Προεδρικές εκλογές 2018: στον απόηχο του μνημονίου και του αδιεξόδου στο Κυπριακό

Μετά από πέντε χρόνια της πιο σκληρής ταξικής διακυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη η άρχουσα τάξη έχει καταφέρει να καταργήσει εργατικές, κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις δεκαετιών. Την ίδια στιγμή, και παρόλες τις υποσχέσεις που έδωσε προεκλογικά ο Αναστασιάδης οδήγησε τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό σε νέο αδιέξοδο.

Κυβέρνηση Αναστασιάδη: Μια 5ετία επιθέσεων στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη, παρά τις δεσμεύσεις του, ξεκίνησε με το κούρεμα των καταθέσεων που στόχο είχε να σώσει το τραπεζικό σύστημα που κατέρρεε. Έπειτα συνέχισε με την εφαρμογή του Μνημονίου, το οποίο έχει φορτώσει τα βάρη του αδιεξόδου του καπιταλισμού στις πλάτες των εργαζομένων και της κοινωνίας.

Τα αντιλαϊκά μέτρα που πέρασαν είναι γνωστά σε όλους και περιλαμβάνουν περικοπές μισθών και κοινωνικών παροχών, τις εκποιήσεις περιουσιών, τη διάλυση της δημόσιας Υγείας και το ξεκίνημα διαδικασιών ιδιωτικοποίησής της, την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών και των υπόλοιπων ημικρατικών υπηρεσιών, την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων Κυριακές και αργίες, την αντικατάσταση των συλλογικών συμβάσεων από προσωπικά συμβόλαια, κλπ. Ακόμα και οι πιο ευαίσθητες ομάδες όπως οι χαμηλοσυνταξιούχοι και τα άτομα με αναπηρίες χτυπιούνται από τις πολιτικές Αναστασιάδη.

Παρόλο που υποτίθεται ότι το μνημόνιο τέλειωσε από το Μάρτη του 2016, οι επιθέσεις και τα μέτρα λιτότητας συνεχίζονται και θα συνεχίζονται.

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη, έχει δεσμευτεί ότι η Τρόικα, μετά το τέλος του προγράμματος, θα αξιολογεί την οικονομία κάθε εξάμηνο και θα επιβάλλει, «αν είναι ανάγκη», μέτρα, μέχρι να αποπληρωθεί το 75% του δημόσιου χρέους! Επίσης δεσμεύτηκε ότι κάθε πλεόνασμα ή έξτρα έσοδο του κράτους, θα πηγαίνει στην αποπληρωμή του χρέους και πουθενά αλλού!

Η κατάρρευση των συνομιλιών, ακόμη ένα αδιέξοδο στο κυπριακό

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη εκλέχτηκε όχι μόνο με την δέσμευση ότι θα σώσει την οικονομία, αλλά και ότι θα λύσει το κυπριακό. Μάλιστα, και δυστυχώς, το 2013 τον ψήφισαν ακόμη και κάποιοι αριστεροί για αυτό το λόγο.

Οι ελπίδες αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο όταν εκλέχτηκε στην προεδρία στον βορρά ο Μουσταφά Ακκιντζί. Εκατοντάδες βγήκαν στους δρόμους ειδικά όταν οι συνομιλίες γίνονταν στο Μον Πελεράν και στο Κραν Μοντανά. Η κυβέρνηση, αγνόησε τις φωνές αυτές, κι επέλεξε να ακούσει τις παραινέσεις της εθνικιστικής πτέρυγας της άρχουσας τάξης, πράγμα που οδήγησε τις συνομιλίες ακόμη μια φορά σε αδιέξοδο, ανοίγοντας το δρόμο σε λαϊκιστές τύπου Παπαδόπουλου που έχουν έτσι την άνεση να πλασάρουν καμουφλαρισμένη τη διχοτόμηση σαν μια «νέα στρατηγική» στο κυπριακό.

Παπαδόπουλος: Λαϊκισμός και εθνικισμός απ’ τα Αριστερά

Ο Παπαδόπουλος επένδυσε αρχικά στο κυπριακό και στην «Νέα Στρατηγική» του για να κερδίσει στις εκλογές. Τελευταία, κι όσο πλησιάζουμε στις εκλογές έχει αρχίσει να γίνεται και «Ρομπέν των φτωχών», που μάλιστα θα επαναδιαπραγματευθεί με την Τρόικα, χρέος και μέτρα.

Η «Νέα Στρατηγική» που προτείνει στο Κυπριακό δεν είναι άλλη από την εδραίωση της διχοτόμησης και μάλιστα ντυμένη με μια έξαρση στρατιωτικών εξοπλισμών στο νησί! Αυτές οι πολιτικές, που παρουσιάζονται σαν νέες, δεν είναι καθόλου νέες! Είναι η εδραίωση του στάτους κβο, αφού κανένας Τουρκοκύπριος δεν θα δεχτεί ποτέ τις θέσεις που προτείνει!

Σε αυτή την εθνικιστική τάση που εκπροσωπεί ο Παπαδόπουλος έχει δυστυχώς εισχωρήσει και η ΕΔΕΚ, κάνοντας τα κόκκαλα του Δώρου Λοΐζου, και άλλων αγωνιστών που πάλεψαν ενάντια στο πραξικόπημα, και την εισβολή, να τρίζουν.

Στην οικονομία, ο Παπαδόπουλος, αρπάζει την ευκαιρία και καλύπτει το κενό που αφήνει η Αριστερά, και βγαίνει από τα αριστερά όπως κάνουν διεθνώς όλοι οι δεξιοί λαϊκιστές που ξετρυπώνουν τελευταία!

Θα πρέπει να είναι πολύ αφελής κάποιος για να πιστέψει ότι ο Παπαδόπουλος, που το 2011 και 2012, όταν οι αγορές δεν δάνειζαν την Κύπρο, κίνησε γη και ουρανό για να περάσουν τα πρώτα νεοφιλελεύθερα μέτρα ώστε να ικανοποιηθούν οι αγορές και να δώσουν δάνεια με καλύτερους όρους, θα αντισταθεί τώρα στις αγορές, και στην Τρόικα προκειμένου να βοηθήσει τον λαό!

Μαλάς: ένας μνημονιακός… υποψήφιος της Αριστεράς

Παρόλο που το ΑΚΕΛ μετά το 2013, άρχισε να τάσσεται ενάντια στο Μνημόνιο και παρουσίασε ακόμη και μια πρόταση εξόδου από το Μνημόνιο, και στη συνέχεια προχώρησε στη δημιουργία ενός «αντιμνημονιακού μετώπου» στη Βουλή, όταν ήρθε ο καιρός των προεδρικών, έκανε μια εντελώς μετριοπαθή και δειλή στροφή. Η στροφή αυτή ξεκίνησε με το να προτείνει τον Σπανό –έναν ξεκάθαρα νεοφιλελεύθερο εκπρόσωπο του κεφαλαίου– για υποψήφιο του στις προεδρικές! Η βάση του ΑΚΕΛ όμως αντέδρασε και ανάγκασε την ηγεσία σε αναδίπλωση! Ανίκανη όμως να εγκαταλείψει την πολιτική των απανωτών συμβιβασμών η ηγεσία κατέφυγε στην υποψηφιότητα Μαλά!

Παρόλο που το πρόγραμμα του Μαλά έχει αναφορές σε κάποια φιλολαϊκά μέτρα, όπως την προστασία της πρώτης κατοικίας, το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων των ημικρατικών οργανισμών, την δημόσια δωρεάν παιδεία, επιδόματα σε χαμηλοσυνταξιούχους και άτομα με αναπηρίες, κ.α. δεν παύει να είναι ένα πρόγραμμα διαχείρισης του υφιστάμενου οικονομικού συστήματος με έναν «πιο δίκαιο τρόπο», πράγμα που δοκιμάστηκε και απέτυχε παταγωδώς την πενταετία Χριστόφια.

Όταν δε, ρωτήθηκε για το μνημόνιο, υπεραμύνθηκε του μνημονίου που κατέθεσε ο Χριστόφιας, σε αντίθεση με το μνημόνιο του Αναστασιάδη, παρόλο που το μνημόνιο Χριστόφια πέρασε στον προϋπολογισμό του 2013, από τον Νοέμβρη του 2012, και περιείχε πολλές από τις περικοπές και τα μέτρα λιτότητας που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια και συμπεριλήφθηκαν στο τελικό μνημόνιο!

Πιο πρόσφατα, ο Μαλάς απαξίωσε τις προτάσεις του Παπαδόπουλου για αναδιάρθρωση του χρέους και για αναθεώρηση των πολιτικών του μνημονίου, παρόλο που τέτοιου είδους προτάσεις θα έπρεπε να αποτελούν βασικές προτεραιότητες της Αριστεράς!

Ακόμη και στο Κυπριακό ο Σταύρος Μαλάς κριτικάρει τον Αναστασιάδη μόνο για κακούς χειρισμούς που έδωσαν στην Τουρκία την δυνατότητα να «ξεφύγει» χωρίς να κατηγορηθεί. Εξακολουθεί δηλαδή να καλλιεργεί την εικόνα που δημιουργεί ο ΔΗΣΥ και το κέντρο (ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ) ότι απλά για όλα φταίει η Τουρκία, ότι όλοι (μα όλοι!) οι Ελληνοκύπριοι ηγέτες έχουν πάντα δίκαιο (προφανώς επειδή είναι Ελληνοκύπριοι!) μια εικόνα που έχει δυστυχώς διαπεράσει και το ΑΚΕΛ.

Τόσο ο Μαλάς όσο και το ΑΚΕΛ αρνούνται να δουν και να καταγγείλουν ότι τόσο η εθνικιστική όσο και η νεοφιλελεύθερη προσέγγιση στην λύση του Κυπριακού, που προωθείται μέσα από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, έχει σαν τελικό/στρατηγικό στόχο την επιβολή της Ελληνοκυπριακής άρχουσας τάξης πάνω στην Τουρκοκυπριακή, είτε άμεσα είτε μέσω της οικονομικής της ισχύος. Γι’ αυτό, δεν υπάρχει καμία περίπτωση αυτές οι προσεγγίσεις να γίνουν ποτέ αποδεχτές από την τουρκοκυπριακή άρχουσα τάξη έτσι ώστε να υπάρξει μια πραγματική λύση!

Οι εργαζόμενοι χρειάζονται πολιτικές ενάντια στο μνημόνιο και την Τρόικα!

Οι φιλολαϊκές πολιτικές που προτείνονται από το Μαλά, αλλά και από τον Παπαδόπουλο, κάποιες και από τον Λιλλήκα, δεν μπορούν και δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστούν μέσα στα πλαίσια του Μνημονίου κι αυτό η Αριστερά θα έπρεπε να το ξέρει!

Για να εφαρμοστούν χρειάζεται σύγκρουση με το Μνημόνιο και την Τρόικα. Χρειάζεται άρνηση πληρωμής του χρέους που δημιούργησαν οι τράπεζες και φόρτωσαν στις πλάτες των εργαζομένων πράγμα – που αναπόφευκτα σημαίνει την κρατικοποίηση του τραπεζικού τομέα τον οποίο έχουμε χρυσοπληρώσει! Οι τράπεζες σώθηκαν με δημόσιες δαπάνες και δάνεια τα οποία μας έχουν φορτώσει, αλλά δεν ανήκουν σε εμάς και δεν έχουμε κανένα λόγο στις διοικήσεις τους! Γι’ αυτό απαιτείται κοινωνικός και εργατικός έλεγχος και διαχείριση στο τραπεζικό σύστημα. Είναι επίσης απαραίτητη η εθνικοποίηση των βασικών, στρατηγικών επιχειρήσεων της οικονομίας έτσι ώστε να μη λειτουργούν κερδοσκοπικά, σε βάρος της κοινωνίας, αλλά κάτω από συνθήκες κοινωνικού και εργατικού ελέγχου ώστε να υπηρετούν τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας κι όχι μια πενιχρή μειοψηφία ολιγαρχών. Έτσι θα μπορεί να σχεδιαστεί και να δημιουργηθεί μια οικονομία προς όφελος των εργαζομένων και των ευάλωτων ομάδων, παρά μιας δράκας καπιταλίστων.

Είναι ξεκάθαρο ότι ένα τέτοιο, σοσιαλιστικό πρόγραμμα, σημαίνει σύγκρουση με την ΕΕ και την Ευρωζώνη. Αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε! Αν κοιτάξουμε γύρω μας στην Ευρώπη υπάρχει αναβρασμός. Τελευταία ένδειξη το μεγάλο κίνημα του Καταλανικού λαού, που κόντρα στην κυβέρνηση της Ισπανίας και την ΕΕ, ψήφισε ξανά, στις εκλογές της 21ης Δεκέμβρη, υπέρ της αυτοδιάθεσής τους, απαντώντας έτσι στη μαζική καταστολή και τρομοκρατία της κυβέρνησης Ραχόι.

Γι’ αυτό ένα πρόγραμμα όπως αυτό που προτείνουμε είναι απαραίτητο να στηρίζεται σε μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις και να συνοδεύεται από διεθνιστικό κάλεσμα σε εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη. Πριν την Καταλονία είχαμε το Brexit, το δημοψήφισμα για την αυτοδιάθεση στη Σκοτία, κλπ, παράλληλα με μεγάλους αγώνες σε όλη την Ευρώπη.

Κι όσον αφορά το Κυπριακό, η Επαναπροσέγγιση δεν μπορεί να είναι συμπληρωματική δράση στις διαπραγματεύσεις των ηγετών. Η ουσιαστική επαναπροσέγγιση, μέσω της δημιουργίας ενός κοινού μετώπου εργαζομένων του Βορρά και του Νότου, το οποίο θα μπορέσει να συζητήσει, να διαπραγματευτεί και να επιβάλει με τους αγώνες του την πραγματική λύση του κυπριακού, πρέπει να είναι στην καρδιά ενός αριστερού προγράμματος.

Και τι να ψηφίσουμε;

Σε αυτές τις εκλογές, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα ευάλωτα στρώματα που έχουν χτυπηθεί από την λιτότητα, και που θέλουν να δουν ένα επανενωμένο νησί, βρίσκονται σε μια πολύ δύσκολη θέση. Δεν θέλουν να επανεκλεγεί ο αλαζόνας Αναστασιάδης, και θέλουν να σταματήσουν τον απορριπτικό Παπαδόπουλο από την προεδρία, όμως ο Μαλάς δεν τους εκπροσωπεί!. Δεν θέλουν όμως να μείνουν και αμέτοχοι σε αυτό που συμβαίνει.

Στις φετινές εκλογές, πολλοί εργαζόμενοι, νεολαία, και σίγουρα πολλοί ακτιβιστές της Αριστεράς, ανάμεσά τους και η ΝΕΔΑ, θα ψηφίσουν Μαλά, μόνο και μόνο για να σταματήσουν τον Αναστασιάδη και την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που φέρνει μαζί του, αλλά και τον Παπαδόπουλο με την εθνικιστική «Νέα» υποτιθέμενη στρατηγική του.

Πάλη για έναν υποψήφιο πραγματικά των εργαζομένων και για ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα!

Αυτή η πολιτική όμως με την οποία το ΑΚΕΛ στο όνομα της Αριστεράς υποχρεώνει τα λαϊκά στρώματα να ψηφίζουν εκπροσώπους που δεν θα φέρουν καμία αλλαγή, είναι εκβιαστική/αδιέξοδη και πρέπει κάποτε να σταματήσει! Η διαχείριση του καπιταλισμού σε μια περίοδο που διεθνώς προωθεί όλο και πιο αντιλαϊκές και απάνθρωπες πολιτικές είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Άλλωστε αυτό είναι που διαισθάνεται μια σημαντική μερίδα της νεολαίας που στρέφεται προς το άκυρο το λευκό ή την αποχή. Ακόμα αυτή η πολιτική απογοητεύει τους εργαζόμενους και τους στερεί επιχειρήματα και όπλα στον αγώνα τους ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό που τους φορτώνει την κρίση. Τέλος είναι εξ’ αιτίας αυτής της πολιτικής που ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ κινδυνεύει να έρθει τρίτος.

Κάποια στιγμή σαν εργαζόμενοι πρέπει να έχουμε ένα δικό μας υποψήφιο, έναν πραγματικά αριστερό υποψήφιο, με ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα, που να είναι διατεθειμένος να συγκρουστεί με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και να τείνει χέρι πραγματικής φιλίας στους Τουρκοκύπριους έτσι ώστε να υπάρξει λύση στο Κυπριακό.

Για να γίνει αυτό όμως, είναι ξεκάθαρο ότι χρειάζεται να χτίσουμε μια άλλη Αριστερά, γιατί το ΑΚΕΛ δεν θα ανταποκριθεί ποτέ σ’ αυτή την ανάγκη και σ’ αυτό το καθήκον!

Σε ότι αφορά τα άμεσα, όποια κι αν είναι η επιλογή της ψήφου των εργατικών και νεολαιίστικων στρωμάτων, πρέπει να ξέρουμε πως από την επομένη των εκλογών, ο μόνος τρόπος για να σταματήσουμε τις νέες επιθέσεις που θα έρθουν, όποιος και να εκλεγεί, είναι ένας: να οργανωθούμε και να παλέψουμε, μέσα στους εργασιακούς και άλλους χώρους, συντονισμένοι, διεκδικώντας τα δικαιώματά μας, πιέζοντας τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και συνδέοντας όλα αυτά με την πάλη για μια νέα Αριστερά, όπως την περιγράφουμε πιο πάνω και για μια μελλοντική εναλλακτική σοσιαλιστική κοινωνία μαζί με τους εργαζόμενους στην υπόλοιπη Ευρώπη, για μια σοσιαλιστική Ευρώπη. Η ΝΕΔΑ δίνει αυτή τη μάχη μέσα από τις γραμμές της CWI, της Επιτροπής για μια Εργατική Διεθνή, μια διεθνή οργάνωση με κόμματα και οργανώσεις σε περίπου 50 χώρες σε όλες τις ηπείρους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: