Ευρωεκλογές 2019: Ο πρώτος Τουρκοκύπριος Ευρωβουλευτής, η άνοδος της ακροδεξιάς και η αποφασιστικότητα της αριστεράς που χρειαζόμαστε

Με την εκλογή του πρώτου τουρκοκύπριου Ευρωβουλευτή, αλλά και με λιγότερο από τους μισούς ψηφοφόρους να ψηφίζουν στις ευρωεκλογές, μεγάλες απώλειες στο κυβερνών κόμμα, μικρή άνοδο στο ΑΚΕΛ αλλά μεγάλη άνοδο στην ακροδεξιά, έκλεισαν οι φετινές Ευρωεκλογές της Κύπρου.

Οι εκλογές στην Κύπρο δεν ήταν πολύ διαφορετικές από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ψήφισαν λιγότεροι από τους μισούς

Η αποχή έφτασε στο 55%. Βέβαια στο ποσοστό αποχής συνυπολογίζονται και οι Τουρκοκύπριοι, που είχαν συμμετοχή μόνο με 6.9%. Έτσι ενώ κατά τα άλλα είχε αριθμητική αύξηση συμμετοχής των Ελληνοκυπρίων κατά 21.592 ψήφους, οι εγγεγραμμένοι Τουρκοκύπριοι ήταν 80.000 από τις 46.000 του 2014, ανεβάζοντας έτσι το ποσοστό της αποχής.

Θα μπορούσαν να ψηφίσουν περισσότεροι  Τουρκοκύπριοι;

Φέτος το ποσοστό συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων διπλασιάστηκε συγκριτικά με τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Συγκεκριμένα, συμμετείχε το 6,93% των εγγεγραμμένων Τ/κ ψηφοφόρων , δηλαδή 5.804 ψηφοφόροι, συγκριτικά με το 3,19% , δηλαδή  1.869 ψηφοφόροι στις ευρωεκλογές του 2014. Αν υπολογίζουμε και τους 1500 που δεν κατάφεραν να ψηφίσουν αφού δεν βρέθηκαν στους καταλόγους όπως και το 2014 τότε ο πραγματικός αριθμός των Τουρκοκυπρίων που ήθελαν να ψηφίσουν θα είχε  τριπλασιαστεί.

Πρακτικά όμως φαίνεται ότι δεν θα μπορούσαν να είχαν ψηφίσει περισσότεροι Τουρκοκύπριοι. Το γεγονός ότι χρειάζεται να περάσουν τα οδοφράγματα για να ψηφίσουν είναι από μόνο του απαγορευτικό για να έρθουν και οι 80.000 εγγεγραμμένοι.

Πρακτικά συνεπώς για να γίνεται σεβαστό το δικαίωμά των Τουρκοκυπρίων στην ψήφο θα πρέπει να ανοίξουν παραπάνω οδοφράγματα ή ακόμη και να επεκταθεί ο χρόνος που δίνεται για να ψηφίσουν, όπως γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου η εκλογική διαδικασία διαρκεί πάνω από μια μέρα, ή υπάρχουν ειδικές πρόνοιες για ειδικές κατηγορίες εκλογέων.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι το ποσοστό της αποχής δεν είναι μεγάλο και ανησυχητικό. Η αποχή είναι πλέον δεδομένη στην Κύπρο όπως και σε άλλες χώρες του εξωτερικού κι είναι ενδεικτικό της απαξίωσης του κόσμου προς τους θεσμούς και τα πολιτικά κόμματα εν καιρώ κρίσης.

Πρώτος τουρκοκύπριος στην Ευρωβουλή

Είναι ένα ιστορικό γεγονός ότι ένας Τουρκοκύπριος εξελέγη σε μια θέση που κατείχε μέχρι τώρα Ελληνοκύπριος, δημιουργώντας έτσι μια ρωγμή στην κατάσταση που δημιουργήθηκε από το 1963 όπου αποχώρησαν οι Τουρκοκύπριοι Βουλευτές και οι θέσεις των Κυπρίων εκπροσώπων βρίσκονται από τότε αποκλειστικά στα χέρια των Ελληνοκυπρίων. Εξάλλου όταν μπήκε η Κύπρος στην ΕΕ, δύο από τις έξι έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο προορίζονταν για τους Τουρκοκύπριους. Δεν εξελέγη με βάση αυτή τη συμφωνία ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ αλλά η εκλογή του μπορεί να δώσει μια προοπτική για το πώς θα μπορούσε να είναι αν γινόταν.

 Η εκλογή του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ δείχνει στην πράξη ότι είναι δυνατό ένας Τουρκοκύπριος να εκλεγεί από Ελληνοκύπριους. Βέβαια όχι από όλους ή οποιονδήποτε Ελληνοκύπριο, αλλά από Ελληνοκύπριους που στηρίζουν την επαναπροσέγγιση, την επανένωση του νησιού και την αριστερά.

Από τους ψηφοφόρους 25.000 Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ψήφισαν τον Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, εκ των οποίων ψήφων μόνο οι 4.000 ψήφοι προήρθαν από τους Τουρκοκύπριους. Ο αριθμός αυτός βέβαια είναι σημαντικός καθώς αποτελεί το 75% των ψηφισάντων Τουρκοκυπρίων.

Η συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στις εκλογές ήταν ακόμη μια φορά μια μάχη με το κατεστημένο του βορρά και του νότου. Προεκλογικά, τα συνθήματά των υπερασπιστών του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ  ήταν για μια Ενωμένη Ομοσπονδιακή Κύπρο. Μετεκλογικά ακόμη και Τουρκοκύπριοι που δεν τον ψήφισαν, δήλωσαν ότι θα τον στηρίξουν αρκεί να δώσει τη μάχη ενάντια στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Τουρκική κυβέρνηση στην Τουρκία και στην Κύπρο. 

Οι εθνικιστές και στο νότο και στο βορρά συνεχίζουν και θα συνεχίζουν τις επιθέσεις τους, ενάντια σε μια προοπτική συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Από το βορρά ξεχώρισε η επίθεση από τον Αντιπρόεδρο της Βουλής,  Ζορλού Τορέ, γνωστού ακροδεξιού Τουρκοκύπριου, ο οποίος είχε στο παρελθόν επιτεθεί και στην Ντογουζ Ντέρια όταν αυτή υποστήριξε στη Βουλή ότι Τούρκοι στρατιώτες βίασαν Ελληνοκύπριες γυναίκες κατά το 1974.

Οι εθνικιστές από το νότο μιλούν για εκτουρκισμό, οι εθνικιστές στο βορρά για εξελληνισμό…Με την ίδια δηλαδή επιχειρηματολογία σπέρνουν εδώ και χρόνια το μίσος ανάμεσα στις δύο κοινότητες.

Για αυτό το λόγο το καθήκον του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ  και του ΑΚΕΛ είναι πολύ μεγάλο, για να ξεσκεπάσουν τους εθνικιστές και σε κυπριακό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και να συμβάλουν σε ένα δικοινοτικό αγώνα ενάντιά τους, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, βλέποντας το πραγματικό πρόσωπο της ΕΕ, ο ρόλος ενός αριστερού Τουρκοκύπριου στην Ευρωβουλή θα πρέπει να είναι να δώσει ώθηση στην πάλη ενάντια στην Ευρώπη της λιτότητας, σπάζοντας τις ψευδαισθήσεις που δημιουργούνται ιδιαίτερα στο βορρά, όπου η ΕΕ έχει θεοποιηθεί ως αντίβαρο στην οικονομική καταπίεση και έλεγχο από την Τουρκία.

Έχασε ο ΔΗΣΥ λόγω λιτότητας και εθνικισμού

Η υποβάθμιση των Τουρκοκυπρίων αλλά και όσων τους ψηφίζουν, αλλά και η στροφή προς τον εθνικισμό οδήγησε αρκετούς ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ, σύμφωνα με αναλυτές και δηλώσεις ψηφοφόρων, να ψηφίσουν τον Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Μόλις 68 ψήφους πήρε ο ΔΗΣΥ στα ειδικά εκλογικά κέντρα, παρόλη την προσπάθεια της τελευταίας στιγμής που έκανε ο Αναστασιάδης, ο οποίος παρευρέθηκε σε ένα από αυτά τα κέντρα και υποκριτικά έκανε δηλώσεις για την σημασία της συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων.

Στα γενικότερα αποτελέσματα ο ΔΗΣΥ δεν έχασε όσους ψήφους έχασαν τα αντίστοιχα κόμματα που βρίσκονται στην κυβέρνηση και εφαρμόζουν λιτότητα στην Ευρώπη.  Έχασε μόνο 16.000 ψήφους περίπου, με την πλειοψηφία τους αυτοί οι ψήφοι να πηγαίνουν, σύμφωνα με αναλυτές, στο ΕΛΑΜ.  Παρόλα αυτά, ο ΔΗΣΥ  από το 2013 χάνει συστηματικά σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες. Το ότι δεν χάνει όσο τα άλλα κόμματα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος δεν οφείλεται στην ικανότητά του να “βγάλει την χώρα από την κρίση” αλλά στην αδυναμία του ΑΚΕΛ και της αριστεράς  να οργανώσει τους εργαζόμενους ενάντια σε αυτά τα μέτρα και να δώσει μια προοπτική ανατροπής της λιτότητας και της εξαθλίωσης.

Το ΕΛΑΜ δεν έβγαλε έδρα

Το ΕΛΑΜ δεν κατάφερε να βγάλει έδρα, όπως προβλέπονταν στις δημοσκοπήσεις. Βέβαια οι ψήφοι που πήραν είναι εξίσου, αν όχι παραπάνω, ανησυχητικοί.

Από τις ευρωεκλογές του 2009 που κατέβηκαν για πρώτη φορά, έχουν κερδίσει 22.500 ψήφους. Αυτό δεν το καταφέρνουν επειδή είναι πραγματικά αντισυστημικοί ή επειδή προτείνουν μια εναλλακτική όπως λένε. Είναι ακροδεξιοί νεοναζί, και το έχουν αποδείξει πολλές φορές.

Από την μία όμως στηρίζονται άμεσα ή έμμεσα από το κατεστημένο, από την εκκλησία, μέχρι και από την κυβέρνηση του ΔΗΣΥ που υιοθέτησε την πρόταση για τον εορτασμό του ενωτικού δημοψηφίσματος, αλλά από την άλλη στηρίζουν το «σύστημα», όπως ψήφισαν το ξεπούλημα του Συνεργατισμού. Όσο κι αν το ΔΗΣΥ ακολουθεί πολιτικές Μακρόν και Σαρκοζί, και εφαρμόζει τις πολιτικές που προτείνει το ΕΛΑΜ (όπως το ενωτικό δημοψήφισμα) ή υιοθετεί επιχειρήματά τους (όπως η αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα) οι εθνικιστές ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ φαίνεται να έχουν επιλέξει να ψηφίσουν τους γνήσιους ακροδεξιούς.

Οι ακροδεξιοί και οι νεοναζί επίσης οργανώνονται και πέρα από το ΕΛΑΜ. Σε αυτές τις εκλογές, πήραν γύρω στους 1200 ψήφους, το Πατριωτικό Κίνημα που έχει έναν καθαρά ακροδεξιό λόγο, και το ΕΑΚ που έχει ήδη στο ενεργητικό του επιθέσεις κατά του δικοινοτικού κινήματος στο Λήδρα Πάλας, καθώς και πολλές μικρές επιθέσεις σε αριστερούς, αντιφασίστες και αντιεξουσιαστές στην Λεμεσό.

Η αύξηση των ποσοστών του ΕΛΑΜ πρέπει να αποτελέσει ένα καμπανάκι για την αριστερά και το αντιφασιστικό κίνημα. Ο ναζισμός δεν αντιμετωπίζεται εκλογικά ούτε λίγες μόνο μέρες πριν τις εκλογές. Ο ναζισμός αντιμετωπίζεται με συστηματική αντιφασιστική δράση, που να τους αποκαλύπτει και να απαντά στο ρατσισμό και τον εθνικισμό που διαδίδουν. Αντιμετωπίζεται με ένα πρόγραμμα και δράσεις για τα καθημερινά προβλήματα της ζωής, ενάντια στη φτώχεια, την λιτότητα και την εξαθλίωση, από όπου πιάνονται οι ναζί για να χτίσουν το αντισυστημικό τους προσωπείο. Αντιμετωπίζεται με δράσεις για την ανατροπή κι όχι διαχείριση του καπιταλιστικού συστήματος. 

Στα ποσοστά του το εθνικιστικό κέντρο

Πολλοί αναλυτές αναφέρουν επίσης ότι κερδισμένοι βγήκαν η ΕΔΕΚ και το εθνικιστικό κέντρο. Κι όμως αθροιστικά οι ψήφοι που πήραν είναι περίπου οι ίδιοι με αυτούς που συγκεντρώνουν κάθε φορά στις ευρωεκλογές.

Η ΕΔΕΚ έκανε πολύ μεγάλη εκστρατεία για να διατηρήσει την παρουσία της στο Ευρωκοινοβούλιο και για πρώτη φορά μετά την εκλογή του Σιζόπουλου στην προεδρία του κόμματος, και μετά την εθνικιστική στροφή που έκαναν στο εθνικό ζήτημα, κατάφερε να συγκεντρώσει τους 30.000 ψήφους που συγκέντρωσε και το 2009. Οι ψήφοι όμως που συγκέντρωσε η ΕΔΕΚ δεν ήταν ψήφοι υποστήριξης του προγράμματός της, αλλά ψήφοι για να εμποδίσουν το ΕΛΑΜ να πάρει την έδρα.

Το ΔΗΚΟ παρόλο που δήλωσε ικανοποίηση για το αποτέλεσμα, με την συνεργασία του με την Αλληλεγγύη δεν κατάφερε καν να συγκεντρώσει το άθροισμα των ψήφων που είχαν τα δύο κόμματα στις προηγούμενες ευρωεκλογές. Αντίθετα έχασαν 12.000 ψήφους, όσο περίπου έπαιρνε η Αλληλεγγύη, γεγονός που φαινόταν ότι θα συμβεί ήδη από τις δημοσκοπήσεις καθώς η Αλληλεγγύη είχε την μικρότερη συσπείρωση, γύρω στο 30%.

Μεγάλοι χαμένοι βγήκαν και οι Οικολόγοι με την συνεργασία που έκαναν με την Συμμαχία Πολιτών. Ενώ στις βουλευτικές του 2016 βγήκαν κερδισμένοι και συγκέντρωσαν γύρω στους 17.000 ψήφους, τώρα  με την Συμμαχία  Πολιτών δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν ούτε καν τους 17.000 ψήφους που συγκέντρωσε η ίδια η Συμμαχία  Πολιτών στις προηγούμενες ευρωεκλογές.

Επιβραβεύτηκε η αποφασιστικότητα και όχι η σταθερότητα στο ΑΚΕΛ

Παρόλη την εκλογή του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ είναι μια πολύ σημαντική νίκη, το ΑΚΕΛ δεν είχε την άνοδο που θα μπορούσε να έχει, αξιοποιώντας ιδιαίτερα την απογοήτευση του κόσμου προς το ΔΗΣΥ και προς τις πολιτικές που εφαρμόζει. Ούτε και είχε τόσο δραματική άνοδο λόγω της ψήφου των τουρκοκυπρίων όπως ωρύονταν ο ΔΗΣΥ. Συγκεκριμένα το ΑΚΕΛ πήρε 4.076 ψήφους από τους τουρκοκύπριους και συνολικά αύξησε τους ψήφους του κατά 7.389 ψήφους αντλώντας φαίνεται γύρω στους 3000 ψήφους, από απογοητευμένους δικοινοτιστές ή/και από ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ.

Σε αυτές τις ευρωεκλογές ήταν η πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά το 2009 που το ΑΚΕΛ έχει ανοδική πορεία στους ψήφους. Ο Κυπριανού θεώρησε ότι ο κόσμος επιβράβευσε την “συνέπεια και την σταθερότητα και την αποφασιστικότητα” του ΑΚΕΛ. Μόνο στο τελευταίο μπορούμε να συμφωνήσουμε. Η προεκλογική του εκστρατεία χαρακτηρίστηκε από μια αποφασιστικότητα, έβαλε τα λόγια στην πράξη κατεβάζοντας τον Νιαζί Κιζίλγιουρεκ  στις εκλογές.

Κατά τα άλλα η ρητορική του στην προεκλογική εκστρατεία δεν ήταν ούτε συνεπής ούτε σταθερή με την ρητορική που είχε τα τελευταία χρόνια, αλλά ήταν πολύ πιο αριστερή και ανατρεπτική. Αυτό είναι που επιβραβεύτηκε!

Δεν χρειαζόμαστε άλλα κόμματα κομπάρσους στις εξελίξεις. Ούτε άλλα κόμματα υποτακτικά στις πολιτικές ή συμβούλους κυβέρνησης. Χρειαζόμαστε μια αριστερά ανατρεπτική, και αποφασιστική. Δεν έχουμε ψευδαίσθηση ότι η ρητορική που χρησιμοποίησε το ΑΚΕΛ προεκλογικά θα συνεχιστεί ή θα γίνει πράξη. Η πολιτική εδώ και χρόνια είναι υποχωρητική προς τον εθνικισμό και το κεφάλαιο.

Το αύριο

Η ΕΕ βρίσκεται στις παραμονές μιας νέας κρίσης. Η κρίση αυτή θα γίνει αισθητή και στην Κύπρο, και θα σημαίνει έναν νέο γύρο λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα. Ταυτόχρονα το εθνικό μπαίνει σε μια νέα φάση πόλωσης. Οι αποφάσεις της νέας δεξιάς κυβέρνησης στο βορρά, που ανακοίνωσε την στήριξη των δύο κρατών ενάντια στην ομοσπονδία, μαζί με τις δηλώσεις του Αναστασιάδη που κινούνταν στα ίδια πλαίσια θα δημιουργήσει μεγαλύτερη πόλωση και στο εσωτερικό των κοινοτήτων.

Τα καθήκοντα της αριστεράς είναι πολύ σημαντικά για την επόμενη περίοδο. Χρειάζεται να μπει δυναμικά στην οργάνωση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, σε κάθε κοινότητα, και με ένα δικοινοτικό μέτωπο των εργαζομένων και της αριστεράς, να απαντήσει στις επιθέσεις στο βιοτικό επίπεδο τους μαζικά και να δώσει και μια δικοινοτική δυναμική απάντηση στον εθνικισμό και στον φασισμό χωρίς καμία υποχώρηση στο κεφάλαιο. Χρειάζεται να είναι ανατρεπτική και επαναστατική και να παλεύει διεθνιστικά για μια Σοσιαλιστική Ενωμένη Ομοσπονδιακή Κύπρο μέσα σε μια Ενωμένη Σοσιαλιστική Ευρώπη σε εθελοντική βάση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: