Απέταξαν την Ομοσπονδία…

του Θεόδωρου Ι.

Το προγραμματικό πολιτικό καταστατικό συνέδριο της ΕΔΕΚ στις 14 Ιουνίου ενέκρινε την πολιτική εισήγηση του νέου προέδρου του κόμματος, Μαρίνου Σιζόπουλου, για απόρριψη της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) ως βάσης για λύση του Κυπριακού.

edekski

Η χρονική περίοδος που λαμβάνεται αυτή η απόφαση δεν είναι τυχαία: Σηματοδοτεί μια προσπάθεια συνένωσης των εθνικιστικών, ‘απορριπτικών’ δυνάμεων (ΔΗΚΟ, Συμμαχία Πολιτών, ΕΥΡΩΚΟ, Οικολόγοι, δυνάμεις εντός του ΔΗΣΥ με αρχηγό την Ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους) και μάλιστα υπό την ηγεσία της ΕΔΕΚ. Με αυτήν την κίνηση γίνεται προσπάθεια να αφαιρεθεί το χαλί κάτω από τα πόδια της Συμμαχίας Πολιτών του Γιώργου Λιλλήκκα, η οποία προσπαθεί να μπει η ίδια μπροστά και να κερδίσει σημαντικό κομμάτι των ψηφοφόρων της ΕΔΕΚ. Με λίγα λόγια διεξάγεται ένας διαγωνισμός υπερπατριωτισμού με φόντο και τις βουλευτικές εκλογές του 2016.

Η απόρριψη της ΔΔΟ δεν είναι άσχετη και με την εκλογή στην ηγεσία της Τ/Κ κοινότητας ενός μετριοπαθούς πολιτικού, που χρόνια διακηρύσσει τη θέλησή του για λύση, φέρνοντας πιο κοντά μια συμφωνία στο κυπριακό.

Ως δικαιολογία της απόφασης προβάλλεται από τους ηγέτες της ΕΔΕΚ (όπως και του ΔΗΚΟ η ανάγκη για «προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας” και “η επίλυση του Κυπριακού στη βάση λειτουργικής και βιώσιμης λύσης», και η «συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Από το 1977 δέχονται την ΔΔΟ, που είναι το πρόβλημα τώρα;

Πάγια θέση της Ελληνοκυπριακής (Ε/Κ) πολιτικής ηγεσίας από το 1977 και σε κάθε ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών έκτοτε είναι ότι βάση λύσης του Κυπριακού είναι η ΔΔΟ. Αυτό δεν άλλαξε ούτε όταν ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ βρίσκονταν στην κυβέρνηση. Αυτήν την λύση πρότεινε και ο Παπαδόπουλος ως πρόεδρος, και μετά ξανά ως υποψήφιος: ΔΔΟ «με το σωστό περιεχόμενο». Στο πρόγραμμα δε της ΕΔΕΚ η ΔΔΟ αναλύεται με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια. Γράφουν συγκεκριμένα1:

Για να είναι βιώσιμη και αποτελεσματική η στρατηγική επίλυσης του κυπριακού πρέπει να στηριχτούμε στους παρακάτω άξονες:

  • «Τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ένα Ομόσπονδο κράτος(σημείωση δική μας: Ομοσπονδία).
  • Με το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, να κατοχυρώνεται η πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων εθνών που καθορίζουν το δικοινοτικό χαρακτήρα της Ομοσπονδίας (σημείωση δική μας: Δικοινοτική) και τη συμμετοχή των δύο κοινοτήτων στα όργανα και τις δομές της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το Σύνταγμα να διασφαλίζει ακόμη ότι οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο, δεν παρακωλύουν την ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία του Κράτους. Βασική αρχή: Καμία κοινότητα να μην μπορεί να παραβιάζει τα δικαιώματα της άλλης, αλλά και καμία κοινότητα να μην μπορεί να παρακωλύει την ομαλή λειτουργία του κράτους.
  • Την κατανομή των διαφόρων γεωγραφικών περιοχών υπό τον έλεγχο της μίας ή της άλλης πολιτείας (σημείωση δική μας: Διζωνική)με ορθολογικά κριτήρια κτημοσύνης, οικονομικής βιωσιμότητας και, κυρίως, με σημείο αναφορά την περί δικαίου αντίληψη των πολιτών
  • Το μήκος της ακτής που θα αντιστοιχεί στην κάθε πλευρά(σημείωση δική μας: διζωνική), πρέπει να είναι ανάλογο με τη συνολική έκταση της κάθε πολιτείας.
  • Να ορίζει ότι η μετάβαση (σημείωση δική μας: στην ουσία άρα κατάργηση της ΚΔ) από το παρόν συνταγματικό καθεστώς της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ομοσπονδιακό καθεστώς της λύσης, θα γίνει όταν είναι έτοιμες οι νέες δομές και διασφαλίζεται η αποτελεσματική λειτουργία τους».

Με το παραπάνω απόσπασμα, απαντούν οι ίδιοι στα καταστροφολογικά σενάρια και συνθήματα που έχουν αρχίσει να προωθούν σήμερα. Λένε: «η ομοσπονδία είναι ρατσιστική», «η ομοσπονδία θα καταργήσει την ΚΔ», «πως θα μοιράζονται οι εξουσίες – δεν έχει ξανασυμβεί σε καμία άλλη χώρα», «δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο διζωνικότητα»! Η απάντηση σε όλα αυτά βρίσκεται ακριβώς στις θέσεις της ΕΔΕΚ. Παράλληλα, κανένα από αυτά τα κόμματα δεν προτείνουν κάποια άλλη λύση, παρά μόνο επαναλαμβάνουν το κούφιο σύνθημα της «συνέχισης της ΚΔ» και «επανατοποθέτησης του κυπριακού».

Γιατί αυτό το σύνθημα;

Το σύνθημα αυτό είναι ένα πολύ καλά στοχευμένο εργαλείο προπαγάνδας το οποίο ξυπνά μνήμες του 1974 και συναισθήματα αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Στην ουσία όμως είναι κούφια λόγια αφού όπως και να το κάνουμε η οποιαδήποτε νέα συμφωνία θα σήμαινε την εισαγωγή και αποδοχή νέου συντάγματος (αφού στο σύνταγμα του 60 δεν μπορούν να επιστρέψουν αφού αυτό προνοεί ένα δικοινοτικό κράτος) και άρα τεχνικά μιλώντας την κατάργηση του μορφώματος της ΚΔ η οποία κουτσοδουλεύει και είναι, συνταγματικά μιλώντας, στον αναπνευστήρα από το 1963. Άρα ναι, η κατάργηση της ΚΔ η όπως και η ίδια η ΕΔΕΚ αναφέρει στο πρόγραμμά της η «μετεξέλιξη» της είναι αναπόφευκτη για να επέλθει συμφωνία στο Κυπριακό αλλά ουδεμία σχέση έχει με τα καταστροφολογικά σενάρια αυτών των κομμάτων.

Τόσο η ηγεσία της ΕΔΕΚ, όσο και των υπόλοιπων απορριπτικών δυνάμεων, φοβούνται την επανένωση της Κύπρου, γιατί τους αφαιρεί τον κύριο λόγο ύπαρξης που στηρίζεται στον εθνικισμό, τον φόβο και την προκατάληψη, ενώ μη έχοντας κάτι εναλλακτικό να προτείνουν, στην ουσία δέχονται τη διχοτόμηση του νησιού.

Ακόμα για την ηγεσία της ΕΔΕΚ επιβεβαιώνει την εγκατάλειψη κάθε ίχνους κοινωνικής ευαισθησίας και σοσιαλιστικού οράματος και την ταύτιση της με το εθνικιστικό κομμάτι της Ε/κυπριακης άρχουσας τάξης. Ένα σοσιαλιστικό όραμα για την λύση του κυπριακού στοχεύει στην συνεργασία των κοινωνικών και εργατικών κινημάτων των Ε/κυπριων και Τ/κυπριων με στόχο την ειρηνική ανάπτυξη και πρόοδο της κοινωνίας σε ολόκληρη την Κύπρο μέσα από μια ομόσπονδη σοσιαλιστική Κύπρο. Είναι ακριβώς μέσα από αυτή την συνεργασία που θα μπορέσει να γίνει δυνατή και η απαλλαγή από τις εγγυήτριες δυνάμεις και τις ιμπεριαλιστικές εξαρτήσεις άλλα και η εξασφάλιση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους Κύπριους.

Η όποια έστω μικρή υποστήριξη από μάζες των Ε/Κ που απολαμβάνουν οι ‘απορριπτικοί’ στηρίζεται στην αδυναμία της άλλης μερίδας της αστικής τάξης που υποστηρίζει κατά καιρούς την επανένωση, να φτάσει σε μια συμφωνία με την Τ/Κ ηγεσία που θα επανενώνει την Κύπρο σε συνθήκες ασφάλειας και ευημερίας για όλους τους κατοίκους της. Σήμερα πρωτεργάτης αυτής της γραμμής εμφανίζεται η κυβέρνηση Αναστασιάδη με σύμμαχο ως προς τις συνομιλίες την ηγεσία του ΑΚΕΛ (παραπάνω για τις συνομιλίες δείτε εδώ: https://nedacy.wordpress.com/2014/05/09/h-neofileleutheri-lysi-tou-kypriakou-tha-einai-adieksodi/)

Η ΝΕΔΑ πιστεύει ότι τα συγκρουόμενα συμφέροντα της Ε/Κ και Τ/Κ άρχουσας τάξης και των συμμάχων τους, δεν τους επιτρέπουν να φτάσουν σε μια μόνιμη λύση του εθνικού προβλήματος και αγωνίζεται με όλες της τες δυνάμεις για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου μετώπου Ε/Κ και Τ/Κ εργαζομένων που θα πρωτοστατήσει στην επανένωση της Κύπρου και θα την προστατέψει από εθνικιστικές επιθέσεις και νέες αιματοχυσίες.

Για μια ταξική προσέγγιση για το Κυπριακό διαβάστε την μπροσούρα της ΝΕΔΑ, «Κυπριακό: η ολοκλήρωση του αδιεξόδου» εδώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: