“Εκάμαμεν τζαι εμείς πολλά” – Τα εγκλήματα εθνικού ξεκαθαρίσματος οι υποστηριχτές τους και τα καθήκοντα της Αριστεράς.

του Παναγιώτη Σολωμού

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή βγαίνουν στην επιφάνεια όλο και περισσότερα στοιχειά για το πόσο ακριβά πλήρωσε ο Κυπριακός Λαός (Ε/Κύπριοι και Τ/Κύπριοι) τις εθνικιστικές συγκρούσεις στην Κύπρο για τα συμφέροντα της Ε/Κυπριακής Τ/Κυπριακής Ελληνικής Τούρκικης άρχουσας τάξης αλλά και των ξένων δυνάμεων.

Οι προσφυγοποιήσεις, οι αγνοούμενοι και οι μαζικοί τάφοι είναι κοινό χαρακτηριστικό των εγκλημάτων πολίτικης εθνικού ξεκαθαρίσματος. Αν όλα αυτά όμως είναι ιστορικά αποτελέσματα των συγκρούσεων ανάμεσα στον ελληνικό και τον τουρκικό εθνικισμό το πως προβάλλονται αποτελεί στοιχείο ενός άλλου πολέμου προπαγάνδας που στόχο έχει να επιρρίψει τις ευθύνες γι αυτά τα εγκλήματα στην άλλη πλευρά και να παρουσιάσει την “πλευρά” μας, το έθνος μας σαν το δίκαιο και το κατατρεγμένο, έτσι ώστε να συσπειρώσει τον Λάο γύρω από τις εθνικές απόψεις και να τον προετοιμάσει για τον επόμενο γύρο αιματοχυσίας.

Στον παρακάτω πίνακα, δίνεται μια εικόνα για τις αιματοχυσίες και τις καταστροφές που έφερε η εθνικιστική σύγκρουση.

περίοδος Τ/κύπριοι αγνοούμενοι Τ/κύπριοι πρόσφυγες Τ/κυπριακά χωριά που κάηκαν
Ε/κύπριοι αγνοούμενοι Ε/κύπριοι πρόσφυγες
1963-67 438 27.000 103 32 200.000
1963 -1974 803

1619






Από τα πιο πρόσφατα εγκλήματα του Ελληνικού-Ελληνοκυπριακού Εθνικισμού που έχουν δει την δημοσιότητα είναι η μαζική-εν ψυχρώ δολοφονία 83 Τ/Κυπρίων αντρών αιχμαλώτων από το χωριό Τόχνη και γύρω από αυτήν *1 και η μαζική δολοφονία αφού είχαν προηγηθεί κατ’ επανάληψη βιασμοί 126 Τ/Κυπρίων γυναικόπαιδων από εθνικιστές Εοκαβητατζηδες στα χωριά Αλόα, Μάραθα και Σανταλάρι τον Ιούλιο – Αύγουστο του 1974.

Το πρώτο που έκαναν οι εθνικιστές αλλά και η επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία ήταν να αρνηθούν ή και να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα.*2

Σήμερα αφού δεν μπορούν να αποκρύψουν ή και να διαστρεβλώσουν αυτά τα εγκλήματα το πρώτο που λένε είναι “πιάστε τους εγκληματίες και δικάστε τους” προσπαθούν δηλαδή να μετατρέψουν ένα έγκλημα πολίτικης εθνικού ξεκαθαρίσματος σε έγκλημα κοινού ποινικού δικαίου. Βέβαια καλό θα είναι να λογοδοτήσουν οι εγκληματίες για να φανεί ποιανού τις διαταγές ακολουθούσαν αλλά το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό.

Η πιο πάνω δικαιολογία συμπληρώνεται με το επιχείρημα ότι “αυτά τα εγκλήματα έγιναν από άτακτους και αρά δεν επιβαρύνουν την επίσημη Ε/Κυπριακή πλευρά”. Αυτή η δικαιολογία δεν έχει βάση για δυο λόγους. Πρώτο οι άτακτοι και οι παραστρατιωτικές οργανώσεις είναι σχεδόν πάντα το δεξί χέρι του επίσημου κράτους και μέρος του βαθέως κράτους που αναλαμβάνει να δράσει εκεί που το επίσημο κράτος είτε δεν θέλει είτε δεν μπορεί να εμπλακεί. Δεύτερο όσο η επίσημη πλευρά αρνείται να εξιχνιάσει ή έστω να καταδικάσει αυτά τα εγκλήματα τόσο αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη γι’ αυτά.

Τέλος χρησιμοποιούν ακόμα ένα επιχείρημα. “Η Τουρκία έκαμε πιο πολλά και σήμερα κατέχει ένα μεγάλο μέρος της Κύπρου”. Αρά δεν πρέπει να μιλούμε για τα εγκλήματα μερικών άμυαλων γιατί τα εξισώνουμε με αυτά της Τουρκίας και κατά συνέπεια την αθωώνουμε. Αυτό το επιχείρημα περικλείει την ουσία των εθνικιστικών εγκλημάτων στην Κύπρο που δεν είναι άλλη από μια σύγκρουση για το ποιος εθνικισμός θα επιβάλει τα σχέδια του και ποια εθνική άρχουσα τάξη τα συμφέροντα της. Σε αυτή της την προσπάθεια η Ε/Κυπριακή αστική τάξη χρησιμοποιεί κάθε ψέμα και κάθε διαστρέβλωση ώστε να πείσει ότι για όλα φταίει η άλλη πλευρά, να δημιουργήσει εθνικιστικό μισός και να συσπειρώσει τον Ε/Κυπριακό Λάο γύρω από τα συμφέροντα της. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Κυπριακή Δημοκρατία στα τόσα χρόνια της ύπαρξης της δεν χάνει ευκαιρία να καταγγείλει την Τουρκία για τα εγκλήματα της ενώ όχι μόνο δεν έχει κάνει τίποτε για τα εγκλήματα των Ε/Κυπρίων εθνικιστών αλλά τα καλύπτει κιόλας.

Τα εθνικιστικά εγκλήματα στην Κύπρο όμως, όπως και τις πολεμικές συγκρούσεις δεν τα πλήρωσαν οι άρχουσες τάξεις αλλά οι εργαζόμενοι και οι απλοί λαϊκοί άνθρωποι είτε Ε/Κύπριοι είτε Τ/Κύπριοι. Για αυτό τα εθνικιστικά εγκλήματα όχι μονό δεν πρέπει να αποσιωπούνται αλλά και να βγαίνουν στην επιφάνεια.

Το ΑΚΕΛ, λόγο της πολίτικης της συνεργασίας με την “προοδευτική” άρχουσα τάξη που ακολουθούσε για χρονιά, σιωπούσε μπροστά σε αυτά τα εγκλήματα. Η πρώτη προσπάθεια του να τα φέρει στην δημοσιότητα ήταν η περίφημη δήλωση του Χριστόφια «εκάναμεν τζιαι εμείς πολλά». Αυτή η δήλωση αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται με χλευασμό και μισός από τους φασίστες και εθνικιστές.

Την δήλωση αυτή ο Χριστόφιας την έκαμε όντας Πρόεδρος της Δημοκρατίας και κατ’ επέκταση είχε στόχο την ανάληψη της ευθύνης από Ε/Κυπριακής πλευράς. Τελικά βέβαια αυτό δεν έγινε. Για ακόμη μια φορά το ΑΚΕΛ υπέκυψε στις πιέσεις των εθνικιστών. Από την άλλη μια τέτοια δήλωση από μέρους της αριστεράς είναι λάθος. Δεν είναι ολόκληρη η Ε/Κυπριακή κοινότητα που φέρει ευθύνες για τα εγκλήματα εθνικιστικού μίσους και εθνικού ξεκαθαρίσματος. Το να γενικεύεται η ευθύνη δημιουργεί μια κατάσταση συλλογικής ενοχής που εμποδίζει τους εργαζόμενους από το να βγάλει τα πολιτικά συμπεράσματα για το ποιες δυνάμεις έφταιγαν και ποιες δυνάμεις πρέπει να πολεμηθούν για να μην επαναληφθεί μια αιματοχυσία. Αυτά τα εγκλήματα έγιναν από μερίδα της Ε/Κυπριακής δεξιάς και τους φασίστες και με την κάλυψη του κράτους και της Ε/Κυπριακής άρχουσας τάξης. Δυστυχώς και σήμερα βλέπουμε αυτές τις δυνάμεις να ξανά εμφανίζονται και να αποκτούν έρεισμα, ενώ πολιτικές δυνάμεις, όπως η ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ που μέλη τους έδωσαν την ζωή τους κάποτε ενάντια στις φασιστικές δυνάμεις υιοθετούν την φρασεολογία τους και τους ενισχύουν.

Το καθήκον της Αριστεράς είναι να συνεχίσει την προσπάθεια να έρθουν στην επιφάνεια τα εγκλήματα της εθνοκάθαρσης. Όχι τόσο για να λογοδοτήσουν οι ένοχοι σε προσωπικό επίπεδο αλλά για να ξεσκεπαστούν οι ένοχοι σε πολιτικό επίπεδο. Για να φανεί ότι για το τι έγινε στην Κύπρο φταίνε τα συγκρουόμενα συμφέροντα των αρχουσών τάξεων, ντόπιων και ξένων, που χρησιμοποίησαν τον εθνικισμό για να μπορέσουν να νομιμοποιήσουν την προσπάθεια τους για κυριαρχία. Μια κυριαρχία που τελικά την πληρώνει ο λαός σε όλο το νησί, σε μίσος, ανασφάλεια, εκμετάλλευση και τελικά σε αίμα.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται:

  • Το δικοινοτικό κίνημα που αποτελείται από κομμάτια της αριστεράς και των συνδικάτων να αποκτήσει καθαρά αντιεθνικιστικά και αντιφασιστικά χαρακτηριστικά.
  • Να υιοθετηθεί το αίτημα για την δημιουργία μιας επιστημονικής επιτροπής – μιας “Επιτροπής Αλήθειας” που να εντοπίσει και να καταγράψει τα πιο πάνω εγκλήματα και να τα δημοσιοποιήσει χωρίς εθνικιστική λογοκρισία.
  • Να οργανώνονται κοινές μνημονεύσεις των θυμάτων, όχι για να ζητήσουμε συγνώμη, αλλά για να δώσουμε το μήνυμα ότι δεν ξεχνάμε τον φασισμό και ενωμένοι δεν θα του επιτρέψουμε να ξανά αιματοκυλίσει το νησί.

*1https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A4%CF%8C%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%82

*2https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B8%CE%B1%CF%82,_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A3%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%81%CE%B7_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%BB%CF%8C%CE%B1%CF%82

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: