Η συνάντηση «Ειρήνης και Επανένωσης» και η ανάγκη στροφής προς τον λαό


Tο Σαββάτο 20/10/18 έγινε η συνάντηση «Ειρήνης και Επανένωσης». Στην συνάντηση που διοργάνωσαν τα συνδικάτα Ε/κυπριων και Τ/κυπριων παραβρέθηκαν αρκετοί συνδικαλιστές και ακτιβιστές από τις δυο κοινότητες.

Κατά την διάρκεια της συζήτησης επικράτησε η άποψη από τους παρευρισκόμενους ότι για προώθηση της λύσης του Κυπριακού χρειάζονται μαζικές δράσεις και ενημέρωση του λαού. Δυστυχώς όμως οι οργανωτές της εκδήλωσης δεν ήταν έτοιμοι να συζητήσουν οτιδήποτε άλλο πέρα από την κοινή διακύριξη (μπορείτε να την βρείτε εδώ), που βάζει σε πρώτο πλάνο τους ηγέτες κι όχι τον κόσμο, και την πορεία στη Λευκωσία ως μορφή πίεσης προς τους ηγέτες με στόχο να προχωρήσουν με τη «λύση».

Σαν ΝΕΔΑ παραβρεθήκαμε στην συνάντηση και υποστηρίξαμε ότι το να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στους ηγέτες είναι άσκοπο, ο προσανατολισμός του δικοινοτικού μετώπου πρέπει να είναι προς το λαό. Χρειάζονται μαζικές δράσεις που να έχουν στόχο να ενημερώσουν και και να κινητοποιήσουν τον λαό σε σχέση με τη λύση.

Ο προσανατολισμός προς τους ηγέτες απογοητεύει, συγχίζει και αποδυναμώνει το κίνημα για τη λύση. Έχουμε διαπιστώσει εδώ και δεκαετίες ότι, κάθε φορά, οι ηγέτες μας οδηγούνται σε αδιέξοδο λόγω των συγκρουόμενων συμφερόντων τους! Αυτό που χρειάζεται είναι το δικοινοτικό κίνημα να μπει μπροστά και να πείσει τον λαό ότι η μόνη συμφωνία – λύση που μπορεί να υπάρξει είναι αυτή που να στηρίζεται στην πολιτική ισότητα, την αλληλοκατανόηση και τον αλληλοσεβασμό που είναι η μόνη εγγύηση για την εφαρμογή και λειτουργία της οποιασδήποτε συμφωνίας. Μόνο έτσι θα αποφύγουμε τις εγγυήσεις των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που στόχο έχουν την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων.

Πιο κάτω η τοποθέτηση της ΝΕΔΑ την οποία δεν μας επέτρεψαν να διαβάσουμε λόγω… έλλειψης χρόνου!

Σύντροφοι και φίλοι,

  1. Είναι εγκληματικό να εθελοτυφλούμε. Για εμάς ο λόγος που κατέρρευσαν οι διαπραγματεύσεις δεν ήταν οι εγγυήσεις και η ασφάλεια αλλά ο διαμοιρασμός της οικονομικής, στρατιωτικής και πολιτικής εξουσίας των άρχουσων ελιτ, τις οποίες εκπροσωπούν οι ηγέτες στο νησί.
  2. Ο προσανατολισμός του σημερινού μετώπου μας προς τους ηγέτες μετά από τόσα χρόνια αδιέξοδα και κοροϊδία είναι λάθος!. Δεν μπορούμε να καλούμε τον κόσμο να εναποθέτει τις ελπίδες του σε ηγέτες που δεν μας ακούν και δεν μας εκπροσωπούν!
  3. Οι δυνάμεις που βρισκόμαστε σήμερα εδώ, συνδικάτα, πολιτικά κόμματα, πολιτικές προσωπικότητες και κοινωνικοί φορείς και από τις δύο κοινότητες, εκπροσωπούμε ένα άλλο κομμάτι της κοινωνίας. Εκπροσωπούμε τους εργαζόμενους, διανοούμενους, προοδευτικούς ανθρώπους, οι οποίοι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, αντίθετα έχουν κοινά συμφέροντα και ένα από αυτά είναι ένα ενωμένο ειρηνικό νησί. Τι σχέση έχουμε εμείς με τα συμφέροντα που διαπραγματεύονται οι ηγέτες ;
  4. Αυτά τα ίδια συμφέροντα είναι αυτά που μας παίρνουν πίσω τις κατακτήσεις μας, τα εργασιακά, κοινωνικά, δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματά μας. Η νεοφιλελεύθερη επίθεση που έχει εξαπολύσει το ντόπιο σε συνεργασία με το διεθνές κεφάλαιο και στις δύο πλευρές του νησιού έχουν πάρει πίσω κατακτήσεις χρόνων. Δυστυχώς πολλές φορές στο όνομα της κοινωνικής ειρήνης για το κυπριακό πολλοί αγώνες δεν δόθηκαν. Αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει. Καμία λύση, συμφωνία, ή αλλαγή του χαρακτήρα του κυπριακού δεν θα δώσει πίσω τις εργασιακές κατακτήσεις. Αντίθετα οι περικοπές μάλλον θα προκαλέσουν την εξαθλίωση, τη φτώχεια, και θα γίνουν αντικείμενα ξεσηκωμού εθνικών και διαχωριστικών εντάσεων. Γι΄ αυτό χρειαζόμαστε κινήματα σήμερα, που να σταματήσουν τις επιθέσεις σε βορρά και νότο, να είναι συνδεδεμένα και αλληλέγγυα, όπως έδειξαν την αλληλεγγύη τους οι ΤK εκπαιδευτικοί στον αγώνα των ΕK εκπαιδευτικών.
  5. Οι διακοινοτικές συνομιλίες είναι ο μόνος δρόμος για μια έντιμη και αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία ανάμεσα στις δύο κοινότητες, συμφωνούμε! Όμως πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το ποιοι θα συνομιλήσουν! Εδώ και 60 χρόνια περίπου τώρα συνομιλούν μόνο οι ηγέτες, ενώ ο κόσμος παρακολουθεί, βρίσκεται σε άγνοια, χειραγωγείται από εθνικιστές και όχι μόνο. Είναι καιρός οι διακοινοτικές συνομιλίες να φύγουν από το “τραπέζι των διαπραγματεύσεων” και να έρθουν στους δρόμους, στα χωριά, στις γειτονιές, στους συλλόγους, στα καφενεία, στους εργασιακούς χώρους. Να δημιουργηθούν δικοινοτικές επιτροπές και στις δύο πλευρές του νησιού, που να φέρουν τις κοινότητες κοντά, να συζητήσουν επί της ουσίας του κυπριακού και για τη κοινή συμβίωση!
  6. Μιλάμε για λύση ΔΔΟ, σεβόμενοι την πολιτική ισότητα όπως διατυπώνεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Υποτίθεται πώς μέσα σε αυτά τα πλαίσια διαπραγματεύονταν και οι ηγέτες μας!. Τελικά όμως οι αρχές αυτές δεν έγιναν σεβαστές. Αυτές οι διακηρύξεις έχουν φθαρεί στα αφτιά του κόσμου. Δεν σημαίνουν πλέον τίποτα. Είναι τόσο κενές που ακόμη και οι εθνικιστικές δυνάμεις τις επικαλούνται! Ποιες είναι αυτές οι αρχές που περιέχονται στα ψηφίσματα των ΗΕ; Αυτά πρέπει να εξηγηθούν στον κόσμο και να διαμορφωθούν σε ουσιαστικά αιτήματά.. Να τύχουν διαπραγμάτευσης στις δικές μας διακοινοτικές συνομιλίες. Να μπορεί ο κάθε , εργαζόμενος, αγρότης, άνεργος, συνταξιούχος, να καταλαβαίνει, να επικαλείται, τις αρχές και τα αιτήματα και να τα υπερασπίζεται.
  7. Μιλάμε σύντροφοι και φίλοι για δράσεις. Πραγματικά αυτό πρέπει να κάνουμε. Χθες έξω από το οδόφραγμα της Δερύνειας διαδήλωσαν κάποιες δεκάδες εθνικιστών, μαζί τους και οι νεοναζί του ΕΛΑΜ για να μην ανοίξει το οδόφραγμα, και για να κλείσουν όλα τα οδοφράγματα. Μπορούμε να φανταστούμε τι πισογύρισμα και τι επισφράγιση της διχοτόμησης θα είναι; Πέρα από τα οδοφράγματα, εθνικιστές και φασίστες χρησιμοποιούν την δολοφονία του Ισαακ και Σολωμού και κρύβονται πίσω από το δάκτυλο τους, δήθεν είναι ανεξάρτητοι κομμάτων, με στόχο τη διαιώνιση του εθνικισμού.. Ενώ τον τελευταίο χρόνο όλο και περισσότερα ατιμώρητα εγκλήματα έχουν δει το φως της δημοσιότητας από το 1963 και μετά! Χρειαζόμαστε σύντροφοι να βάλουμε σαν άμεσο στόχο την δημιουργία μιας επιτροπής αλήθειας. Να κατονομαστούν, να καταγραφούν τα εγκλήματα και να καταδικαστούν – οι συγκεκριμένες οι ομάδες και οι αρχηγοί τους, που οδήγησαν στις δικοινοτικές συγκρούσεις, στο πραξικόπημα και στην εισβολή. Να δοθεί καθαρά το μήνυμα ότι τέτοιες δυνάμεις, τέτοια συνθήματα και τέτοιες δράσεις δεν θα γίνουν ανεκτές στο δικό μας νησί.
  8. Εκεί θα έπρεπε να ήταν η δράση μας σύντροφοι. Στην προάσπιση των ανοιχτών οδοφραγμάτων, να μην επιτρέψουμε κανένα εθνικιστής να δημιουργήσει κλίμα ενάντια στην ελεύθερη επικοινωνία και διακίνηση στο νησί. (Θα έπρεπε να ήμασταν εκεί, όπως όλα τα κινήματα στον κόσμο, στο δρόμο για να τους αποτρέπουμε)

Χρειάζεται η δράση μας να είναι ενάντια στον εθνικισμό και τον νεοφασισμό που μεγαλώνει και στις δύο πλευρές του νησιού ανυποχώρητα, στην πράξη κι όχι μόνο στη θεωρία. Οι δράσεις μας πρέπει να βάζουν τη βάση για κοινούς αγώνες για επίλυση του κυπριακού. Κανένας δε θα μας χαρίσει τη λύση και η ιστορία το έχει δείξει. Εμείς πρέπει να συσπειρωθούμε και να τη διεκδικήσουμε!.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: