Τουρκία: η ιδιωτικοποίηση και η «αγορά» σκότωσαν εκατοντάδες ανθρακωρύχους!

του Πάρη Μακρίδη – επιμέλεια ΑΚ

Η εργατική τάξη της Τουρκίας, αλλά και ολόκληρου το κόσμου, θρηνεί εδώ και λίγες μέρες τους νεκρούς ανθρακωρύχους της πόλης Σόμα της επαρχίας Μανίσα, βορειοανατολικά της Σμύρνης.

1547941_10152046121606636_6756451592922708545_o

Η φωτιά που ξέσπασε στο ανθρακωρυχείο λόγω βλάβης στη μονάδα παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος προκάλεσε την έκρηξη σε βάθος δύο χιλιομέτρων, την κατάρρευση των στοών και το θάνατο 282 (μέχρι στιγμής) από τους 787 εργάτες που δούλευαν εκείνη τη στιγμή. Ο Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε αμέσως ότι τέτοια ατυχήματα συμβαίνουν, σαν να επρόκειτο για μια φυσική καταστροφή ή ένα ατύχημα.

Όμως η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Το συγκεκριμένο ορυχείο είχε ιδιωτικοποιηθεί από το 2005. Το 2012 ο ιδιοκτήτης του δήλωνε με περηφάνια ότι

«μετά την ιδιωτικοποίηση, το κόστος της εξόρυξης έπεσε στο ένα πέμπτο. Οι μηχανικοί μας και οι εργάτες μας δεν ήρθαν απ’ το Διάστημα. Είναι απλά θέμα καλού σχεδιασμού και εφαρμογής των μεθόδων εργασίας του ιδιωτικού τομέα»

Τον περασμένο μήνα μάλιστα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης είχαν καταθέσει αίτημα για διενέργεια ελέγχου σχετικά με την τήρηση των κανόνων ασφαλείας στα ορυχεία, αίτημα που απέρριψε η κυβέρνηση.

Ο θάνατος των ανθρακωρύχων έχει ξεσηκώσει την εργατική τάξη της Τουρκίας. Τέσσερα τουρκικά συνδικάτα οργάνωσαν σήμερα απεργιακές κινητοποιήσεις, ενώ η αστυνομία επιτέθηκε σε 20.000 διαδηλωτές στη Σμύρνη.

Η οργή για τις προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν αλλά και για τις εργασιακές συνθήκες Μεσαίωνα στη γειτονική χώρα είναι μεγάλη και οι κινητοποιήσεις αναμένεται να κλιμακωθούν.

Αυτή είναι η «επιχειρηματικότητα» που λιβανίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ κυβέρνηση και Τρόικα.  

Σε μια περίοδο όπου η κυπριακή κυβέρνηση προτίθεται να ξεπουλήσει τα πάντα, που οι ιδιωτικοποιήσεις και η επιχειρηματικότητα παρουσιάζονται ως «ανάπτυξη» και ως η μοναδική σωτηρία για τα λαϊκά στρώματα, οι εξελίξεις στην Τουρκία μας δείχνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τι σημαίνει «ιδιωτική πρωτοβουλία». Το κεφάλαιο όταν επενδύει το κάνει για να βγάλει κέρδη. Δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ασφάλεια των εργαζομένων, ούτε για το περιβάλλον (γιατί αυτά κοστίζουν…) ούτε για οτιδήποτε μπορεί να περιορίσει την κερδοφορία του. Κι αν συμβεί και κανένα «ατύχημα», δεν πειράζει. Είπαμε, «συμβαίνουν»…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: