Ένας χρόνος που μας πήγε 40 χρόνια πίσω

CYPRUS - FINANCE-PUBLIC-DEBT-EU-EUROZONE-DEMO

Έναν χρόνο μετά το κούρεμα και το μνημόνιο, κυβέρνηση και Τρόικα λένε ότι πάμε πολύ καλά. Ο Αναστασιάδης μίλησε για θαύμα, οι οικονομικοί οίκοι τον Νοέμβρη προχώρησαν στην πρώτη αναβάθμιση της οικονομίας, οι δανειστές – Τρόικα αξιολογούν θετικά την πορεία της Κύπρου, δίνοντας μέσω Νταισελμπλούμ συγχαρητήρια στην κυβέρνηση για την εφαρμογή του προγράμματος, ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης στις τράπεζες εμφάνισε βελτίωση και ο γερμανικός οικονομικός τύπος και τα διεθνή ΜΜΕ δίνουν θετικά σχόλια.

Το πρωτογενές έλλειμμα λένε θα μειωθεί κατά 277 εκατ,ή  1,8% του ΑΕΠ, ενώ υπόσχονται ότι το 2015 θα βγούμε από το μνημόνιο!

Για να πετύχουν τους στόχους που έβαλε η Τρόικα και η κυβέρνηση για την οικονομία η πλειοψηφία του πληθυσμού έχει φτάσει στα όρια της χρεοκοπίας!

 

24% είναι στο όριο της φτώχειας και 44.000 άτομα ζουν από τα κοινωνικά παντοπωλεία, η ανεργία είναι στο 17,5% και οδεύει προς το 20% ενώ το 40.8% του εργατικού δυναμικού είναι νέοι άνεργοι.

Η δημόσια υγεία είναι πια παρελθόν. Με τα μέτρα που πάρθηκαν τον Αύγουστο, η υγεία δεν είναι πλέον δωρεάν για κανέναν. Μετά δε τα κριτήρια που έβαλαν -όπου για να θεωρείσαι δικαιούχος πρέπει να έχεις κλείσει τρία συνεχόμενα χρόνια κοινωνικές ασφαλίσεις, στην εποχή της επισφάλειας, της ανεργίας, των απολύσεων, αφήνουν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, ειδικά νεολαίους, επισφαλώς εργαζόμενους και εργαζόμενους parttime, εκτός συστήματος υγείας! Καταργούν όλα τα εργασιακά δικαιώματα που οι εργαζόμενοι έχουν κερδίσει με αγώνες εδώ και αιώνες. Με το κούρεμα πολλές μικρές επιχειρήσεις έκλεισαν, ενώ πολλές μεγαλύτερες το χρησιμοποίησαν ως αφορμή για να μειώσουν μισθούς και ωφελήματα. Με την επιβολή του τουριστικού ωραρίου, δεν υπάρχουν πλέον αργίες, Κυριακές και υπερωρίες. Με τις περικοπές στον ημικρατικό και δημόσιο τομέα μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις κατά 22%.  Παράλληλα, και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις και μετατράπηκαν πολλοί εργαζόμενοι, όπως οι συμβασιούχοι, σε εργαζόμενους παροχής υπηρεσιών. Κόπηκαν επιδόματα σε ευάλωτες ομάδες, τα προγράμματα κατάρτισης ανέργων της ΑΝΑΔ θεσμοθέτησαν το μισθό των 500 ευρώ, και ετοιμάζονται να εισάγουν το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που θα «εγγυηθεί» ότι όλοι θα παίρνουμε το μίνιμουμ για να επιβιώσουμε και όχι για να ζούμε.

Κατέστρεψαν τον συνεργατισμό, την μόνη τράπεζα που επέστρεφε κάτι από τα κέρδη του στην κοινωνία, μέσα από συνεταιρισμούς, οικιστικά δάνεια με χαμηλά επιτόκια και ευκολίες πληρωμής. Τον έκαναν κρατικό δήθεν για να τον σώσουν αλλά όλα δείχνουν ότι στόχος τους είναι να τον πουλήσουν σε ιδιώτες τραπεζίτες , αλλάζοντας έτσι και τον χαρακτήρα του.

Ετοιμάζονται να ξεπουλήσουν όλο τον δημόσιο μας πλούτο, ξεκινώντας από τους ημικρατικούς, συζητούν για να προχωρήσουν και σε όλη την υπόλοιπη κρατική περιουσία, πράγμα που μπορεί να συμπεριλαμβάνει και χωράφια, παραλίες, λίμνες, φράγματα, όπως έκανε και η Ελλάδα κι όπως είναι η κύρια πρακτική της Τρόικας.

Τώρα έρχονται να βάλουν χέρι και στην προσωπική μας περιουσία, ακόμη και την πρώτη κατοικία, αφήνοντας άνεργους και χαμηλόμισθους στο δρόμο, με το νόμο για τις εκποιήσεις που θα περάσουν.

Αύξησαν τις φορολογίες, επέβαλαν τον φόρο ακίνητης περιουσίας, αύξησαν το ΦΠΑ, κι έρχονται κι άλλα. Παρόλα αυτά δεν έβγαλαν τα έσοδα που ήθελαν, κι αυτό είναι φυσικό γιατί όσο πιο φτωχούς μας κάνουν τόσο πιο λίγο καταναλώνουμε.

Όλα αυτά έγιναν μόνο μέσα σε ένα χρόνο μνημονίου προκειμένου να φτάσουν οι δείκτες εκεί που θέλουν και κυρίως για να σωθούν οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι διεθνείς και ντόπιοι τοκογλύφοι!

Ποιοι επωφελήθηκαν από αυτόν τον ένα χρόνο;

Λέει ο Αναστασιάδης, ότι η κυβέρνηση και οι άνθρωποι της Κύπρου είναι έτοιμοι να κάνουν οτιδήποτε απαραίτητο για την διόρθωση της κυπριακής οικονομίας. Δεν είναι όμως όλοι οι άνθρωποι της Κύπρου που τελικά πληρώνουν!

Οι τραπεζίτες, οι εργοδότες και οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι κυβερνώντες, αντί να χάσουν λόγω της κρίσης συνεχίζουν να έχουν κέρδη και ευνοϊκή αντιμετώπιση τόσο από το κράτος όσο και από τις τράπεζες!

Ένα χρόνο μετά το κούρεμα, οι φήμες που υπήρχαν τότε, ότι ο πρόεδρος είχε ειδοποιήσει συγγενείς και φίλους για να βγάλουν τα χρήματά τους εκτός Κύπρου πριν το κούρεμα, είναι πλέον γεγονός. 4 δις ευρώ λέγεται ότι φυγαδεύτηκαν και μάλιστα την περίοδο από τις 1/3/13 ως τις 15/3/13.

Ο Αναστασιάδης φρόντισε όχι μόνο για τους φίλους και συγγενείς του αλλά και για τους υπουργούς του! Είναι σκανδαλώδες το ότι μετάθεσε τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, δύο βδομάδες μετά που ανακοινώθηκε για να μην χάσουν οι πρώην υπουργοί τις παχουλές συντάξεις τους! Κατά τα άλλα δεν έχουμε λεφτά για συντάξεις, οι συνταξιούχοι ζουν στο όριο της φτώχειας και 7 δις χρέους του κράτους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων έχει διαγραφεί με εντολή της Τρόικας!

52 εκατ ευρώ δόθηκαν σε μπόνους τραπεζιτών, με το μεγαλύτερο ποσό να φεύγει από την Λαϊκή Τράπεζα και μάλιστα, αφού πήρε την κρατική βοήθεια. Ο Πανίκος Δημητριάδης από την άλλη, πήρε 265 χιλιάδες ευρώ, αφορολόγητα και με την συγκατάθεση του κράτους σε λογαριασμό του εξωτερικού.

Οι τράπεζες, συνεχίζουν να είναι κερδοφόρες! Με τα λεφτά του δανείου από την Τρόικα, το οποίο θα  ξεπληρώνουν για χρόνια οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και οι ευάλωτες ομάδες, ανακεφαλαιοποίθηκαν και μπορούν να συνεχίζουν να κερδοφορούν.  Από αυτή την κατάσταση επωφελούνται και πάλι οι τραπεζίτες και οι μεγαλομέτοχοι.

Τα κέρδη των εργοδοτών για το 2013, σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτο Εργασίας Κύπρου, έχουν αυξηθεί  κατά 10%!  Οι μεγάλες επιχειρήσεις επωφελήθηκαν από το τουριστικό ωράριο και χωρίς να χρειάζονται να πληρώσουν υπερωρίες ή διπλά για τις αργίες, με υπουργικό διάταγμα είναι πλέον ανοιχτά 7 μέρες την εβδομάδα από το πρωί μέχρι το βράδυ! Τα ξενοδοχεία θα είναι γεμάτα την επόμενη καλοκαιρινή σεζόν αλλά οι ξενοδόχοι επαναπροσέλαβαν  πολύ λίγους εργαζόμενους!

Οι μεγάλες επιχειρήσεις, με σκανδαλώδη παραδείγματα την Πετρολίνα, την Καρφούρ, και τα συγκροτήματα Σιακόλα έδιναν χρήματα ή τρόφιμα στα κοινωνικά παντοπωλεία μόνο και μόνο επειδή επωφελούνταν από  φοροαπαλλαγές! Αν πραγματικά νοιάζονταν για την κοινωνία, θα μπορούσαν να μειώσουν τις τιμές τους, να πληρώνουν τους υπαλλήλους τους με καλύτερους μισθούς και να προσλάβουν κι άλλους εργαζόμενους!

Φυσικά ευνοϊκή αντιμετώπιση έχουν και οι μεγαλοεπιχειρηματίες – μεγαλοντιβέλοπερς που χρωστούν 10 εκατ ευρώ στο φόρο ακινήτων, και χρωστούν 6 δις ευρώ σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια στην Τράπεζα Κύπρου. Κανένας όμως δεν τους διώκει. Αντίθετα τους διαγράφουν δάνεια! 350 εκατ ευρώ δάνεια μεγαλομετόχων και επιχειρήσεων διαγράφηκαν τα τελευταία χρόνια. Την ίδια στιγμή, πατέρας 5 παιδιών που χρωστούσε λόγω ανεργίας στο φόρο, τον πήγαν φυλακή και απειλούνται νοικοκυριά με εκποιήσεις ακόμη και πρώτης κατοικίας!

Ένα χρόνο μετά την υπογραφή του μνημονίου, του κουρέματος και της πραγματικής κρίσης της Κύπρου, είναι φανερό ότι η  «διάσωση» δεν είναι για μας! Χρεοκοπούν τις ζωές μας για να μην χρεοκοπήσουν οι τραπεζίτες και οι πλούσιοι! Για να μην πληρώσουν αυτοί που φταίνε!

Ποιοι φταίνε για την κρίση;

Από τότε που ξεκίνησε η κρίση, πριν καν το 2013 και το κούρεμα, ΜΜΕ και πολιτικοί έριχναν την ευθύνη για την κατάσταση αριστερά – δεξιά, προκειμένου να μην στραφεί ο κόσμος ενάντια στους πραγματικούς υπεύθυνους.

Επίτιμη θέση είχαν οι μετανάστες, που «μας παίρνουν τις δουλειές», οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς και στο δημόσιο, «που παίρνουν παχυλούς μισθούς» και φυσικά η διακυβέρνηση Χριστόφια που «δεν πέρασε τις πολιτικές λιτότητας αρκετά νωρίς». Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να διασπάσουν τους εργαζόμενους ανάλογα με το χρώμα και την εθνικότητα, σε δημόσιους και ιδιωτικούς . Όσον αφορά το ΑΚΕΛ, το «κακό» που έκανε δεν ήταν στους εργοδότες, και στους τραπεζίτες! Αυτοί έχουν πολύ λίγους λόγους να το κρίνουν. Παρόλα αυτά το ίδιο το ΑΚΕΛ το «κακό» που έκανε ήταν ότι υπέκυψε στις πιέσεις τους, ακολούθησε νεοφιλελεύθερα μέτρα και την συνταγή που το κεφάλαιο είχε για την «διάσωση» του τόπου, κι έτσι δεν στάθηκε συνειδητά και αποφασιστικά δίπλα στους εργαζόμενους. Ευθύνεται συνεπώς στην απογοήτευση που αυτή τη στιγμή έχουν οι εργαζόμενοι απέναντί του.

Ποιοι όμως πραγματικά φταίνε για την κρίση;

Κανείς πλέον δεν μπορεί να μην παραδεχτεί την πραγματικότητα: οι τράπεζες και οι τραπεζίτες κερδοσκόποι, ντόπιοι και ξένοι φταίνε για την κρίση. Τα παραδέχτηκε εξάλλου και η επιτροπή θεσμών της βουλής.

Οι οίκοι αξιολόγησης, οι οποίοι την προηγούμενη περίοδο έκαναν τα στραβά μάτια στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου, το οποίο εδώ και χρόνια διογκώνονταν φτάνοντας να είναι το 2010 στο 601% του ΑΕΠ της Κύπρου, «ανακάλυψαν» ξαφνικά ότι λόγω της αγοράς των ελληνικών ομολόγων, οι τράπεζες, είχαν πρόβλημα και υποβαθμίζοντας την κυπριακή οικονομία, την έβγαλαν από τις «αγορές» δεν επέτρεπαν δηλαδή στην κυβέρνηση να δανείζεται από τις ξένες τράπεζες.

Οι ντόπιοι τραπεζίτες, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τον Βγενόπουλο και τον Σαρρή, αγόραζαν ελληνικά ομόλογα με 13% επιτόκιο για να βγάλουν υπέρογκα κέρδη στις πλάτες των ελλήνων εργαζομένων που αποπληρώνουν το χρέος, θεωρώντας ότι ένα μικρό κούρεμα του ελληνικού χρέους δεν θα τους επηρεάσει πολύ. Τελικά, μετά το κούρεμα του ελληνικού χρέους κατέληξαν να έχουν ελλείμματα που καλούσαν το κράτος να τα καλύψει!

Οι τραπεζίτες, στο σύνολό τους, καλούσαν τους δανειολήπτες να πάρουν όλο και περισσότερα δάνεια, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, χωρίς εξασφαλίσεις, ενώ παράλληλα διέγραφαν δάνεια σε μεγαλοεπιχειρηματίες. Τώρα έρχονται και λένε ότι θα καταρρεύσουν οι τράπεζες για δεύτερη φορά λόγω των μη εξυπηρετούμενων δανείων! Φυσικά το φταίξιμο το ρίχνουν στους μικρούς δανειολήπτες, όμως πως είναι αυτοί υπεύθυνοι όταν το μόνο που ήθελαν ήταν να ζήσουν καλύτερη ζωή;

Έτσι δημιουργήθηκε το χρέος, έτσι φορτώθηκε ο λαός 10 δίς ευρώ χρέος πριν ένα χρόνο, ποσό που θα υπερδιπλασιαστεί σταδιακά αν συμπεριλάβουμε τις επιπλέον εγγυήσεις που δίνονται στις τράπεζες (2.9 δις ευρώ δόθηκαν μόνο τον Γενάρη), τον επιπλέον ELA (που δίνεται στην Τράπεζα Κύπρου) –  και τους τόκους στο δάνειο από την Τρόικα (250 εκ το χρόνο)και όσα χρήματα θα δοθούν ακόμη στις τράπεζες και όχι στο κράτος. Από τα περίπου 2 δις που έχει πάρει η κυβέρνηση από τις δόσεις της Τρόικας μόνο 100 εκατ ευρώ έχουν πάει στο κράτος! Όλα τα υπόλοιπα έχουν πάει στις τράπεζες!

Λέει ο Αναστασιάδης ότι θα βγούμε από το μνημόνιο το 2015. Αυτό το ακούει και η Ελλάδα για χρόνια, ενώ η Ιρλανδία που έχει βγει ήδη στις αγορές, θα είναι σε εποπτεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι να επιστρέψει 75% του δανείου που πήρε από την Τρόικα! Αυτό σημαίνει νέα μνημόνια, νέες περικοπές νέα λιτότητα νέες επιθέσεις στο βιοτικό επίπεδο των Ιρλανδών.

Ποιος μπορεί να τα αμφισβητήσει αυτά σήμερα; Κανείς! Ούτε καν αστοί αναλυτές που πριν ένα χρόνο ήταν στο πλάι του Αναστασιάδη. Πληρώνουμε, χρεοκοπούμε ως εργαζόμενοι για να πλουτίζουν οι τράπεζες! Πόσο ακόμη να το ανεχτούμε αυτό;

Ένα χρόνο πρωτοφανές κίνημα!

Ακούγεται συνεχώς ότι οι Κύπριοι δεν αντιδρούν.  Το χρησιμοποίησε και ο υπουργός Οικονομικών,  ο Χάρης Γεωργιάδης στη συνέντευξή του στο BBC, «οι Κύπριοι δείχνουν κατανόηση».

Είναι κατανόηση ή είναι σοκ;

Από το 2007 που ξεκίνησε η κρίση διεθνώς, όλοι οι πολιτικοί εφησύχαζαν τον κόσμο: «την Κύπρο δεν θα την χτυπήσει η κρίση, έχει δυνατή οικονομία, έχει πλεόνασμα, δεν έχει χρέος». «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι καθησυχαστική». Αργότερα οι εφησυχάσεις μετατράπηκαν σε υποσχέσεις: «λίγες θυσίες πρέπει να κάνουμε και μετά θα είναι όλα καλά». Μέχρι που φτάσαμε στα μεγάλα ψέματα – δεσμεύσεις του Αναστασιάδη: «θα διορθώσουμε τις στρεβλώσεις του μνημονίου», «δεν θα είναι τόσο σκληρό όσο αυτό που διαπραγματεύτηκε ο Χριστόφιας», «έχουμε φίλους εμείς στην Ευρώπη» «δεσμεύομαι».

Κι όμως μέσα σε αυτή την κατάσταση, μέσα σε αυτό το σοκ, οι εργαζόμενοι αντιστάθηκαν!

Όταν αποφασίστηκε, το κούρεμα την πρώτη μέρα κανείς δεν ήταν σίγουρος πώς να αντιδράσει. Στην αρχή μαζεύτηκαν 20 άτομα έξω από το Προεδρικό. Έπειτα 200, έπειτα 1000 και καταλήξαμε να έχουμε ένα πρωτοφανές κίνημα με πάνω από 5000 άτομα έξω από την Βουλή να αναγκάζουν τους βουλευτές να ψηφίσουν ενάντια στο κούρεμα.

Το κίνημα αυτό συνεχίστηκε, αν και δεν πήρε την κατάλληλη προβολή από τα ΜΜΕ. 7000 εργαζόμενοι – απεργοί των τραπεζών, 5000 μαθητές, κατέκλυζαν τους δρόμους ανάμεσα στη Βουλή και στο Προεδρικό, σχεδόν καθημερινά. Το κίνημα έπεσε όταν είχε τις πρώτες του ήττες – την ψήφιση του κουρέματος και την υπογραφή του μνημονίου.

Μικρές απεργίες σε διάφορους χώρους γίνονταν όλη τη διάρκεια του χρόνου. Κάποιες με επιτυχία όπως στο Χίλτον και στον Έλληνα DIY, και κάποιες που ακόμη δεν έχουν δει τα αποτελέσματά τους.

Το κίνημα ξαναζωντάνεψε τον χειμώνα, με νέες διεκδικητικές πορείες και απεργίες. Για πρώτη φορά ζήσαμε απεργίες στους ημικρατικούς οργανισμούς και έναν αυθόρμητο συντονισμό, παρά την θέληση των ηγεσιών των συντεχνιών. Το κίνημα δεν κατάφερε να σταματήσει τις ιδιωτικοποιήσεις, όμως οι εργαζόμενοι πήραν μια γεύση της δύναμής τους.

Είδαν ακόμη και το ότι μπορούν να προσπεράσουν τις ηγεσίες τους. Στις μεγάλες πορείες που οργάνωσε το μέτωπο των συντεχνιών (ΠΕΟ, ΔΕΟΚ ΠΟΑΣ, ΠΟΕΔ κι άλλοι) μέσα στον Φλεβάρη, παρόλο που η ΟΕΛΜΕΚ αποφάσισε να μην συμμετέχει, κομμάτια των εργαζομένων ήταν εκεί. Οι εργαζόμενοι στη CYTA βγήκαν την Δευτέρα 24/3 σε αυθόρμητη απεργία σε συντονισμό με την απεργία των εργαζόμενων στην ΑΗΚ! Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια κατάφεραν να πιέσουν την συντεχνία τους να κατέβει σε απεργία τη μέρα που ψηφιζόταν το νομοσχέδιο για τις ιδιωτικοποιήσεις.

Κάποιοι εργαζόμενοι είδαν την ανάγκη να χτίσουν αλληλεγγύη και να παλέψουν από κοινού με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Πολύ ενθαρρυντικό ήταν το πανό και η παρουσία στην απεργία των ημικρατικών, της συντεχνίας των οικοδόμων της ΠΕΟ.

Οι εργαζόμενοι ήξεραν τι δεν ήθελαν. Κατέβηκαν στους δρόμους για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους ,να υπερασπιστούν την επιβίωσή τους. Γιατί το σύστημα μας θέλει όχι απλά χωρίς «δικαιώματα» αλλά εξαθλιωμένους και σκλάβους. Θέλουν να μας γυρίσουν πίσω στον μεσαίωνα.

Οι επιθέσεις όμως που γίνονται σε ένα κομμάτι των εργαζόμενων, αφορούν άμεσα όλους τους εργαζόμενους γιατί μετά θα έρθει η σειρά τους.

Είναι καθήκον της αριστεράς και των συνδικάτων να το κατανοήσει αυτό και να δημιουργήσει τις συνθήκες για να γίνουν πολύ περισσότεροι αγώνες και να συντονιστούν ώστε να νικήσουν. Χρειάζεται συντεχνίες και αριστερά να απεγκλωβιστούν από την λογική της διαχείρισης, της «διαπραγμάτευσης», του «κοινωνικού διαλόγου» με την κυβέρνηση και με την Τρόικα. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση πολέμου, έναν πόλεμο ταξικό όπου το κεφάλαιο επιτίθεται με όλα του τα όπλα. Δεν μπορεί η εργατική τάξη να βρίσκεται άοπλη να κουνά τη λευκή σημαία! Χρειάζεται να μπει στην αντεπίθεση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: