Τα Σκάνδαλα στην υγεία και το σκάνδαλο της εμπορευματοποίησης της

taxpayers_cure_the_crisis-2xs193o2n3y59y4ym85fyi

του Παναγιώτη Σολωμού και της Αθηνάς Καρυάτη

Μια σειρά από σκάνδαλα που έχουν αποκαλυφθεί στο τομέα της υγείας την τελευταία περίοδο αποδεικνύουν ότι η κατάσταση στον τομέα της υγείας είναι η ίδια με τους υπόλοιπους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής με κύριο χαρακτηριστικό την διαφθορά και την τοποθέτηση του ατομικού κέρδους πάνω από το συλλογικό. Την ίδια στιγμή δηλαδή που κάποιοι  πεθαίνουν στις λίστες αναμονής κάποιοι άλλοι αισχροκερδούν σε βάρος τους και σε βάρος ολόκληρης της κοινωνίας.

Ο διευθυντής της ωτορινολαρυγγολογικής κλινικής του νοσοκομείου Λευκωσίας συνελήφθη με την κατηγορία ότι είσπραττε προμήθεια για να προωθεί ασθενείς σε συγκεκριμένη κλινική του ιδιωτικού τομέα,  αργότερα συνελήφθη ακόμα ένας γιατρός της ίδιας κλινικής. Σε άλλη περίπτωση συνελήφθη νευροχειρούργος και η σύζυγος του με την κατηγορία ότι είσπραξε  το ποσό των 1300 ευρώ για να προμηθεύσει καλύτερης ποιότητας βαλβίδα από αύτη του νοσοκομείου και τελικά τοποθέτησε αυτή του νοσοκομείου.

Ο υπουργός υγείας κος Γιώργος Παμπορίδης δεν έχασε καιρό για να εκμεταλλευτεί τα γεγονότα ώστε να προωθήσει την πολιτική των νεοφιλελεύθερων αντικοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Σε γραπτή του δήλωση είπε ότι «το υφιστάμενο σύστημα στα δημόσια νοσηλευτήρια, όπως λειτουργεί σήμερα, δεν υποβοηθά τη διαφάνεια και την πάταξη παρόμοιων φαινομένων» και τόνισε την αδήριτη ανάγκη για πλήρη μεταρρύθμιση του τομέα της υγείας, που για την κυβέρνηση σημαίνει αυτονόμηση-ιδιωτικοποίηση της υγείας.

Λέγοντας αυτά, και στέλνοντας ταυτόχρονα η κυβέρνηση ασθενείς στις ιδιωτικές κλινικές και απαξιώνοντας τα δημόσια νοσηλευτήρια, αφήνοντας τα χωρίς λεφτά να φυτοζωούν,  ενώ δέχονται αυξημένο αριθμό ασθενών λόγω της οικονομικός κρίσης, είναι καθαρό ότι προωθεί την ιδέα της ιδιωτικής υγείας και τα συμφέροντα των ιδιωτών.

Κι ενώ στα δημόσια νοσοκομεία «δεν υπάρχει διαφάνεια και άρα τα φαινόμενα της διαφθοράς είναι αναπόφευκτα»  στον ιδιωτικό  τομέα δεν μπαίνει καν θέμα ούτε για το πόσα χρεώνει ο γιατρός ή η κλινική ούτε για το ότι το κόστος στον ιδιωτικό τομέα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο απ’ ότι στον δημόσιο, ούτε για παρόμοια φαινόμενα διαφθοράς που μπορεί να υπάρχουν!  Χαρακτηριστικά υπάρχουν περιπτώσεις γιατρού που ενώ κόστιζε στο δημόσιο 75 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο, όταν ιδιώτευσε άρχισε να βγάζει τουλάχιστο τα δεκαπλάσια. Αν ληφθεί υπ’ όψην ότι στο κόστος  της ιδιωτικής υγείας προστίθεται και το κόστος της κλινικής αλλά και της ασφαλιστικής τότε αντιλαμβάνεται κάποιος ότι στο τέλος η κοινωνία φορτώνεται πολύ περισσότερα απ’ ότι με την δημόσια υγεία, ακόμα κι αν οι μισθοί των νοσοκόμων πέσουν.

Τα σχέδια της κυβέρνησης και του κεφαλαίου είναι η εμπορευματοποίηση της υγείας, την οποία κάποιος θα παίρνει ανάλογα με τα λεφτά που έχει και αν δεν έχει απλά θα πεθαίνει. Αυτό το σκάνδαλο είναι πολύ πιο μεγάλο απ’ όλα τα σκάνδαλα που έχουν έρθει στην επιφάνεια.

Η διαφθορά βέβαια  και η κακή κατάσταση της δημοσίας υγείας είναι ένα σημαντικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η ιδιωτικοποίησή της υγείας όμως δεν αποτελεί λύση. Ήδη οι απολαβές των γιατρών στον ιδιωτικό τομέα σπρώχνουν τους γιατρούς του δημοσίου στον ιδιωτικό είτε δημιουργούν τις συνθήκες για την διαφθορά.

Η κυβέρνηση βέβαια όχι μόνο δεν θέλει να βοηθήσει την δημόσια υγεία, αλλά όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, στοχεύει στην διάλυση της! Ο υπουργός ψεύδεται όταν λέει ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαφάνεια στην δημόσια υγεία. Αντίθετα διαφάνεια δεν υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει στις ιδιωτικές επιχειρήσεις υγείας.

Αυτοί που έχουν άμεσα συμφέροντα από την λειτουργία των δημόσιων  νοσηλευτηρίων και την λειτουργία τους με διαφάνεια και παροχή καλής ποιότητας υπηρεσιών, είναι οι ασθενείς, οι νοσηλευτές και οι γιατροί που ήδη εργάζονται εκεί. Αυτοί θα πρέπει να συμμετέχουν ουσιαστικά στην διοίκηση των νοσοκομείων κι όχι οι CEO κάποιου μεγάλου καπιταλιστή! Αυτό θα μπορούσε να γίνει και σήμερα, όμως το ίδιο το σύστημα και η κυβέρνηση δεν τους δίνει την ευκαιρία να το κάνουν αυτό!

Μετά την αποκάλυψη των σκανδάλων που αναφέραμε παραπάνω, γινόταν έκκληση στους ασθενείς να καταδώσουν τους γιατρούς που τους ζήτησαν φακελάκι. Πόσο εύκολο είναι όμως να κάνει ένας ασθενής κάτι τέτοιο; Αν τον καταγγείλει μπορεί να μην γίνει τελικά η θεραπεία, μπορεί να χρειαστεί να ξανά περιμένει άλλο ένα χρόνο στις λίστες, ενώ αν είναι ήδη γιατρός του, να χρειαστεί να σταματήσει την θεραπεία… ποιος μπορεί να το ρισκάρει; Και ποιος θεσμός υπάρχει για να προστατεύσει τον παραπονούμενο ασθενή;

Λίγο πριν το τέλος της απεργίας της ΠΑΣΥΝΟ, εμφανίστηκε ένας σύνδεσμος ασθενών – φάντασμα. Ο μόνος λόγος που εμφανίστηκε ήταν για να πείσει την ΠΑΣΥΝΟ και τον κόσμο ότι η απεργία έπρεπε να σταματήσει! Λειτούργησε παραπάνω σαν το δεξί χέρι της κυβέρνησης και της εφαρμογής της πολιτικής της, παρά σαν προστάτης των δικαιωμάτων και των αναγκών των ασθενών!

Οι εργαζόμενοι από την άλλη, πώς μπορούν να «πατάξουν την διαφθορά» όταν το ίδιο το σύστημα έχει «δικλίδες ασφαλείας» ώστε ο εργαζόμενος να μην μπορεί να παρέμβει: ξανά στην αρχή της απεργίας της ΠΑΣΥΝΟ στάλθηκε εγκύκλιος στους νοσηλευτές ότι απαγορεύεται να μιλήσουν δημόσια για τα όσα συμβαίνουν μέσα στον εργασιακό τους χώρο. Αυτός ο κανόνας όπως μάθαμε αφορά όλους τους δημόσιους υπαλλήλους. Πώς θα μπορούσε να μιλήσει κάποιος για περιστατικά διαφθοράς;

Την ίδια στιγμή, φαίνεται ότι η διαφθορά έφτασε ακόμη και μέσα στις ίδιες τις συντεχνίες των εργαζομένων. Είναι πολλές οι υπόνοιες για την συντεχνία των γιατρών και κατά πόσο η ηγεσία της συντεχνίας μπορεί να καλύπτει φαινόμενα διαφθοράς.

Συνεπώς η λύση για την πάταξη της διαφθοράς είναι η ρήξη με το όλο σύστημα, την νοοτροπία, το κατεστημένο!

Χρειαζόμαστε συνδέσμους ασθενών και συντεχνίες εργαζομένων, που να λειτουργούν με διαφάνεια και κάτω από τον έλεγχο των μελών τους.

Χρειαζόμαστε δημόσια νοσηλευτήρια που επίσης να λειτουργούν με πλήρη διαφάνεια! Με την συμμετοχή των εργαζομένων και των ασθενών στα όργανα λήψης αποφάσεων, έτσι ώστε να γίνεται ουσιαστικός έλεγχος και διαχείριση, και κατά συνέπεια πάταξη της διαφθοράς.

Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται να καταργηθούν όλοι οι νόμοι που περιορίζουν την ελευθερία έκφρασης στους δημόσιους υπαλλήλους. Αυτοί που ξέρουν πραγματικά τι γίνεται στα νοσοκομεία δεν είναι άλλους από τους ίδιους τους εργαζόμενους! Αν δεν μπορούν να το πουν, και το «διαρρέουν» σε κόμματα και εφημερίδες, δεν λύνεται το πρόβλημα της διαφθοράς! Αντίθετα μεγαλώνει καθώς η λύση του προβλήματος γίνεται ρουσφέτι!

Και στο τέλος της ημέρας, για να γίνει ουσιαστική αλλαγή – «μεταρρύθμιση» θα πρέπει να σταματήσουν όλα τα σχέδια αυτονόμησης και ιδιωτικοποίησης των νοσηλευτηρίων, και να γίνει άμεση αύξηση των κονδυλίων που δίνεται στην υγεία. Να ανοίξουν θέσεις εργασίας, νοσηλευτών και γιατρών και να γίνουν ουσιαστικές επενδύσεις στις υποδομές της υγείας.

Προς αυτή την κατεύθυνση χρειάζεται να κινηθούμε, όχι μόνο στον τομέα της υγείας αλλά σε όλους τους τομείς του δημοσίου, με πλήρη διαφάνεια, συμμετοχή των εργαζομένων και της κοινωνίας στον έλεγχο και στην διαχείριση των οργανισμών, έτσι ώστε να έχουμε ένα ποιοτικό δημόσιο τομέα, που να καλύπτει τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι να αποτελεί μέσο για να τρώνε επιτήδειοι καπιτα – ληστές και οι πολιτικοί που τους εκπροσωπούν με χρυσά κουτάλια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: