Όχι στη εξόρυξη χρυσού. Όχι σε μια νέα Astrasol

ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας ενάντια στην Εξόρυξη Χρυσού στην Κύπρο
Η δικαστική απόφαση με την οποία δικαιώνονται κάτοικοι των Λατσιών οι οποίοι κινήθηκαν το 2010 με 22 οικογενειακές προσφυγές ενάντια στην βιοτεχνία σόλων παπουτσιών Astrasol, τους ιδιοκτήτες της και την κυβέρνηση, ήρθε για να δικαιώσει όχι μονό τους κατοίκους αλλά και όλους/ες όσους/ες αγωνίζονται για ένα καλύτερο περιβάλλον.

Ουσιαστικά το δικαστήριο αποδέχτηκε ότι τα αυξημένα κρούσματα καρκίνων στην περιοχή γύρω από το εργοστάσιο ήταν αποτέλεσμα των εκπομπών τοξικών αερίων από το φουγάρο του εργοστάσιου. Αυτό στηρίχτηκε σε επιδημιολογική μελέτη που έγινε από τον επιδημιολόγο γιατρό κύριο Βωνιάτη στην οποία φαίνεται ότι τα κρούσματα καρκίνων ήταν ιδιαίτερα αυξημένα σε ακτίνα μόλις 100 μέτρων, και αυξημένα σε απόσταση μέχρι 500 μέτρα.*1
Η απόφαση του δικαστηρίου είναι ξεκάθαρη όσο αφορά μια σειρά από παραβιάσεις της νομοθεσίας αλλά και αδυναμίας των αρμοδίων οργάνων να την επιβάλουν.
Χαρακτηριστικά, το εργοστάσιο λειτουργούσε από το 1976 χωρίς άδεια. Το 1999 «παραχωρήθηκε από τον Υπουργό Εργασίας στο εργοστάσιο της Astrasol, «Πιστοποιητικό Εγγραφής Διεργασίας» και «Άδεια Εκπομπής Αερίων Αποβλήτων» χωρίς να έχει εξασφαλιστεί προηγουμένως σχετική πολεοδομική άδεια και ενώ ο Υπουργός Εργασίας γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εξασφάλιση τέτοιας άδειας δεν ήταν νομικά εφικτή στην εν λόγω αστική περιοχή».*2 Επίσης, εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η άδεια που είχε δοθεί ακόμη και τότε, δεν επέτρεπε την εκπομπή τέτοιων επικίνδυνων αερίων σε τέτοιες ποσότητες.
Φαίνεται βέβαια ότι η άδεια που του δόθηκε ήταν απλά για να του εξασφαλίσει νομιμότητα ενάντια στις φωνές για απομάκρυνση του διότι όπως λέει και η απόφαση του δικαστηρίου, «το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, από την 1η Ιουλίου 1999 που εκδόθηκε «Πιστοποιητικό Εγγραφής Διεργασίας» μέχρι και τη λήξη του στις 30 Ιουνίου 2004, παρέλειψε να προβεί σε οποιανδήποτε μέτρηση εκπομπής των αερίων αποβλήτων του εργοστασίου της Astrasol, παρά τη νομική του υποχρέωση να ελέγχει την ρύπανση της ατμόσφαιρας».*2
«Όταν δε μετά την έκδοση της Άδειας Εκπομπής Αερίων Αποβλήτων, διαφάνηκε από μετρήσεις στο φουγάρο σοβαρή υπέρβαση των ορίων του διχλωρομεθανίου, το Υπουργείο Εργασίας παρέλειψε να λάβει οιονδήποτε μέτρο για να τερματιστεί η παράνομη λειτουργία του εργοστασίου», αναφέρει η απόφαση.*2
Σοβαρές ευθύνες όμως και για την λειτουργιά του εργοστάσιου έχει και η Πολεοδομία η οποία και πάλι σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, «το Τμήμα Πολεοδομίας παρότι γνώριζε ότι το εργοστάσιο της Astrasol δεν είχε εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια για την μαζική παραγωγή σόλων υποδημάτων, εντούτοις δεν πήρε οποιοδήποτε δικαστικό μέτρο για να τερματίσει αυτή την παρανομία. Γνώριζε επίσης ότι το διχλωρομεθάνιο που χρησιμοποιούσε η Astrasol, είναι δυνητικά καρκινογόνο υλικό και ότι η κατασκευή σόλων για την οποία χρησιμοποιείται διχλωρομεθάνιο δεν καλύπτεται με άδεια ούτε είναι εφικτή η χορήγηση πολεοδομικής άδειας».*2
Η δικαίωση των κατοίκων ήρθε μετά από 33 χρονιά παράνομης λειτουργίας του εργοστάσιου και 7 χρόνια δικαστικών αγώνων, όλα αυτά έγιναν μετά από δεκάδες θανάτους από καρκίνο και μετά που οι κάτοικοι οργανώθηκαν και αγωνίστηκαν για τα δικαιώματα τους ενάντια στις παρανομίες της εταιρίας και την συγκάλυψη τους από τα διάφορα κυβερνητικά τμήματα.
Τα πιο πάνω έγιναν στο όνομα της “ανάπτυξης”, είναι ξεκάθαρο από την περίπτωση της Astrasol αλλά και πολλών άλλων περιπτώσεων ότι τέτοιου είδους αναπτύξεις είναι μόνο για τους λίγους, τους μετόχους τους διευθυντές και των πέριξ αυτών ενώ για την πλειοψηφία των κατοίκων, των εργαζομένων και του περιβάλλοντος αύτη η ανάπτυξη γίνεται σε βάρος τους.
Παραπέρα επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικοί μηχανισμοί οι οποίοι θα διασφαλίζουν την υγεία της κοινωνίας και του περιβάλλοντος και ότι οι κρατικοί μηχανισμοί μπαίνουν στην υπηρεσία του ατομικού κέρδους πάρα στο συμφέρον του συνόλου.
Οι μόνοι που μπορούν να διασφαλίσουν τα κοινωνικά αγαθά της υγείας και της προστασίας του περιβάλλοντος είναι ο οργανωμένος αγώνας των επηρεαζόμενων και των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων. Γι΄ αυτό και η οργανωμένη δράση και η ενημέρωση των πολιτών επιβάλλεται παντού, γιατί δυστυχώς τα οικονομικά συμφέροντα ορισμένων και η ανεπάρκεια αλλά και η ανευθυνότητα μέχρι και συνενοχή του κράτους, δεν λαμβάνει υπόψη τη δημόσια υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος.
Εδώ και μήνες έχουμε επισημάνει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την επεξεργασία χρυσού! Θα περιμένουμε μέχρι να έχουμε θανάτους από τα αέρια που αφήνει στην ατμόσφαιρα η επεξεργασία Χρυσού στην Σκουριώτισσα; Θα περιμένουμε μέχρι να έχουμε θανάτους και δηλητηριάσεις από το κυάνιο στα απόβλητα που θα αφεθούν να διαποτίσουν τα νερά των παρακείμενων ποταμών και τα υπόγεια ύδατα; Θα αφήσουμε τα νερά γεμάτα απόβλητα να μολύνουν τη θάλασσα; Θα αφήσουμε να επεκταθεί η μεταλλευτική δραστηριότητα, σε άλλες περιοχές, αφήνοντας στην ατμόσφαιρα επικίνδυνη σκόνη, γεμάτη με βαρέα μέταλλα σε περιοχές που η φύση έχει ήδη αναπλαστεί από μόνη της, όπως έγινε στην περίπτωση του Μαθιάτη και του Απλικίου;
Εμείς λέμε όχι!
Μαθαίνουμε από τα παραδείγματα των άλλων κινημάτων!
Οργανωνόμαστε και καλούμε όλους τους κατοίκους των περιοχών γύρω από τα μεταλλεία, και άλλων γειτονικών περιοχών που δεν θέλουν να επιτρέψουν ακόμη μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή που θα δημιουργηθεί στην καρδιά του νησιού. Όλοι μαζί σε έναν κοινό αγώνα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: