Κυπριακό: Ξανά αδιέξοδο και … φταίνε οι άλλοι!

Η διακοπή των συνομιλιών για το Κυπριακό στις 16 Φεβρουαρίου έφερε ξανά στο προσκήνιο την για μισό αιώνα αδυναμία της άρχουσας τάξης, ελληνοκυπριακής (Ε/Κ), τουρκοκυπριακής (Τ/Κ), τουρκικής και ελληνικής, να φτάσουν σε συμφωνία στο Εθνικό Ζήτημα.

Τη φορά αυτή η (τραγική) ιστορία επαναλήφθηκε σαν φάρσα, με τον ηγέτη των Τ/Κ Ακιντζί να κατηγορεί τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ότι έφυγε ο ίδιος, αφού έκλεισε με πάταγο την πόρτα, και τον Αναστασιάδη να κατηγορεί τον ‘φίλο’ και συνδαιτυμόνα του σε πάμπολλα γεύματα και ζιαφέτια, ότι αυτός εγκατέλειψε τις συνομιλίες γιατί του το υπέβαλε ο Ερντογάν, ενώ ο ίδιος απλώς βγήκε έξω να κάνει ένα τσιγάρο!

του Δώρου Μιχαήλ

Φυσικά είναι οφθαλμοφανές ότι η διακοπή δεν αφορά ούτε την ‘αγένεια’ Αναστασιάδη, ούτε το ψήφισμα της Βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα, ούτε την υποτακτικότητα Ακιντζί στον Ερντογάν. Εξ άλλου δεν είναι δυνατόν μια διαδικασία δύο χρόνων εντατικών συνομιλιών για ένα ζήτημα ηλικίας 50 χρόνων να πάει στράφι για τόσο ευτελείς και γελοίους λόγους.

 

Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και ανάγεται στα συγκρουόμενα συμφέροντα των αρχουσών τάξεων, όπως τα εξηγούν ακούραστα οι μαρξιστές στην Κύπρο για δεκαετίες (βλέπε …παραπομπή σε προηγούμενα άρθρα). Στον ανταγωνισμό αυτό για μοίρασμα του ελέγχου του νησιού, η Τ/Κ άρχουσα τάξη, από μόνη της δεν έχει κανένα τρόπο να αντιμετωπίσει την κατά πολύ ισχυρότερη Ε/Κ άρχουσα τάξη. Αν αποδεχόταν να φύγουν τα τουρκικά στρατεύματα και οι εγγυήσεις, όπως απαιτεί η Ε/Κ και η ελληνική άρχουσα τάξη, το Ε/Κ κεφάλαιο θα μπορούσε εύκολα να εισρεύσει και να «καταπιεί» τη βόρεια Κύπρο.

Γι’ αυτό για την Τ/Κ άρχουσα τάξη είναι θέμα επιβίωσης το να έχει δικό της «χώρο» (γεωγραφικά) δικό της «πληθυσμό» (δημογραφική κατανομή) και δικές της εξουσίες (ειδικές πλειοψηφίες, εκ περιτροπής προεδρία, βέτο, κ.λπ.) στα πλαίσια μιας οποιασδήποτε συμφωνίας στο Κυπριακό. Είναι ακόμα εντελώς απαραίτητο να έχει την ενεργή παρουσία της Άγκυρας για να την προστατεύει από τον ανταγωνιστή της στην Ε/Κ πλευρά.

Τα συγκρουόμενα αυτά συμφέροντα βρίσκονται πίσω από την αδυναμία να φτάσουν σε συμφωνία στο Μον Πελεράν και αργότερα. Και δεν είναι τυχαίο που οι βασικές διαφωνίες αφορούν στο εδαφικό, την αποχώρηση του τουρκικών στρατευμάτων, την ασφάλεια και τις εγγυήσεις. Από τη στιγμή που οι προοπτικές για συμφωνία ήταν σαφώς απομακρυσμένες, ήταν θέμα χρόνου πλέον να βρεθούν οι αφορμές και να δρομολογηθεί η επίρριψη ευθυνών στην αντίπαλη πλευρά (“Blame Game”).

Η αφορμή για τον Ακιντζί δόθηκε με την επαίσχυντη απόφαση της Βουλής να περάσει ψήφισμα του ΕΛΑΜ για εορτασμό στα σχολεία της επετείου του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, με μόνη διαφωνία του ΑΚΕΛ, τα εθνικιστικά κόμματα του «ενδιάμεσου» χώρου υπέρ, και την αποχή του ΔΗ.ΣΥ. (βλέπε ..παραπομπή). Καλή αφορμή επικοινωνιακά, αφού για τους Τ/Κ η ένωση ήταν και είναι κόκκινο πανί, (δικαίως βέβαια) ενώ απειλούνται και γίνονται μέχρι και σήμερα θύματα επιθέσεων από τους φασίστες του ΕΛΑΜ – συνεχιστές της ενωτικής ιδεολογίας του Γρίβα και της ΕΟΚΑ Β.

Ο Αναστασιάδης δημοσιοποίησε τη διαφωνία του με το ψήφισμα, όμως δεν «υπέκυψε» στην απαίτηση Ακιντζί για απόσυρση του ψηφίσματος (ως προϋπόθεση για επιστροφή στις συνομιλίες) για να μην «ταπεινωθεί». Το κίνητρό του είναι εύκολο να διαγνωστεί: Από τη στιγμή που δεν διαφαίνονταν προοπτικές για συμφωνία, δεν είχε κανένα λόγο να γίνει στόχος των εθνικιστικών κομμάτων του ‘ενδιάμεσου’, με φόντο βέβαια και τις Προεδρικές Εκλογές του 2018. Δεν έκλεισε την … πόρτα των συνομιλιών, επειδή δεν θέλει να χρεωθεί τη διακοπή τους.

Ο Ακιντζί κατάφερε να εκλεγεί στην προεδρία της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου» υποσχόμενους στους Τ/Κ να ‘λύσει’ το Κυπριακό. Από τη στιγμή που δεν ήταν σε θέση να στηρίξει την πολιτική του σε ταξική βάση, ήταν αναπόφευκτο να ταυτιστεί με τα συμφέροντα της Τ/Κ άρχουσας τάξης (όπως έπραξαν και οι Χριστόφιας Ταλάτ). Αυτά τα συμφέροντα ταυτίζονται σε μεγάλο βαθμό με τα αντίστοιχα της τουρκικής άρχουσας τάξης. Μια βασική επιδίωξη του Ερντογάν σήμερα είναι να κερδίσει το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου που θα του δώσει τις υπερεξουσίες που επιδιώκει. Στην προσπάθειά του αυτή χρειάζεται τις ψήφους των εθνικιστών, για τους οποίους το Κυπριακό είναι σημαντικό (πράγμα που δεν ισχύει βέβαια για τις πλατιές εργατικές μάζες). Από τη στιγμή που δεν διαφαίνονταν προοπτικές για συμφωνία, θυσιάστηκε η διαλλακτικότητα για χάριν των εθνικών στόχων.

Όπως έχουμε επανειλημμένα εξηγήσει, μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού δεν υπάρχει κανένας τρόπος να λυθούν οι αντιθέσεις ανάμεσα στις άρχουσες τάξεις. Με άλλα λόγια ο καπιταλισμός δεν έχει τρόπο να λύσει το εθνικό πρόβλημα της Κύπρου. Ακόμα και αν κάτω από κάποιες συνθήκες οι δυο πλευρές πιεστούν και καταλήξουν σε κάποιο συμβιβασμό για τη δημιουργία ενός κοινού κράτους, στη βάση της διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, δεν μπορεί να ξεπεράσει τις προαναφερόμενες αντιθέσεις. Γι’ αυτό και δεν θα αποτελεί λύση: θα αποτελεί μια συμφωνία που θα σημαίνει πως το εθνικό πρόβλημα της Κύπρου αλλάζει μορφή αλλά δεν λύνεται. Θα συνεχίσει να υπάρχει, καλλιεργώντας τον εθνικισμό και στις δυο κοινότητες, πράγμα που αντίστοιχα θα συμβαίνει και στις «μητέρες πατρίδες», Ελλάδα και Τουρκία.

Αντί, λοιπόν, η αριστερά (περιλαμβανομένων και ομάδων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς) να εναποθέτει όλες τις τες ελπίδες για επανένωση της Κύπρου στους ‘ηγέτες’, πρέπει επί τέλους να συνδέσει τη λύση του Κυπριακού με την κοινή πάλη των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων και των δύο κοινοτήτων, της Τουρκίας και της Ελλάδας, τόσο  για τα καθημερινά προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας και της καταπολέμησης του εθνικισμού με τη σοσιαλιστική προοπτική, τη μόνη στέρεα βάση για συνύπαρξη, ειρήνη κι ευημερία.

 

Δώρος Μιχαήλ, 10.3.17

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: