Συρία: Αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας!

της Ελένης Ιωάννου

Το Σάββατο 27/9 έγιναν οι πρώτες αναγνωριστικές πτήσεις της Μεγάλης Βρετανίας στη Συρία από τη στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι. Είναι μέρος μιας γενικευμένης εκστρατείας, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ, με τη δικαιολογία της αντιμετώπισης των τζιχαντιστών τρομοκρατών του ISIS (Ισλαμικό Κράτος του Ιρακ και του Λεβάντε) που κερδίζουν έδαφος στην περιοχή της Συρίας και του Ιράκ. Συγκεκριμένα έχουν κερδίσει ήδη έλεγχο του ενός τρίτου των εδαφών της Συρίας. Στη συμμαχία ενάντια στο ISIS συμμετέχουν εκτός από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία μεταξύ άλλων η Γαλλία, το Βέλγιο, η Αυστραλία και άλλες χώρες.

375401

Η κυπριακή βουλή όχι μόνο έδωσε το πράσινο φως για να χρησιμοποιηθούν οι  Βρετανικές βάσεις σαν ορμητήριο προς τη Μέση Ανατολή, αλλά παραχώρησε στη Γαλλία και τη Γερμανία, μπορεί και σε άλλες χώρες την αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου. Πλέον δεν μιλάμε απλά για παραχώρηση βάσεων, αλλά για συμμετοχή στον πόλεμο, που καθιστά και την Κύπρο συνένοχο στην αιματοχυσία της Συρίας.

Αν και τις τελευταίες μέρες τα κυπριακά ΜΜΕ μας έχουν βομβαρδίσει με εικόνες από τις δομές “υποδοχής” των 345 προσφύγων από τη Συρία, και του πόσο “έτοιμος ήταν ο κρατικός μηχανισμός να τους δεχτεί”, να τους “παρέχει καταφύγιο” κοκ, η συνεχής αναφορά του κρατικού καναλιού στους πρόσφυγες ως γενικώς και αορίστως “λαθρομετανάστες”, άφησε να φανεί το πραγματικό πρόσωπο της μεταχείρισης των πολιτικών προσφύγων στην Κύπρο.

Όταν μια χώρα συνειδητά συμμετέχει σε έναν πόλεμο δεν μπορεί να μην είναι διατεθειμένη να παραχωρήσει προστασία στα θύματα που η ίδια προκάλεσε!

Το πόσο παρέχει καταφύγιο η Κύπρος το είδαμε και αμέσως μετά τον πόλεμο στο Ιράκ. Το 2003, (με την υπογραφή του τότε προέδρου της Βουλής Δημήτρη Χριστόφια) δόθηκε ξανά το Αντρέας Παπανδρέου για τις επιθέσεις στο Ιράκ. Όταν η Κύπρος έγινε “χώρα υποδοχής” των παλαιστινίων προσφύγων από το Ιρακ, (πάλι επι προεδρίας Χριστόφια και υπουργό εσωτερικών τον κ. Συλικιώτη) αντί να τους δώσει άσυλο τους άφησε να ζουν στην εξαθλίωση για χρόνια και μετά τους απέλασε!

Πόλεμος ενάντια στην Τρομοκρατία;

Πριν δύο χρόνια, όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος στην Συρία, ο Μπασάρ Αλ-Άσαντ, ήταν ένας από τους δικτάτορες που έπρεπε να πέσουν. Σήμερα το κάλεσμα του πάλαι ποτέ εχθρού της Δύσης Ασαντ, για κοινό μέτωπο απέναντι στο ISIS βρήκε τις δυτικές δυνάμεις σύμφωνες και ετοιμοπόλεμες!

Ο δήθεν “πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία” είναι μια ιστορία που έχει ξεκινήσει από το 2001. Αφγανιστάν, Ιράν, Συρία, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οι επιθέσεις όχι μόνο δεν έχουν επιφέρει ειρήνη ή σταθερότητα στην περιοχή όπως προφασίζονται οι μεγάλες δυνάμεις αλλά έχουν ενισχύσει τις εξτρεμιστικές οργανώσεις, διαιωνίζοντας έτσι τη διαμάχη στην περιοχή. Αυτό βέβαια για τον απλό κόσμο μεταφράζεται σε προσφυγιά, θανάτους αμάχων, και καταστροφή.

Λίγα λόγια για το ISIS

Το ISIS, που επανδρώνεται από Σουνίτες ένοπλους, δημιουργήθηκε λίγα χρόνια πριν την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003 και αποτελεί συνεχιστή της Αλ Κάιντα στην περιοχή.

Η οργάνωση επικεντρώθηκε από την αρχή σε επιθέσεις εναντίον των Αμερικάνων και της σιιτικής κυβέρνησης που ανέλαβε την εξουσία στο Ιράκ μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν. Είναι επίσης μια από τις κύριες ομάδες αντίστασης στον σιίτη Άσαντ στη Συρία, μετά και από την κατάληψη και τον έλεγχο της πλειοψηφίας της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας.

Μέσα στις γραμμές του ISIS επιστρατεύονται κυρίως φτωχοί απελπισμένοι νέοι, που συνήθως στερούνται ακόμη και τα στοιχειώδη μέσα διαβίωσης. Αποξενωμένοι, φτωχοί και εξαγριωμένοι από το καταπιεστικό καθεστώς της σιιτικής κυβέρνησης (πολιτική που οι ίδιοι εκλαμβάνουν ως «διώξεις ενάντια στους Σουνίτες») και χωρίς καμία προοπτική ή ελπίδα στον ορίζοντα, βλέπουν την στρατολόγηση στην ISIS σαν τη μόνη ελπίδα για να βγουν από την απελπισία και να αντεπιτεθούν με κάποιο τρόπο.

Σύμφωνα με μαρτυρία μισθοφόρου του ISIS στο Der Spiegel, ο μέσος ένοπλος κερδίζει 400 δολάρια το μήνα, με το μέσο μισθό ενός ανειδίκευτου εργάτη στο Ιράκ να μη ξεπερνά τα 4.5 δολάρια την ημέρα.

Κεντρικό γεγονός όμως αποτελεί ότι η βασική δύναμη που παίζει ρόλο στο Ιράκ και τη Συρία αυτή την περίοδο λειτουργεί ως μία καπιταλιστική επιχείρηση συνδυασμένη με μεσαιωνικά, βάρβαρα πολιτικά χαρακτηριστικά, εξαλείφοντας οποιοδήποτε ίχνος δημοκρατίας θα μπορούσε να υπάρχει στην κοινωνία. Αυτό απλά θα εντείνει τους ήδη υπάρχοντες εθνικούς ανταγωνισμούς καθώς και τις διαμάχες ανάμεσα στις θρησκευτικές και φυλετικές ομάδων της περιοχής.

Οργάνωση ή επιχείρηση;

Αυτή τη στιγμή το ISIS είναι η πλουσιότερη τρομοκρατική οργάνωση στον κόσμο με αποθεματικό που υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 2 δις δολάρια (συγκριτικά, η Χεζμπολάχ υπολογίζεται ότι έχει 500 εκατ. δολάρια και οι Ταλιμπάν 560 εκατ).

Ο οικονομικός αυτός κολοσσός έχει στηριχτεί καταρχάς στις χρηματοδοτήσεις από τις πετρελαϊκές ελίτ της περιοχής. Με τη χρηματοδότηση που παρέχουν στο ISIS (και αντίστοιχες ομάδες) τμήματα της ελίτ του Περσικού κόλπου ελπίζουν ότι την εξαγοράζουν και ότι έτσι θα αποφύγουν την πιθανότητα η οργή των στρατευμένων νέων της να στραφεί εναντίον τους. Γιατί, παρότι θεωρούν το ISIS μια σουνιτική δύναμη, χρήσιμη για να αντιμετωπίσουν τη σιιτική επιρροή (κύρια δηλαδή την επιρροή του Ιράν) την ίδια στιγμή τη φοβούνται κιόλας. Όχι για τις βιαιοπραγίες και τις σφαγές που διαπράττει –με αυτά είναι άκρως εξοικειωμένοι άλλωστε– αλλά για την πιθανότητα να αποτελέσει κίνδυνο για τους ίδιους στην περιοχή. Όπως και ο Μπιν Λάντεν, έτσι και το ISIS έχει στο παρελθόν αποκαλέσει την ντόπια καθεστηκυία τάξη «προδότες» και έχει κάνει λόγο για την ανάγκη ανατροπής της.

Ταυτόχρονα, οι λεηλασίες και το λαθρεμπόριο πετρελαίου έχουν φέρει στα ταμεία του ISIS εκατομμύρια δολάρια. Μετά την κατάκτηση της Μοσούλης, οι δυνάμεις του ISIS κατάσχεσαν από το τοπικό παράρτημα της κεντρικής τράπεζας περίπου 425 εκατομμύρια δολάρια. Άλλα 36 περίπου εκατομμύρια δολάρια υπολογίζεται ότι απέκτησαν από την πώληση αρχαιολογικών αντικειμένων που λεηλάτησαν σε διάφορες περιοχές της Συρίας.

Επιπλέον, στις πετρελαϊκές περιοχές που ελέγχει το ISIS, η οργάνωση κατάφερε να αναπτύξει μια σταθερή –δεδομένων των συνθηκών– οικονομική συμφωνία που εγγυάται την τροφοδοσία πετρελαίου από την ανατολική Συρία και το Ιράκ. Ειδικά στη Συρία υπάρχει ανεπίσημη συμφωνία με το ντόπιο καθεστώς που ελέγχει τα λιμάνια: το ISIS να του παρέχει το πετρέλαιο, αυτό να το πουλάει και να μοιράζονται τα κέρδη.

Πέρα από όλα τα παραπάνω, το ISIS εκδίδει και ετήσιες «επιχειρηματικές» εκθέσεις  σε σχέση με τις δραστηριότητές της, τα λεγόμενα «business reports». Το τελευταίο που εξέδωσαν για το έτος Νοέμβρης 2012 – Νοέμβρης 2013 είναι ένα έντυπο 400 σελίδων, που μοιάζει με αντίστοιχο έντυπο οποιασδήποτε μεγάλης επιχείρησης. Σε αυτό έκαναν πλήρη παρουσίαση των δυνάμεών τους (για τις επιθέσεις που έχουν εξαπολύσει, τα αποθέματα των όπλων τους, κλπ) και το διένειμαν σε διάφορους επενδυτές, βασικά επιχειρηματίες από πετρελαϊκές χώρες του Περσικού κόλπου. Οι εκθέσεις αυτές αποτελούν προφανώς ένα είδος διαφήμισης του ISIS για προσέλκυση νέων χρηματοδοτήσεων.

Μια πάλη επικράτησης.

Στην ουσία αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει στη Μέση Ανατολή, και σήμερα εκφράζεται μέσα από την επέμβαση της Δύσης στον Συριακό Εμφύλιο, είναι μια πάλη κυριαρχίας των διαφόρων αστικών τάξεων, και του ελέγχου των πλουτοπαραγωγικών πόρων της. Αν οι ΗΠΑ είχαν “γνήσιες” προθέσεις στην περιοχή, θα μπορούσαν να σταματήσουν το ISIS όσο ήταν ακόμα μια μικρή οργάνωση. Όσο όμως η ισχύς του ISIS μεγάλωνε στην περιοχή, τόσο πιο πολύ απειλούσε τα δυτικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας!

Γιά τους απλούς άραβες που εδώ και χρόνια υποφέρουν τις φρικαλεότητες των απανωτών πολέμων στη Μέση Ανατολή, ούτε το ΙSIS, ο στυγνός εκφραστής της  αντιδραστικής Ισλαμιστικής δεξιάς, και προστάτης των συμφερόντων του Ισλαμικόυ κεφαλαίου στην περιοχή, αποτελεί λύση στα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν, ούτε όμως και μια ακόμα επέμβαση από τη Δύση!

Στην ουσία όσο υπάρχουν καπιταλιστικά συμφέροντα στην περιοχή τόσο θα εντείνεται η σεκταριστική διαμάχη και ο πόλεμος. Μόνο αν οι μάζες των εργατών της Μέσης Ανατολής πέρα από σύνορα και θρησκευτικούς διαχωρισμούς καταφέρουν να οργανωθούν ενάντια στον πόλεμο και την καταπίεση, η διαμάχη στη Μέση Ανατολή μπορεί να σταματήσει.

Την ίδια στιγμή, μέσα στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και στις χώρες της Ευρώπης που συμμετέχουν στις επιδρομές είναι αναγκαίο να αναπτυχθεί ένα ισχυρό αλληλοσυνδεόμενο αντιπολεμικό κίνημα, αλληλέγγυο και συμμαχόμενο στους καταπιεσμένους της Μέσης Ανατολής.

Απαιτούμε:

  • Κλείσιμο των Βρετανικών βάσεων!
  • Καμία παραχώρηση βάσεων της Εθνικής Φρουράς για την επέμβαση στην Συρία, ή σε άλλη χώρα.
  • Παραχώρηση πολιτικού ασύλου σε όλους τους πολιτικούς πρόσφυγες που προκαλεί  ο πόλεμος τους, αλλά και του δικαιώματος ελεύθερης διακίνησης στην Ευρώπη.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: