχοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι το ίδιο. Το ίδιο βράδυ των εκλογών ο Στυλιανίδης επίσης δήλωσε ότι «Εγώ σας λέω αν πάρουμε 60% θα γυρίσουμε σελίδα· όποιος τολμήσει να βγαίνει στους δρόμους κάθε μέρα, να κάνει απεργίες και να ανατρέπει την οικονομική ανάπτυξη, θα βρίσκεται αντιμέτωπος με το 60%!». Τι λιγότερο είναι αυτό από μια απειλή καταστολής κάθε προσπάθεια απεργίας, και αντίστασης των εργαζομένων στα μέτρα που έρχονται;

Την ίδια στιγμή η υποστήριξη, άμεση και έμμεση που παίρνει ο Αναστασιάδης από την διεθνή κοινότητα, δίνει και το στίγμα της κυβέρνησης που θα φτιάξει. Οι Βρυξέλλες δεν κρύβουν την ελπίδα να νικήσει ο Αναστασιάδης. Ο  Ντράγκι, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ο Ασμούσεν μέλος της ΕΚΤ σημείωσαν ότι από την επόμενη κυβέρνηση θα χρειαστεί ένα πρόγραμμα «εκτεταμένων ιδιωτικοποιήσεων» φωτογραφίζοντας την υποψηφιότητα Αναστασιάδη, ενώ οι Financial Times αναφέρουν ότι με το 45% ο Αναστασιάδης αναμένεται να λάβει ισχυρή εντολή για εφαρμογή των μέτρων λιτότητας, τις ιδιωτικοποιήσεις και την διαπραγμάτευση της συμφωνίας με τους διεθνείς δανειστές.

Αυτή είναι η κυβέρνηση που πιθανό να έχουμε μετά την Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου: νεοφιλελεύθερη, δεξί και υπάκουο χέρι της Τρόικας, να επιβάλλει τα μέτρα λιτότητας και τις ιδιωτικοποιήσεις για να εξυπηρετήσει τους διεθνείς και ντόπιους δανειστές και το κεφάλαιο, και να καταστέλλει τα κινήματα των εργαζομένων. Αυτά δηλαδή που βλέπουμε ήδη να γίνονται στην Ελλάδα, την Ισπανία, και την Πορτογαλία.

Σε αυτό τον φόβο βασίζεται και το επιτελείο του Μαλά και συμπυκνώνει την εκστρατεία του στο σύνθημα: «να σταματήσουμε την πλουτοκρατία, την συντήρηση (αναφερόμενοι στο κυπριακό και στο γεγονός ότι ο Αναστασιάδης ήταν δικηγόρος των πραξικοπηματιών) και την Τρόικα». Ο φόβος αυτός είναι πολύ έντονος σε ένα μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων και της νεολαίας και πολλοί από αυτούς παρόλη την απογοήτευση που έχουν από το ΑΚΕΛ και τις πολιτικές του, θα στραφούν να ψηφίσουν Μαλά για να σταματήσουν τον Αναστασιάδη.

Αυτή είναι μια φυσιολογική αντίδραση των εργαζομένων για να σταματήσουν αυτόν που θεωρούν πιο επικίνδυνο εχθρό. Η  ΝΕΔΑ κατανοεί αυτή τη αντίδραση,  είμαστε όμως υποχρεωμένοι να τονίσουμε ότι η ψήφος στο Μαλά δεν αποτελεί  φραγμό ούτε στην πλουτοκρατία , ούτε στην συντήρηση , ούτε στην Τρόικα.

Είναι, γι’ αυτό το λόγο, το ίδιο φυσιολογικό μεγάλα τμήματα προοδευτικών εργαζομένων και αριστερών να νιώθουν ότι δεν υπάρχει κανένας υποψήφιος που θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργαζομένων, των ανέργων, της νεολαίας και των χαμηλοσυνταξιούχων – και γι’ αυτό είτε θα απέχουν από την εκλογική διαδικασία είτε θα στραφούν προς τις επιλογές του λευκού/άκυρου.

Γι’ αυτά τα διλήμματα, τα καθόλου εύκολα, που ταλαιπωρούν και διχάζουν τους εργαζόμενους και πολλούς αγωνιστές της Αριστεράς, οι ευθύνες βαρύνουν την ηγεσία του ΑΚΕΛ, η οποία με τη λαθεμένη πολιτική της μας έφερε αντιμέτωπους με τα σημερινά αδιέξοδα: μπροστά γκρεμός και πίσω ρέμα.

Γιατί, μια κυβέρνηση «εθνικού συνασπισμού»,  όπως προτείνει ο Μαλάς, θα σημαίνει νέα λιτότητα και επιθέσεις και θα προετοιμάσει το έδαφος για μια πιο δυναμική επιστροφή του Αναστασιάδη σε επόμενη αναμέτρηση, διευκολύνοντας την κατάληψη της προεδρίας από το ΔΗΣΥ ή από άλλους δεξιούς!

Μια τέτοια κυβέρνηση (εθνικού συνασπισμού) θα αποτελεί συνέχεια της διακυβέρνησης Χριστόφια, όμως στην πιο δεξιά της εκδοχή. Ο ίδιος ο Μαλάς δεν είναι μέλος του ΑΚΕΛ, είναι ένας κεντροαριστερός υποψήφιος, δηλώνει ανεξάρτητος και το κύριο σύνθημά του είναι διαμόρφωση κοινής κυβέρνησης με τα ίδια κόμματα που το ΑΚΕΛ έχει αποτυχημένα συνεργαστεί και στις εκλογές του 2003 και στις εκλογές του 2008.

Την ίδια στιγμή είναι εκπληκτικό πόση σημασία δίνει ο Μαλάς την στήριξη που του έχει δώσει το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, η διεθνής στην οποία συμμετέχει το ΠΑΣΟΚ! Το ΠΑΣΟΚ ήταν στην κυβέρνηση όταν μπήκε η Ελλάδα στο μνημόνιο, και έχει υπογράψει και τα 3 μνημόνια, που έχουν ρίξει τους έλληνες εργαζόμενους στην εξαθλίωση. Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που έλεγε ότι υποχρεωνόμαστε να καταφύγουμε στην Τρόικα όμως θα το ξεπεράσουμε, και το ΠΑΣΟΚ έλεγε ότι δεν θα υπογραφούν άλλα μνημόνια πέρα από το πρώτο κι όμως έχουμε φτάσει ήδη στο τρίτο!

Παρόμοια πολιτική θα ακολουθήσει και ο Μαλάς, αφού  προανήγγειλε δημιουργία ομάδας για οικονομικά θέματα με επικεφαλή τον πρώην πρόεδρο Γιώργο Βασιλείου, ο οποίος έχει δηλώσει ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα δημοσιονομικά μέτρα που θα χρειαστεί να παρθούν για να γίνει αυτό είναι απαραίτητα – το οποίο σημαίνει ότι θα περάσουν σε περισσότερη λιτότητα! Απαραίτητες θεωρεί και τις μετοχοποιήσεις /ιδιωτικοποιήσεις!

Αυτά όλα θα οδηγήσουν  σε μια 5ετή κυβέρνηση που θα υπογράψει το Μνημόνιο, θα περάσει μέτρα λιτότητας και  θα κάνει και ιδιωτικοποιήσεις. Μετά από μια τέτοια κυβέρνηση που θα έχει πάλι την στήριξη του ΑΚΕΛ, η άνοδος που θα καταγράψει η δεξιά μετά θα είναι ακόμη πιο μεγάλη! Οπότε με την επιλογή Μαλά και τις πολιτικές που θα εφαρμόσει, τελικά δεν σταματά τις δυνάμεις της συντήρησης, της Τρόικας και της πλουτοκρατίας – αντίθετα, αναβάλλει τη νίκη τους για μια 5ετία ενώ την ίδια στιγμή οι πολιτικές λιτότητας εφαρμόζονται με τις ευλογίες της Αριστεράς!

Όποιος και να κερδίσει την Κυριακή, έρχεται εποχή μεγάλων επιθέσεων

Όποιος κι από τους δύο υποψηφίους και να κερδίσει, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φτιάξουν κυβερνήσεις «εθνικής σωτηρίας» και «εθνικού συνασπισμού», για να πάρουν όλοι μαζί την ευθύνη, προκειμένου να επιτεθούν μαζικά στα δικαιώματα και τα κεκτημένα των εργαζομένων για να σώσουν τις τράπεζες και τους κεφαλαιοκράτες.

Οι εργαζόμενοι και η Αριστερά πρέπει να ανακόψει αυτή την πορεία και έχει μόνο μια επιλογή: να βγει στους δρόμους, διεκδικώντας να μην πληρωθεί το χρέος, να μην προσφύγουμε στον μηχανισμό στήριξης και στην Τρόικα, να κρατικοποιήσουμε / κοινωνικοποιήσουμε  τις τράπεζες και τους βασικούς τομείς της οικονομίας, και να αντισταθούμε στις πολιτικές του κεφαλαίου για να χτίσουμε μια κοινωνία για τις ανάγκες της πλειοψηφίας – των εργαζομένων και της νεολαίας και όχι των καπιταλιστών του 1%.

Μονό έτσι θα μπορέσουμε να σταματήσουμε πραγματικά την συντήρηση, την πλουτοκρατία και τους Τροϊκανούς.

Σε αυτό τον αγώνα θα θέλαμε να δούμε να συμμετέχει το ΑΚΕΛ και ο κόσμος του ΑΚΕΛ και όχι να δώσει, όπως δήλωσε ο Κυπριανού, τα χέρια με τα άλλα κόμματα της δεξιάς «για να συνεργαστούμε έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί ως αποτέλεσμα της κρίσης». Τα χέρια πρέπει να τα δώσει στις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς, στα συνδικάτα και στα κινήματα ώστε να ξεκινήσει έναν πραγματικό αντιμνημονιακό – αντικαπιταλιστικό αγώνα.

Στον αγώνα αυτό η ΝΕΔΑ θα είναι εκεί μαζί με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους συνταξιούχους, για να σταματήσουμε την λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού και της Τρόικας που έρχεται.

Τις αναλύσεις μας για τον πρώτο γύρω μπορείτε να τις βρείτε στο λινκ https://nedacy.wordpress.com/2013/02/14/proedrikes-ekloges-sti-skia-tou-mnimoniou-mauro-se-anastasiadi-lilika-kai-neofasismo-proetoimasia-gia-tous-agwnes-pou-erxontai/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: