Όταν οι Ε/κύπριοι και Τ/κύπριοι εθνικιστές σκότωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία.

του Θεόδωρου Ι. και της Αθηνάς Καρυάτη

ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Συμμαχία Πολιτών έχουν προχωρήσει στη δημιουργία μετώπου ενάντια στην Ομοσπονδία για να σώσουν την Κυπριακή Δημοκρατία!

to_poullin_epetasen

Ποια όμως Κυπριακή Δημοκρατία; η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ουσιαστικά νεκρή από το 1963 και για τη δολοφονία της ευθύνονται τόσο η Ε/κυπριακή όσο και η Τ/κυπριακή άρχουσα τάξη.

Το σύνταγμα του 1960 ποτέ δεν λειτούργησε, καθώς καμία από τις δύο άρχουσες τάξεις, δεν ήθελαν να αφήσουν τους πόθους τους για ένωση και διχοτόμηση αντίστοιχα. Μπορεί οι πόθοι αυτοί να έχουν ξεθωριάσει όσον αφορά τις διεκδικήσεις τους, είναι φανερό όμως ότι κομμάτι της και στο βορρά και στο νότο έχουν μετατρέψει τους πόθους τους στην υποστήριξη του Στάτους Γκβό, στη μή λύση, για να μην χάσουν τα προνόμια που έχουν αυτή τη στιγμή, και δεν θα αφήσουν να υπάρχει πραγματική επανένωση του νησιού και ειρήνη. Παράλληλα το νεοφιλελεύθερο μέρος της Ε/κυπριακής άρχουσας τάξης στοχεύει σε μια λύση που να της επιτρέπει την οικονομική επιβολή πάνω στους Τ/κύπριους

Η Κυπριακή Δημοκρατία ιδρύθηκε το 1960 βάσει του Συντάγματος που συμφωνήθηκε στις συνθήκες Ζυρίχης – Λονδίνου.

Από πλευράς Ε/κ άρχουσας τάξης στις 30 Νοεμβρίου του 1963 ο Μακάριος δίνει τις πρώτες 13 μαχαιριές στην Κυπριακή Δημοκρατία. Λέγονται 13 σημεία αναθεώρησης του συντάγματος, με τα οποία σκοπό είχε τον περιορισμό των εξουσιών των τουρκοκυπρίων και την αύξηση των εξουσιών των ελληνοκυπρίων. Η τουρκοκυπριακή άρχουσα τάξη φυσικά δεν δέχτηκε κάτι τέτοιο, και αποχωρεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Στη συνέχεια το Γενάρη του 1964 ο Μακάριος καταγγέλλει τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου δίνοντας το τελικό χτύπημα! Τον Φλεβάρη του 1964 ανήγγειλε την ίδρυση της κυπριακής Εθνοφρουράς σαν αμιγώς ελληνοκυπριακό στρατό.

Το 1963 ξεκινούν οι διακοινοτικές συγκρούσεις. Οι ελληνοκύπριοι (ε/κ) εθνικιστές ως πιο ισχυροί που ήταν τότε επιχειρούν εθνικό ξεκαθάρισμα σε βάρος των τουρκοκυπρίων (τ/κ). Έτσι βλέπουμε δολοφονίες τ/κ από τους ε/κ, και τον αποκλεισμό τους σε θύλακες. Η κυριότερη ακροδεξιά οργάνωση αυτής της περιόδου, αποκαλούμενη Οργάνωση Ελληνοκυπρίων Πατριωτών, του τότε Υπουργού Αμύνης στην κυβέρνηση Μακαρίου, Πολύκαρπου Γεωρκάτζη, ξεκινά τις δολοφονίες και επιθέσεις στους τουρκοκυπριακούς θύλακες. Σε παρόμοιες επιθέσεις επιδίδονται και οι ομάδες Λυσσαρίδη. Ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος Παπαδόπουλος ήταν οργανωμένος στο πολιτικό κομμάτι της οργάνωσης Γεωρκάτζη. Ηγετικές φιγούρες δηλαδή των κομμάτων που τώρα επικαλούνται την Κυπριακή Δημοκρατία και θέλουν να την προστατεύσουν, της έδωσαν τα τελικά χτυπήματα και τελικά την δολοφόνησαν.

Από την πλευρά της η τουρκοκυπριακή εθνικιστική ηγεσία είχε στους στόχους της τη διχοτόμηση. Οι δυνάμεις της ΤΜΤ, καλούσαν τους τουρκοκύπριους να μην αγοράζουν προϊόντα από ελληνοκύπριους, με το γνωστό σύνθημα “από τούρκο σε τούρκο”, να μένουν σε θύλακες, ενώ δολοφονούσαν όποιον διαφωνούσε, με το πιο τρανταχτό παράδειγμα την δολοφονία των δύο τουρκοκύπριων αριστερών δημοσιογράφων Ayhan Hikmet και Ahmet Muzaffer Gürkan που υποστήριξαν την Κυπριακή Δημοκρατία. Και όπου μπορούσαν ανταπέδιδαν τις δολοφονίες Τ/κυπρίων με δολοφονίες Ε/Κυπρίων.

Τι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία σήμερα;

Μετά τα γεγονότα του 1963, ένα “κράτος” έπρεπε να λειτουργεί. Αφού οι ελληνοκύπριοι πήραν την απόλυτη εξουσία, ενοποίησαν το ανώτατο συνταγματικό και το ανώτατο δικαστήριο με μονομερή ψήφιση του νόμου από τους ελληνοκύπριους βουλευτές μόνο. Το 1964 εκδόθηκε η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου όπου για να μην “καταρρεύσει” το κράτος – ο κρατικός μηχανισμός της «Κυπριακής Δημοκρατίας»- και να μπορεί να συνεχίζει να λειτουργεί εφαρμόστηκε το λεγόμενο «Δίκαιο της Ανάγκης». Η απόφαση βασίστηκε στην αρχή του Ρωμαϊκού Δικαίου » salvus reipublicae suprema lex esto«, δηλαδή: η σωτηρία του κράτους είναι ο υπέρτατος νόμος.

Σύμφωνα με το “δίκαιο της ανάγκης” σε εξαιρετικές και έκτακτες περιπτώσεις δηλαδή τις οποίες δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το Σύνταγμα, ούτε μπορεί να τροποποιηθεί το Σύνταγμα, εφαρμόζεται το δίκαιο της ανάγκης όπου η Νομοθετική Εξουσία έχει εξουσία να νομοθετεί προς όφελος του λαού. Αυτή τη στιγμή μιλάμε μόνο για τον ελληνοκυπριακό κι όχι για όλο τον κυπριακό λαό.

Για να εφαρμοστεί όμως θα πρέπει: 1) Να υπάρχει μια επιτακτική και αναπόφευκτη ανάγκη ή εξαιρετικές περιστάσεις, 2) Να μην υπάρχει καμία άλλη θεραπεία, 3) Τα μέτρα που λαμβάνονται θα πρέπει να είναι ανάλογα με την ανάγκη, και 4) Τα μέτρα θα πρέπει να είναι παροδικού χαρακτήρα και περιορισμένα, χρονικά, στην περίοδο των εξαιρετικών περιστάσεων.

Με βάση αυτά υπάρχει, λειτουργεί και στηρίζεται η οντότητα που ξέρουμε και έχουμε ονομάσει Κυπριακή Δημοκρατία. Συνεπάγεται επίσης ότι άρση ή απομάκρυνση της επείγουσας/έκτακτης ανάγκης (που έτσι και αλλιώς αναγνωρίζεται ότι είναι «παροδικού χαρακτήρα») σημαίνει τη λήξη εφαρμογής του Δικαίου της Ανάγκης. Σε περίπτωση δηλαδή εύρεσης κάποιας συμφωνίας στο κυπριακό, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία θα χρειάζεται να επιστρέψει στο αρχικό σύνταγμα του 1960 πριν από τα 13σημεία!

Πώς αυτοί οι πολιτικοί που μέχρι σήμερα μιλούσαν μόνο προς τους “Έλληνες της Κύπρου” και στο παρελθόν συνέβαλαν στο να πεθάνει η Κυπριακή Δημοκρατία, τώρα έρχονται να την υπερασπιστούν, και μάλιστα δηλώνουν ότι θα την προστατεύσουν; Γιατί δεν την προστάτευσαν τότε και έβαλαν τις βάσεις για να οδηγηθούμε στις τραγωδίες του 1963-67 και έπειτα του 1974 και στο σήμερα;

ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ, Συμμαχία, και άλλες ομάδες (όπως αυτή της Ελένης Θεοχάρους) που δραστηριοποιούνται πιο έντονα όσο πλησιάζουμε σε μια συμφωνία. στοχεύουν στη μη λύση και προτιμούν τη διχοτόμηση Ο λαϊκισμός και τα ψέματα που χρησιμοποιούν για να κινητοποιήσουν το συναίσθημα είναι πολύ επικίνδυνα. Θέλουν να παραπλανήσουν, ανησυχήσουν και να φοβίσουν, καθαρά για “ΔΗΚΟ” τους πολιτικό όφελος. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από τέτοια γελοία επιχειρήματα.

Η ονομασία ή οι λέξεις με τις οποίες χαρακτηρίζουμε την οποιαδήποτε κατάληξη, λίγη σημασία έχουν. Το θέμα είναι η ουσία της συμφωνίας και κατά πόσο αυτή θα καθορίζει τη βιωσιμότητά της και θα προωθεί τα συμφέροντα της πλειοψηφίας της κοινωνίας και των εργαζομένων ,Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων για ειρηνική ανάπτυξη και πρόοδο μέσα από την οποία μπορούν να ξεπεραστούν τα τραύματα της περιόδου κυριαρχίας του εθνικισμού και έτσι να μπουν οι βάσεις για την ουσιαστική επανένωση. Με τέτοιες ιδέες που προωθούν τα συγκεκριμένα κόμματα και ομάδες αυτή τη στιγμή, δεν δημιουργούν συνθήκες βιωσιμότητας μιας οποιαδήποτε συμφωνίας, αλλά περισσότερο συνθήκες μιας ακόμη σύγκρουσης, είτε πριν είτε μετά την όποια συμφωνία και τελικά την οριστική διχοτόμηση του νησιού.

Advertisements

One Trackback to “Όταν οι Ε/κύπριοι και Τ/κύπριοι εθνικιστές σκότωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία.”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: