Tο 2015 μας άφησε με λιτότητα, φτώχεια, ανεργία – Τι μας περιμένει το 2016

Το 2015 αφήνει τις πλατιές λαϊκές μάζες βυθισμένες στην ανεργία (16%), με 30.000 κύπριους να έχουν ήδη μεταναστεύσει, στη φτώχεια, με 234.000 στα όρια της φτώχειας, μεμείωση σε μισθούς και ωφελήματα, με τον μέσο μισθό να έχει πάει πίσω 20 χρόνια και με τους πλούσιους να γίνονται πλουσιότεροι και τους φτωχούς να γίνονται φτωχότεροι (Την τελευταία διετία τα εισοδήματα του 10% των πιο προνομιούχων αυξήθηκαν κατά 3,4%, σε αντίθεση με το 90% που υπέστησαν μείωση 8% στα εισοδήματά τους).

Untitled

Συνεχίστηκαν τα κόκκινα δάνεια, οι νομοθεσίες υπέρ των τραπεζών για εκποιήσεις, το προχώρημα των ιδιωτικοποιήσεων και τα σκληρά μέτρα λιτότητας που πλήττουν τα επιδόματα, την υγεία, με τα κρατικά νοσοκομεία να κινδυνεύουν με πλήρη κατάρρευση, κ.λπ. Κι όλα αυτά παρά την «ανάκαμψη» του 0,5% που καταγράφηκε το 2015.

Το Κυπριακό παρέμεινε άλυτο, παρά τις ελπίδες που γέννησε η εκλογή Ακκιντζί και οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για πρόοδο στις συνομιλίες.

Τι μας επιφυλάσσει λοιπόν το 2016;

Στον τομέα της οικονομίας, λίγο από τα ίδια. Τα πανηγύρια για την έξοδο από το Μνημόνιο μέσα στο 2016, δεν σημαίνουν τίποτε για τις πλατιές λαϊκές μάζες. Δεν είναι μόνο που η επιτήρηση από την Τρόικα θα συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα. Σε Πορτογαλία και Ιρλανδία, που είναι εκτός Μνημονίου, η επιτήρηση θα συνεχίσει μέχρι το 2026 για την πρώτη και 2031 για την τελευταία (μέχρι την αποπληρωμή του 75% των χρεών) ενώ η λιτότητα, η ανεργία, η φτώχεια συνεχίζονται.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι καπιταλιστές παγκοσμίως θα συνεχίσουν την πολιτική της λιτότητας, που οδηγεί στη μείωση του βιοτικού επιπέδου και αναπόφευκτα της ζήτησης, ενώ πολλά τρισεκατομμύρια συσσωρεύονται στα χέρια μιας δράκας δισεκατομμυριούχων και δεν επενδύονται στην πραγματική οικονομία. Η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία δεν έχει ξεπεράσει την κρίση του 2008. Αντίθετα, κινδυνεύει με νέα ύφεση, όπως προϊδεάζουν κάποια σημαντικά φαινόμενα από τις αρχές του 2016, όπως η νέα κρίση στα κινεζικά χρηματιστήρια, η στασιμότητα στους ρυθμούς ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας που υπήρξε η ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας, η ύφεση στις αναδυόμενες αγορές ( Βραζιλία (-2,5%), Ρωσία (-0,7%), η σύγκρουση Σαουδικής Αραβίας – Ιράν, με επιπτώσεις και στο πετρέλαιο, οι επιπτώσεις από τις δοκιμές βόμβας υδρογόνου από το καθεστώς της Βορείου Κορέας.

Ακόμα κι αν επαληθευτεί η πρόβλεψη για 1,4% αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) στην Κύπρο το 2016, αυτό δεν πρόκειται να οδηγήσει στην περιβόητη ‘επανεκκίνηση της οικονομίας’, ούτε σε δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, τουλάχιστον μόνιμων και με κανονικούς μισθούς επιβίωσης.

Αντίθετα θα ενταθούν οι πιέσεις για είσπραξη των κόκκινων δανείων και ο κίνδυνος, πτωχεύσεων, εκποιήσεων κ.λπ. Η προσπάθεια για ιδιωτικοποίηση της ΑΤΗΚ, θα προχωρήσει, έστω με μικρή ανάπαυλα λόγω Βουλευτικών εκλογών. Όσον αφορά την ΑΗΚ, Κυβέρνηση/Τρόικα αναδιπλώνονται, από τη μια λόγω της δυσκολίας εξεύρεσης επενδυτή κι από την άλλη των αντιδράσεων των 1200 εργαζομένων στην Εταιρεία. Έτσι, προσανατολίζονται στον ιδιοκτησιακό διαχωρισμό της Αρχής Ηλεκτρισμού σε δύο εταιρείες, μία για τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής και μία για την παραγωγή και την προμήθεια. Να σημειωθεί ότι η ΑΗΚ συνεισφέρει στα ταμεία του κράτους κέρδη από εργασίες που αγγίζουν τα €100 εκατ. ετησίως. Αυτά τα κέρδη εποφθαλμιούν οι καπιταλιστές και το κόμμα τους στην Κυβέρνηση. Αν τα καταφέρουν, θα υπάρξει ολιγοπώλιο και εκτόξευση τιμών, όπως έχει συμβεί και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης.

Στον τομέα του Κυπριακού, παρ’ όλο που ακούγονται πολλές αισιόδοξες φωνές που προβλέπουν δημοψήφισμα μέσα στο 2016, δεν έχουν δοθεί στοιχεία που να επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Φυσικά, οι συγκυρίες φαίνονται ευνοϊκές για συμφωνία.

  • Η εκλογή Ακκιντζί, υποδηλώνει μια τάση ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους (Τ/κ) για επίλυση του προβλήματος που ταλαιπωρεί την κοινότητά τους για μισό αιώνα, ιδιαίτερα μετά την επιβολή αυστηρών μέτρων λιτότητας από την Τουρκία, που οδήγησαν σε αμφισβήτηση του ρόλου της, μετά και τη διαμάχη για τον έλεγχο του αγωγού νερού από την Τουρκία.

  • Η εξεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της Κύπρου, οι συμμαχίες που προωθεί με Αίγυπτο, Ισραήλ, Ελλάδα για το ενεργειακό, ανέβασε το ηθικό της Ελληνοκυπριακής (Ε/κ) άρχουσας τάξης, σε σημείο που να είναι διατεθειμένη να κάνει υποχωρήσεις στο Κυπριακό, μέχρι και να συζητήσει το πέρασμα αγωγού φυσικού αερίου από την Τουρκία.

  • Η τουρκική άρχουσα τάξη, αντί να πετύχει την πολιτική «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες, έχει συγκρουστεί με όλους (Αίγυπτος, Συρία, Ισραήλ, Ρωσσία, Ιράκ κ.λπ.). Η στέρηση της προμήθειας φυσικού αερίου από τη Ρωσσία, κάνουν την Τουρκία να κοιτάζει με νέο μάτι το φυσικό αέριο της Κύπρου (του Ισραήλ και της Αιγύπτου, επίσης).

  • Παρ’ όλο που δεν τίθεται θέμα ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, η επιδίωξη αυτή παραμένει σημαντική για την άρχουσα τάξη, και το Κυπριακό παραμένει εμπόδιο στην επιδίωξη αυτή.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, δεν θα ήταν απίθανο να υπάρξει συμφωνία στο Κυπριακό μέσα στο 2016. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα τεράστια εμπόδια, που μπορούν να δυναμιτίσουν το σκηνικό.

  • Είναι εμφανές ότι η Τουρκία δεν είναι σταθερή. Παρά τη συμφωνία ειρήνης με τους Κούρδους του ΠΚΚ το 2013, πριν τις εκλογές του 2015 και μέχρι σήμερα, καταπάτησε τη συμφωνία, και έφτασε να πολιορκεί ολόκληρες κουρδικές περιοχές και να σκοτώνει αντάρτες και αμάχους.

  • Το οικονομικό κόστος της «λύσης» (ανοικοδόμηση, αποζημιώσεις κ.λπ.) φτάνει τα 60 με 70 δις. Μέσα σε συνθήκες κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, δεν μπορεί να περιμένει κανείς αξιόλογες δωρεές για κάλυψη αυτού του ποσού. Για ποσό 5 φορές μικρότερο, το 2013 καταστράφηκε η κυπριακή οικονομία με πρωτοβουλία της ΕΕ. Αναπόφευκτα τα οικονομικά βάρη της συμφωνίας θα φορτωθούν στις μάζες των Κυπρίων, με τη μορφή δημοσίου χρέους, που για να αποπληρωθεί θα επιβληθούν νέες φορολογίες, πιο αυστηρά μέτρα λιτότητας, ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές κ.λπ.κ.λπ. Ήδη τόσο οι Ε/κ όσο και Τ/κ γονατίζουν κάτω από το βάρος τέτοιων μέτρων που επιβάλλει η Τρόικα στους Ε/κ και η Τουρκία στους Τ/κ.

Μέσα σε συνθήκες κρίσης τα αντικρουόμενα συμφέροντα των αρχουσών τάξεων Ε/κ, Τ/κ, Τούρκων, Ελλήνων και των ιμπεριαλιστών, που είναι η βάση των συνεχιζόμενων αδιεξόδων στο κυπριακό, είναι δύσκολο να γεφυρωθούν. Το καλύτερο που μπορούν να περιμένουν οι Ε/κ και Τ/κ λαϊκές μάζες, είναι μια συμφωνία με πολλούς συμβιβασμούς (όπως στο Σχέδιο Ανάν) και πολλούς κινδύνους στην υλοποίηση της συμφωνίας, με κίνδυνο να ξεσπάσουν νέες διαμάχες και συγκρούσεις.

Η ΝΕΔΑ βρίσκεται στην πρωτοπορία του αγώνα για επανένωση της Κύπρου. ΔΕΝ εναποθέτει όμως τις ελπίδες της στις άρχουσες τάξεις. Παλεύει για την οικοδόμηση ενός μετώπου Ε/κ και Τ/κ εργαζομένων, στη βάση ενός σοσιαλιστικού προγράμματος, που θα αναλάβει την πρωτοβουλία του αγώνα για επανένωση στη βάση των κοινών συμφερόντων των εργαζομένων, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους σε Ελλάδα και Τουρκία, για μια κοινή, ειρηνική σοσιαλιστική πατρίδα.

Της Σύνταξης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: