Εγιώ τζιαι ο μάστρος μου …

του Δώρου Μιχαήλ

Θυμάστε το παλιό ανέκδοτο; Εγώ τζιαι ο μάστρος μου παίρνουμε ένα εκατομμύριο 6000 Ευρώ τον χρόνο: Ένα εκατομμύριο ο μάστρος μου τζιαι 6000 εγιώ!

Αυτό θυμίζουν οι φανφάρες των κυβερνώντων για τη συμμετοχή της Κύπρο στον πόλεμο κατά των «Τζιχαντιστών του Χαλιφάτου» σε συμμαχία με τους Αμερικάνους, τους Βρετανούς, τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία κ.λπ. Γιατί ενώ όλοι οι υπόλοιποι «σύμμαχοι» μάχονται για τα συμφέροντά τους – κυρίως τα πετρέλαια – στο Ιράκ, τη Συρία και γενικά στη Μέση Ανατολή, η Κύπρος και ο λαός της τί έχουν να κερδίσουν με την ένθερμη αποδοχή της χρησιμοποίησης των βρετανικών βάσεων για βομβαρδισμούς στην περιοχή και από την παραχώρηση του αεροδρομίου Αντρέα Παπαντρέου στην Πάφο για άλλες εξορμήσεις;

Οι βαρβαρότητες των «Τζιχαντιστών», οι αποκεφαλισμοί αθώων ακτιβιστών, οι βιασμοί γυναικών, οι σφαγές μειονοτήτων κ.λπ., έχουν προκαλέσει απέχθεια και αποτροπιασμό σε όλους μας, αντιμετωπίζουν την κατακραυγή διεθνώς και την ελπίδα να σταματήσει αυτή η βαρβαρότητα πριν γίνει χειρότερη.

Πώς δημιουργήθηκε όμως και ποιος θα τη σταματήσει;

Οι «Τζιχαντιστές του Χαλιφάτου» δεν ήρθαν από το πουθενά. Δρουν από τις αρχές του 90 και ανδρώθηκαν, όπως η Αλ Κάιντα, οι Ταλιμπάν κ.ο.κ., από την πολιτική των Αμερικανών ιμπεριαλιστών και των συμμάχων τους στην περιοχή, με κύριο στόχο τον έλεγχο των πετρελαίων, εξ ου και οι πόλεμοι στο Ιράκ, το Αφχανιστάν, τη Συρία, τη Λιβύη κ.λπ. Η διαφορά με τις άλλες τρομοκρατικές ισλαμιστικές οργανώσεις, είναι ότι τώρα οι «Τζιχαντιστές του Χαλιφάτου» προβαίνουν στην κατάκτηση εδαφών, ελέγχουν πετρελαιοπηγές στο Ιράκ και τη Συρία, έχουν έσοδα δισεκατομμυρίων από το εμπόριο πετρελαίου, με το οποίο χρυσοπληρώνουν χιλιάδες μισθοφόρους, και θέλουν να φτιάξουν ένα «χαλιφάτο» από τη Μεσόγειο μέχρι τον Αραβικό Κόλπο.

Γι αυτό έχουν συσπειρώσει τους συμμάχους σε δεκάδες χώρες κι έχουν συνενώσει τους πιο ετερόκλητους συμμάχους όπως τον Άσσαντ με την Αμερική, το Ιράν με το Ισραήλ, την Τουρκία με τους Κούρδους κ.λπ. κ.λπ., χωρίς βέβαια να μπορούν να γεφυρώσουν τα διαφορετικά τους συμφέροντα, όπως συμβαίνει με τις διαφορετικές ατζέντες της Τουρκίας όσον αφορά τους Κούρδους και τον Άσσαντ.

Ο καυκάς είναι για το πάπλωμα, λοιπόν, κι όχι για να σώσουν τις μειονότητες και να φρενάρουν τη βαρβαρότητα, που έτσι κι αλλιώς την εισήγαγαν πρώτοι οι ιμπεριαλιστές στην περιοχή.

Η υποκρισία των ιμπεριαλιστών και των συμμάχων τους αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο με τη στάση όλων τους απέναντι στους Κούρδους. Με πληθυσμό 25 εκατομμυρίων, σε Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν, είναι το πιο μεγάλο στον κόσμο έθνος χωρίς πατρίδα. Τους έχουν συστηματικά αρνηθεί τα εθνικά τους δικαιώματα – γλώσσας, πολιτισμικής ταυτότητας – και τα βασικά τους ανθρώπινα δικαιώματα κι έχουν δεχτεί καταπίεση, σφαγές, φυλακίσεις και βάρβαρη καταστολή για δεκαετίες, με τους δυτικούς ιμπεριαλιστές είτε να εξοπλίζουν τους δυνάστες τους, είτε να νίβουν τας χείρας τους.
Τώρα έγιναν ξαφνικά οι μεγάλοι τους σύμμαχοι! Επειδή, όπως γνωρίζουν και τα νήπια, κανένας πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί μόνο με βομβαρδισμούς από αέρος χωρίς τη χρήση στρατιωτών επί του εδάφους. Κι αυτόν τον ρόλο τον επωμίζονται τώρα, με εκατοντάδες θύματα, οι Κούρδοι.
Και, φυσικά, οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο έχουν καθήκον να υπερασπίσουν το δικαίωμα των Κούρδων να υπερασπίσουν τις περιοχές, τις οικογένειες και τα πενιχρά τους υπάρχοντα ενάντια στους «Τζιχαντιστές» , όπως και το δικαίωμά τους για δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.

Στον αγώνα τους αυτό εναντίον των «Τζιχαντιστών» δεν μπορούμε να είμαστε ουδέτεροι. Ούτε πρέπει, βέβαια, να συμπαραταχτούμε με τους «συμμάχους». Οι μόνοι που μπορούν να σταματήσουν τους «Τζιχαντιστές» και να φέρουν μόνιμη ειρήνη στην πολύπαθη αυτή περιοχή είναι οι ίδιοι οι λαοί τους. Οι ιμπεριαλιστές και οι τοπικές άρχουσες κλίκες, δεν θα έχουν κανένα ενδοιασμό να πουλήσουν ξανά τους Κούρδους και να φτιάξουν καινούργιες συμμαχίες εντίον των «κακών’ που θα δημιουργήσουν ξανά.
Χιλιάδες Κούρδοι στα σύνορα με την Τουρκία και σε άλλα μέρη ανυπομονούν να πολεμήσουν εναντίον των «Τζιχαντιστών» για να υπερασπίσουν τα εδάφη τους, με προπύργιο σήμερα την πόλη Κομπάνι στα σύνορα Συρίας – Τουρκίας.

Η αριστερά διεθνώς πρέπει να υποστηρίξει τη δημιουργία δημοκρατικά εκλεγμένων σωμάτων λαικής πολιτοφυλακής σε όλες τις Κουρδικές περιοχές, χωρίς κανένα θρησκευτικό περιεχόμενο αλλά με ταξικό υπόβαθρο, που θα αναλάβουν τη μαζική αντίσταση εναντίον των «Τζιχαντιστών», αλλά και θα αποφασίζουν δημοκρατικά τη διεξαγωγή της αντίστασης, την εξασφάλιση και διανομή του οπλισμού κ.ο.κ. Μόνο έτσι θα δημιουργηθεί η δύναμη εκείνη που θα μπορεί να μπει φραγμός στα παρασκηνιακά παιχνίδια που θα παίξουν οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιες ελίτ σε βάρος των Κούρδων και των υπολοίπων λαών της περιοχής και που θα αποκτήσει τον αποφασιστικό λόγο για την τύχη της, που για μας είναι η επανάκτηση του πλούτου της περιοχής και ο σχεδιασμός της οικονομίας προς όφελος των εργαζομένων σε μια εθελοντική σοσιαλιστική ομοσπονδία στη Μέση Ανατολή.

Η ανάπτυξη των γνήσιων σοσιαλιστικών δυνάμεων στην περιοχή και η τοποθέτηση των ζητημάτων της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης από τους ιμπεριαλιστές και τις ντόπιες ελίτ σε ταξική μη θρησκευτική βάση, είναι και η μόνη εγγύηση να μην εμφανιστούν στη μετα-Τζιχάντ εποχή νέες, ίσως και χειρότερες, τρομοκρατικές οργανώσεις.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: