Μαζικό ΟΧΙ στην διάλυση του δημόσιου σχολείου φώναξαν χιλιάδες εκπαιδευτικοί


Αψήφησαν τους 40 βαθμούς κελσίου, περίπου 4000 εκπαιδευτικοί οι οποίοι πορεύτηκαν από τα γραφεία της ΠΟΕΔ μέχρι το Υπουργείο Παιδείας διαμαρτυρόμενοι για την διάλυση του δημόσιου σχολείου που η κυβέρνηση έχει ήδη ξεκινήσει.

της Αθηνάς Καρυάτη


Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Στις 2 του Ιούλη συναντήθηκε ο Υπουργός με τις συντεχνίες και μετέφερε προφορικά την απόφαση του για αύξηση των διδακτικών ορών, και την περικοπή των ελεύθερων ωρών που έχουν οι συνδικαλιστές, οι υπεύθυνοι τμημάτων, και όσοι εκπαιδευτικοί δουλεύουν πάνω από 15 ή 20 χρόνια. Οι συντεχνίες όχι μόνο διαφώνησαν αλλά έφυγαν από την συνάντηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας καθώς αυτό θα σήμαινε την πρόσληψη λιγότερων από των μισών εκπαιδευτικών που χρειάζεται το εκπαιδευτικό σύστημα σήμερα για να δουλέψει. Παρόλα αυτά, σε λιγότερο από 48 ώρες στις 4 του Ιούλη ο υπουργός περνάει την απόφαση από το υπουργικό δημιουργώντας τετελεσμένα.

Κυβέρνηση, Εκκλησία, Ελεγκτής και ΜΜΕ ενάντια στους εκπαιδευτικούς

Από τις 5 του Ιούλη που ξεκίνησαν οι συντεχνίες να οργανώνονται, μέχρι και τις 13 Ιούλη που ήταν η πορεία, η κυβέρνηση κινητοποίησε κάθε μέσο που είχε, για να στρέψει την κοινωνία ενάντια στους εκπαιδευτικούς.

Κύρια συζήτηση ήταν οι ώρες που απαλλάσσονται οι εκπαιδευτικοί που χρησιμοποιούν για την συνδικαλιστική τους δράση. Κυβέρνηση, ΜΜΕ και εκκλησία μπήκαν δυναμικά μπροστά στο να “εξηγήσουν” πως οι συντεχνίες νοιάζονται μόνο για αυτό, για να στρέψουν ενάντιά τους όλους τους άλλους εκπαιδευτικούς, αλλά και την κοινωνία.

Έπειτα υπονόμευσαν το ρόλο των εκπαιδευτικών μιλώντας για τις ώρες που κόβονται σταδιακά λόγω συσσώρευσης ετών υπηρεσίας, κατηγορώντας τους ότι βάσει μελετών που έγιναν δουλεύουν λιγότερο από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ένα επιχείρημα που οι εκπαιδευτικοί αμέσως αποκάλυψαν πως είναι ψέμα, παραθέτοντας άλλα στοιχεία της Ευρώπης.

Ο Γενικός Ελεγκτής χαράσσει οικονομική και εκπαιδευτική πολιτική!

Χρησιμοποιήσαν τον Γενικό Ελεγκτή, ο οποίος, με το κύρος που απέκτησε μέσα από την αποκάλυψη διάφορων σκανδάλων (παρόλο που δεν έχει εκδικαστεί ούτε μια από τις υποθέσεις που έχει φέρει στο φώς της δημοσιότητας) έχει αρχίσει να παίζει τον ρόλο του σχεδιαστή πολιτικής και να διεκπεραιώνει μελέτες! Ο πραγματικός του ρόλος όμως είναι να ελέγχει αν οι δαπάνες του κράτους γίνονται σύμφωνα με τις αποφάσεις του κράτους και της πολιτείας με διαφάνεια και τηρώντας κανονισμούς. Ο ρόλος του δεν είναι να χαράσσει οικονομική πολιτική πόσο μάλλον εκπαιδευτική πολιτική!

Γιατί στην πραγματικότητα το πόσους εκπαιδευτικούς έχεις στο σχολείο σου, πόσα παιδιά στις τάξεις σου και πόση ποικιλία δραστηριοτήτων, είναι παιδαγωγικές αποφάσεις κι όχι οικονομικές και αφορούν όχι απλά την οικονομία αλλά το τι σχολείο θέλεις, και τι παιδεία θέλεις να προσφέρεις.

Οι γονείς, με όπλο τα “selfie” στο προεδρικό

Ακόμη και τους γονείς “κινητοποίησε” η κυβέρνηση, οι οποίοι κινήθηκαν μέσα στα σόσιαλ μίντια, βγάζοντας φωτογραφίες έξω από το προεδρικό στο οποίο πήγαν… για να διαμαρτυρηθούν για την κινητοποίηση των εκπαιδευτικών! Όπως έγινε ξανά, πριν ένα χρόνο που “κινητοποιήθηκε” ο “σύνδεσμος ασθενών” για να ταχθεί ενάντια στην απεργία των νοσηλευτών, έτσι και τώρα η “παγκύπρια συνομοσπονδία ομοσπονδιών συνδέσμων γονέων” κινητοποιείται από και σε συνεργασία με την κυβέρνηση ενάντια στον αγώνα των εκπαιδευτικών.

Παρόλες τις επιθέσεις, την δυσφήμιση και την κινητοποίηση θεσμών με κύρος, στην πραγματικότητα η κυβέρνηση απέτυχε να υπονομεύσει την κινητοποίηση

Σχεδόν 4000 εκπαιδευτικοί συμμετείχαν από το σύνολο των 13.000 μελών των συντεχνιών, που είναι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό συμμετοχής μέσα στο κατακαλόκαιρο. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν μόνιμοι, συμβασιούχοι, αδιόριστοι, όλων των ειδικοτήτων άρα ούτε κι αυτή την διχόνοια κατάφερε να περάσει η κυβέρνηση. Σύνδεσμοι γονέων έβγαλαν ανακοινώσεις στήριξης της κινητοποίησης, ενώ την στήριξή τους ανακοίνωσαν και άλλες συντεχνίες πέρα από τις 3 εκπαιδευτικές. Ακόμη και τουρκοκύπριοι συνδικαλιστές από το βορρά συμμετείχαν, ενώ τα μάτια της είχε στραμμένα στην κινητοποίηση ακόμη και η ETUCE η Πανευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Εκπαιδευτικών Συνδικάτων.

Η κινητοποίηση ήταν μια μικρή νίκη. Έδωσε ένα ισχυρό μήνυμα στον υπουργό και την κυβέρνηση. Έδωσε και αυτοπεποίθηση στην εκπαιδευτική κοινότητα. Παρόλο που η κυβέρνηση δεν υποχώρησε, και μέχρι στιγμής ούτε οι συντεχνίες έχουν αναφέρει αν θα συμμετέχουν στο διάλογο που κάλεσε η κυβέρνηση στις 24 του Ιούλη, η διαδήλωση έδειξε ότι υπάρχει η δυνατότητα, με μαζικές και οργανωμένες δράσεις να πετύχουν να σταματήσουν την διάλυση του δημόσιου σχολείου.

Γιατί η ουσία είναι η διάλυση του δημόσιου σχολείου.

Στη νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση η δημόσια παιδεία είναι απλά ένα βαρίδι. Έτσι είναι και η δημόσια υγεία και την διαλύει σιγά σιγά, έτσι και ο συνεργατισμός που τον διέλυσε πρόσφατα.

Δεν είναι τυχαία η δήλωση του Α. Νεοφύτου, (του προέδρου του ΔΗΣΥ) ότι είναι καιρός το κράτος “να στηρίξει την ιδιωτική παιδεία και να παρέχει κίνητρα προς τους γονείς να την επιλέγουν, ώστε από τη μια να εξοικονομούνται διαθέσιμοι πόροι του κράτους και να ανεβάζουμε την ποιότητα της παρεχόμενης παιδείας για τα παιδιά μας”. Ήδη το ξεκίνησαν και με τα κοινοτικά νηπιαγωγεία τα οποία πλέον έγιναν ιδιωτικές επιχειρήσεις και το συνεχίζουν με όλα τα κρατικά ιδρύματα ηλικιωμένων και αναπήρων.

Δεν έχουν λεφτά για να στηρίξουν την δημόσια παιδεία, αλλά έχουν λεφτά για την ιδιωτική. Όπως δεν είχαν λεφτά για τα δημόσια νοσοκομεία αλλά είχαν για να αγοράζουν υπηρεσίες από την ιδιωτική υγεία. Δεν έχουν λεφτά για την παιδεία αλλά είχαν για το Eurovision αν νικούσε η Κύπρος.

Όλα αυτά είναι στα πλαίσια της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους, τους πλούσιους πλουσιότερους, τα κέρδη τα καρπώνονται οι λίγοι κεφαλαιοκράτες ενώ τις ζημιές, τα χρέη, τα πληρώνουν οι εργαζόμενοι μέσα από περικοπές στους μισθούς αλλά και στις υπηρεσίες που τους παρέχει το κράτος.

Οι μάχες για να προστατεύσουμε όλα όσα προσπαθούν να μας πάρουν τώρα, είτε αυτό είναι υγεία, παιδεία, επιδόματα και μισθούς, πρέπει να δοθούν άμεσα, μαζικά αλλά και αλληλέγγυα, ο ένας κλάδος με τον άλλο, καθώς η επίθεση είναι συνολική και δεν αφορά μόνο κάποιους εργαζόμενους αλλά όλους. Για να σταματήσει όμως η συνολική επίθεση χρειάζεται να παλέψουμε και για την ανατροπή του υφιστάμενου συστήματος, για ριζοσπαστικές εναλλακτικές πολιτικές, μέσα από τις οποίες η οικονομία θα λειτουργεί προς όφελος της πλειοψηφίας της κοινωνίας κι όχι των λίγων ατόμων της άρχουσας ελίτ και των εκπροσώπων τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: