Εκλογές στην Ελλάδα: Πύρρεια νίκη των κομμάτων του μνημονίου

του Δώρου Μιχαήλ

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην Ελλάδα της 20ής Σεπτεμβρίου έχουν προβληθεί ως μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα. Αυτό έχει κάποια βάση, ωστόσο είναι  εν μέρει μόνο και από μια σκοπιά ακριβές.

tsipras_kammenos2_675_450

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να κρατήσει τα ποσοστά του κόμματος και να σχηματίσει κυβέρνηση 155 εδρών μαζί με τους Ανεξάρτητους Έλληνες (ΑΝ.ΕΛ.). Κατάφερε επίσης να αποκλείσει από τη Βουλή τους «αντάρτες» πρώην βουλευτές του που καταψήφισαν το Τρίτο Μνημόνιο.

Η επιτυχία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ  στηρίζεται κυρίως:
– Στη μεγάλη απογοήτευση των υποστηρικτών του ΟΧΙ (61,3% στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου) που οδήγησε την αποχή στο ρεκόρ του 43,4%, με 765.000 περισσότερους ψηφοφόρους να απέχουν σε σχέση με τις εκλογές του Γενάρη.
– Στην επίσπευση των εκλογών έτσι ώστε να μην αρχίσουν τα αντιλαϊκά μέτρα του νέου Μνημονίου να πλήττουν τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους κ.ο.κ.

Αμέσως μετά τις εκλογές η νέα κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει ένα βουνό από προβλήματα που κινδυνεύουν να μετατρέψουν τη νίκη σε Πύρρεια[1]. Τα προαπαιτούμενα του 3ου Μνημονίου είναι τέτοια που δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για «κοινωνικά ευαίσθητη» εφαρμογή τους όπως υποσχέθηκε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • Ιδιωτικοποιήσεις ύψους 50 δις που περιλαμβάνουν τον ΑΔΜΗΕ(το κομμάτι της ΔΕΗ που διαχειρίζεται το σύστημα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας), τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια, τα λιμάνια του Πειραιά και της Θες/νίκης, τα πιο κερδοφόρα κομμάτια του ΟΣΕ (Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας), το τελευταίο 10% που κατέχει το Δημόσιο στον ΟΤΕ κ.α. – στην ουσία εφαρμογή όλων των ιδιωτικοποιήσεων που δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν όλες οι άλλες κυβερνήσεις!
  • Ανάκληση νόμων που ψηφίστηκαν το πρώτο 5μηνο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τη συγκατάθεση της Τρόικα.
  • Ψήφιση νόμων που χτυπούν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και καταργούν εργατικά κεκτημένα δεκαετιών.
  • Αύξηση του ΦΠΑ για μια σειρά προϊόντα και υπηρεσίες που ρίχνουν ακόμα χαμηλότερα το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων και επιταχύνουν τον θάνατο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
  • Αλλαγή του φορολογικού καθεστώτος των αγροτών, οι οποίοι θα φορολογούνται σαν ελεύθεροι επαγγελματίες, από το πρώτο ευρώπου εισπράττουν.
  • Κατάργηση της μειωμένης φορολογίας των αγροτών στο πετρέλαιο κίνησης.
  • Αυτά και άλλα μέτρα θα πλήξουν τη μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών και θα κάνουν το επάγγελμα του αγρότη μη βιώσιμο. Θα συρρικνώσουν τον αγροτικό πληθυσμό και θα στείλουν χιλιάδες αγρότες στην ανεργία και τη φτώχια.
  • Παραπέρα μείωση συντάξεων και επιμήκυνση του ορίου στα 67 (ψηφίστηκε ήδη).
  • Νομοθεσίες που θα διευκολύνουν τις εκποιήσεις κατοικιών.
  • Μειώσεις μισθών στο δημόσιο.

Τα μέτρα αυτά δεν μπορούν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση και να οδηγήσουν σε ανάπτυξη. Αντίθετα θα βαθύνουν την ύφεση, όπως εξ άλλου πιστεύουν ακόμα και αστοί οικονομολόγοι.

Η πλειοψηφία των 155 βουλευτών των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ. μπορεί σήμερα να παρουσιάζεται ως συμπαγής αλλά δεν παύει να είναι οριακή και πολύ σύντομα θα δοκιμαστεί κάτω από το βάρος της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών και των κοινωνικών αντιδράσεων. Ήδη ο Τσίπρας αναγκάστηκε να αποπέμψει τον υπουργό των ΑΝ.ΕΛ. Δημήτρη Καμμένο (μετά από 12 ώρες που ορκίστηκε υπουργός!) μετά από θύελλα αντιδράσεων για ομοφοβικές και φασιστικές αναρτήσεις του στο Διαδίκτυο.

ΛΑ.Ε και ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η αποτυχία της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑ.Ε.)  να μπει στη Βουλή προκάλεσε μεγάλη απογοήτευση στους αγωνιστές της Αριστεράς.  Δεν οφείλεται απλώς στον λίγο χρόνο που είχε για να συγκροτηθεί και να περάσει τα μηνύματά της, αλλά στο ότι δεν μπόρεσε να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη και πειστική πολιτική αντιπρόταση. Η τοποθέτηση ότι το εθνικό νόμισμα είναι κάτι φυσιολογικό και η απουσία ολοκληρωμένου σοσιαλιστικού προγράμματος, ικανού να αντιμετωπίσει τα άμεσα προβλήματα (υποτίμηση νομίσματος, ακριβότερες εισαγωγές κ.λπ.) και να οδηγήσει στην ανάπτυξη (κρατικοποίηση τραπεζών κάτω από κοινωνικό έλεγχο, εθνικοποίηση στρατηγικών τομέων της οικονομίας και ένα ευρύ πρόγραμμα μέτρων από το κράτος για ενεργοποίηση των ανέργων και δημιουργία πλούτου, άρνηση αποπληρωμής του χρέους κ.λπ.) άφησε το κόμμα ανυπεράσπιστο στις επιθέσεις και το όργιο εκφοβισμού για χρεοκοπία από τυχόν επιστροφή στη δραχμή.

Τέλος, δεν μπόρεσε να δώσει δείγματα ανοικτών, δημοκρατικών διαδικασιών, νέων προσώπων και «φρεσκάδας» σε σχέση και με τις συνεργαζόμενες μ’ αυτήν δυνάμεις και με την κοινωνία. Αντίθετα, προβλήθηκαν, με προμετωπίδα τον Λαφαζάνη, οι ηγέτες που υπήρξαν υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ανέχτηκαν τον δεξιό Παυλόπουλο ως Πρόεδρο, τη συνεργασία με τους δεξιούς λαϊκιστές των ΑΝ.Ελ., την κατάρτιση μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ (πιο λάιτ από αυτό που επιβλήθηκε τελικά, αλλά μνημόνιο λιτότητας) κ.λπ. Οι υποψηφιότητες και το πρόγραμμα αποφασίστηκαν από την ηγεσία, παραγνωρίζοντας τις πλείστες των συνεργαζόμενων δυνάμεων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (0.85%) για μια ακόμη φορά απέτυχε να καρπωθεί την κρίση της μαζικής ρεφορμιστικής Αριστεράς (του ΣΥΡΙΖΑ). Το ΚΚΕ, επέμεινε στη σεκταριστική αποστασιοποίηση από τα καθημερινά προβλήματα, αναμένοντας την έλευση του σοσιαλισμού με από μηχανής θεούς, στοχοποίησε ως βασικό εχθρό την ΛΑ.Ε., κι έμεινε στάσιμο.

Οι εργαζόμενοι ξανά σε μαχητικούς αγώνες

Το βέβαιο είναι ότι οι μάζες των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των αγροτών, της νεολαίας θα μπουν ξανά σε μαχητικούς αγώνες για να ανατρέψουν το μνημόνιο και τη λιτότητα. Αυτό που προβάλλει σήμερα ως επείγουσα ανάγκη, μετά τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και τη σύμπραξή του με τους ευρωπαίους και τους ντόπιους καπιταλιστές, είναι η ανασύνταξή της Αριστεράς με βάση τέσσερεις πυλώνες:

Ένα πρόγραμμα ρήξης με το κατεστημένο και την Ευρωζώνη που να περιλαμβάνει σαν βασικούς άξονες την άρνηση αποπληρωμής του χρέους, την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, την έξοδο από την Ευρωζώνη και την πορεία προς ένα εθνικό νόμισμα, την εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, το σχεδιασμό για την παραγωγική ανασυγκρότηση, τον κοινωνικό και εργατικό ελέγχου κ.λπ..

Αυτό το πρόγραμμα θα σημαίνει το σαμποτάζ της οικονομίας από το μεγάλο κεφάλαιο –ελληνικό, ξένο και διεθνείς οργανισμούς. Επομένως είναι αδύνατο να εφαρμοστεί μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Γι’ αυτό απαιτείται η προετοιμασία για το πέρασμα σε ένα σοσιαλιστικό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο, στηριγμένο στην εργατική εξουσία και την εργατική δημοκρατία.

Η πάλη αυτή αναγκαστικά πρέπει να είναι διεθνιστική. Οι μεγάλοι αγώνες των εργαζομένων στην Ευρώπη και διεθνώς υπέρ του ελληνικού κινήματος (με 250 διαδηλώσεις τις ημέρες του δημοψηφίσματος) έδειξαν τις δυνατότητες. Το ελληνικό κίνημα και η ελληνική Αριστερά μπορούν πραγματικά να γίνουν καταλύτης για όλη την Ευρώπη, αν σταθούν με συνέπεια στις αρχές της ταξικής πάλης και του κοινωνικού μετασχηματισμού και δεν υποταχθούν όπως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Τέλος, αλλά καθόλου ασήμαντο, είναι το θέμα της εσωτερικής δημοκρατίας. Το θέμα της δημοκρατίας στην Αριστερά δεν είναι καθόλου τυπικό ζήτημα, είναι θέμα ζωτικής σημασίας. Η εργατική/λαϊκή βάση πρέπει να ελέγχει την ηγεσία, τις αποφάσεις και την πορεία των πολιτικών και άλλων οργανώσεών της ανά πάσα στιγμή. Και πάλι η εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ μιλά από μόνη της. Δημοκρατία σημαίνει εκλογή και ανακλητότητα των ηγετικών οργάνων. Σε ένα μετωπικό σχήμα (συνεργασία δηλαδή διάφορων οργανώσεων της Αριστεράς) απαιτείται αντιπροσωπευτικότητα όλων των δυνάμεων, εναλλαγή διαφορετικών δυνάμεων στα συντονιστικά όργανα και ένα σύστημα ποσοστώσεων έτσι ώστε καμία δύναμη από μόνη της να μην ελέγχει όλα τα συντονιστικά και ηγετικά όργανα καθορίζοντας την πορεία του κοινού σχηματισμού.

 Στο ερώτημα λοιπόν «τι Αριστερά χρειαζόμαστε» η απάντηση είναι μια Μαζική Επαναστατική Αριστερά που θα απαντά στα προβλήματα της εποχής και θα δίνει ξανά την ελπίδα στην εργατική τάξη και την  πολιτική εκπροσώπηση στις εκατοντάδες χιλιάδες που την στερήθηκαν στις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη.

 

 

[1] Πύρρειος ή καδμεία νίκη ονομάζεται μεταφορικά το αποτέλεσμα μιας μάχης κατά την οποία αναδεικνύεται μεν νικητής, αυτός όμως έχει υποστεί τόσο βαριές απώλειες, ώστε μελλοντικά θα του είναι δύσκολο ή αδύνατο να συνεχίσει να αγωνίζεται για την επίτευξη των σκοπών του. https://el.wikipedia.org/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: