Απάντηση στο άρθρο του “Πολίτη” της 20.01.2014 Δεν έχετε δικαιώματα, τα αποκτάτε, του Δημήτρη Γεωργιάδη

της Ελένης Ιωάννου

Το άρθρο, που προκάλεσε ούκ ολίγες αντιδράσεις, επιτίθεται στις διεκδικήσεις των μαθητών για δωρεάν μεταφορά στα σχολεία και στο συνδικαλισμό. Ο Γεωργιάδης χρησιμοποιεί το παράδειγμα των κομίστρων για να απενοχοποιήσει την κατάργηση σε ότι μέχρι τώρα θεωρούσαμε παροχή και δικαίωμα. Ό,τι βασικά έχουν κερδίσει οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια.

diamartiria-mathitww

 

Επί της ουσίας όμως ο Γεωργιάδης εκφράζει τη ρητορική του άκρατου νεοφιλελευθερισμού, της κυριαρχίας του ιδιωτικού κεφαλαίου και της πλήρους κατάργησης κάθε δικαιώματος στα χαμηλά στρώματα. Δικαιώματα έχεις μόνο όταν έχεις καταθέσεις σε ξένες τράπεζες, επιχειρήσεις, ξενοδοχεία. Εκφράζει ακριβώς τη φιλοσοφία μιας μειοψηφικής ελίτ της τρόικας, των τραπεζιτών, των επιχειρηματιών.

 Για να δικαιολογήσει αυτή την φιλοσοφία του ο Γεωργιάδης διακηρύττει ότι το δικαίωμα για δωρεάν μεταφορά στα σχολεία στην ουσία δεν ανήκει στους μαθητές, αλλά στους γονείς τους, που εργάστηκαν και εργάζονται. Γράφει:

 “Αν πράγματι πιστεύετε πως είναι άδικο εσείς να πληρώνετε για την υγεία σας, την παιδεία σας, τη μεταφορά σας… πέστε μου, πώς στο καλό είναι πιο δίκαιο να τα πληρώνει κάποιος άλλος.”[…]

 Προφανώς το κόστος όλων αυτών των υπηρεσιών, που εσείς κακώς θεωρείτε ως δικαίωμα, δεν καλύπτετε ικανοποιητικά απ’ αυτό που εμείς οι γονείς πληρώνουμε. Δεν τα έχουμε αποκτήσει για εσάς. Και είτε θα αυξηθούν οι φόροι, είτε θα καταβληθούν κόμιστρα, δίδακτρα ή τέλη. Όταν λοιπόν βγαίνετε στους δρόμους και ζητάτε δωρεάν μεταφορά, αυτό σημαίνει πως ζητάτε την επιβολή φόρου σε συμπολίτες σας.[…]

 Αν εμείς που πληρώνουμε φόρους θέλουμε να πληρώσουμε περισσότερους φόρους για να πηγαίνετε εσείς δωρεάν σχολείο, είναι θέμα δικό μας… όχι δικαίωμά σας. Αν εμείς θέλουμε να πληρώσουμε φόρους για να πάτε δημοτικό ή μπουζούκια, είναι κάτι που εμείς θα αποφασίσουμε και όχι εσείς.

 Κατ αρχήν το κράτος δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κάποιος τρίτος, κάποιος άλλος – πέρα από εμάς, τους εργαζόμενους,  αφού τα έσοδα του κράτους έρχονται κατά κύριο λόγο από τη φορολογία που εμείς επωμιζόμαστε – έμμεσα ή άμεσα. Εφ’ όσον υπάρχει φορολογία, το κράτος έχει ευθύνη να διαφυλάξει το δικαίωμα στην πρόσβαση των μαθητών στο σχολείο στην προκειμένη περίπτωση. Αν κατά τον Γεωργιάδη αποτελεί παράνοια να περιμένουμε να πληρώνει το κράτος τα κόμιστρα των μαθητών, ας μας δικαιολογήσει την παράνοια που είναι το να πρέπει εμείς σαν εργαζόμενοι, νέοι άνεργοι, συνταξιούχοι, μαθητές να πληρώσουμε μέσω του κράτους το χρέος των τραπεζών, για το οποίο δεν ευθυνόμαστε, με το δικαίωμα μας στην υγεία, την παιδεία και τη δωρεάν μεταφορά στο σχολείο (και μαζί ότι άλλο αποφασίσουν να κόψουν στην πορεία).

 Και κατά δεύτερον ενώ οι φόροι, τα εισιτήρια των λεωφορείων για όλους τους υπόλοιπους, τα τέλη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, το ΦΠΑ, έχουν ήδη αυξηθεί, τα δικαιώματα σιγά σιγά λιγοστεύουν! Πώς το σχολιάζει ο κος Γ;; Και πώς αυτοί, μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοκεφαλαιοκράτες που φοροδιαφεύγουν και παίρνουν φοροευκολύνσεις, δικαιούνται να παίρνουν επιδοτήσεις για σκοπούς «ανάπτυξης» όταν δεν πληρώνουν ούτε σεντ στο κράτος! Τα λεφτά που πληρώνουμε σε φόρους φτάνουν για να πληρώσουν τις κρατικές παροχές! Απλά οι κυβερνήσεις επιλέγουν να τα δώσουν αλλού! 

 Συνεχίζει λέγοντας:

 “Τα δικαιώματά σας δεν τα αποκτάτε με τη γέννησή σας, αλλά μετά που θα εργαστείτε γι’ αυτά. Που θα πληρώσετε γι’ αυτά. Αφού τα αποκτήσετε με εργασία, τότε αν κάποιος πάει να σας τα πάρει, ΝΑΙ, τα διεκδικείτε. ΝΑΙ, αγωνίζεστε γι’ αυτά.”

 Ας ακολουθήσουμε τη λογική βραχυκύκλωμα που εκφράζει ο Γεωργιάδης… Από που να αρχίσουμε…

 Γεννιέσαι, δεν έχεις δικαιώματα, πας σχολείο για να καταρτιστείς, για να μπορείς αργότερα να εργαστείς και να “αποκτήσεις δικαιώματα”. Άρα όσο είσαι στο σχολείο δε μπορείς να δουλεύεις, ούτε και δικαιώματα έχεις. Κάτι πρέπει να γίνει…      

Πιό πάνω ο Γεωργιάδης εισηγείται ως λύση την επιβολή διδάκτρων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σ’ ένα μέλλον όπου όλα αγοράζονται και στο τέλος η παιδεία γίνεται από δικαίωμα προνόμιο -μόνο όσων μπορούν να την αγοράσουν, μια πραγματικότητα από την οποία έχουμε πάρει μια γεύση με τον τριπλασιασμό των διδάκτρων στα Αγγλικά πανεπιστήμια το 2012. Άρα αυτό προτείνει να γίνει; Αμόρφωτες μάζες και λίγοι μορφωμένοι και εκλεκτοί; 

 Ο λόγος του, θυμίζει  τη “μεγάλη” εκπρόσωπο της σχολής του κου Γ, Μάργκαρετ Θάτσερ η οποία έλεγε ότι «κοινωνία δεν υπάρχει» και που χρησιμοποίησε προς το δικό της, καθώς και των άγγλων κεφαλαιοκρατών όφελος την φράση “αυτός που δε δουλεύει ούτε και θα τρώει”, οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες άγγλους εργαζόμενους στην εξαθλίωση και πλουτίζοντας δεκάδες μεγαλοεπιχειρηματίες κερδοσκόπους.

 Σοσιαλισμός

 Γράφει παρακάτω:

“Θα χαιρόμουν να έβλεπα έναν μαθητή να λέει: «Ναι, να πληρώσω εγώ, διότι ο γονιός μου μπορεί, για να στηρίξουμε περισσότερο τους άλλους που έχουν ανάγκη». Αυτός είναι ο σοσιαλισμός, όχι αυτό που σας πωλούν οι μεσάζοντες και οι πωλητές των «δωρεάν» υπηρεσιών.”

 Πρώτον ο σοσιαλισμός δεν είναι ελεημοσύνη, και δεύτερον στο σοσιαλισμό δεν υπάρχουν έχοντες και μη έχοντες. Όσον αφορά το τι είναι σοσιαλισμός, αρκεί μόνο να αναποδογυρίσουμε τη φράση της Θάτσερ “αυτός που δε θα δουλεύει ούτε και θα τρώει” όπως έκανε ο Λένιν πολλά χρόνια πριν τη χρησιμοποιήσει η Θάτσερ, στο βιβλίο του “Κράτος και επανάσταση”. Ο Λένιν περιέγραφε τις συνθήκες μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας, όπου μόνο όσοι συμμετέχουν ενεργά με την εργασία τους στη διαδικασία της παραγωγής, έχουν δικαίωμα στην κατανάλωση. O Λένιν βέβαια δεν αναφερόταν σε τεμπέληδες εργάτες, άτομα ανίκανα για εργασία -άτομα με αναπηρία, υπερήλικες ή μαθητές σε αυτή την περίπτωση αλλά στην άρχουσα τάξη της οποίας τα κέρδη δεν προέρχονται από τη δουλειά που έκαναν καθαυτή, αλλά από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, όπως περιέγραψε ο Μαρξ. Αυτοί άρα γιατί απολαμβάνουν κρατικές παροχές αφού δεν δουλεύουν;

 Επίθεση στο συνδικαλισμό

 «Αυτοί που μεσολαβούν: οι εκπρόσωποι οργανωμένων συνόλων, όπως οι συνδικαλιστές. Τα μέλη του δ.σ. της ΟΕΛΜΕΚ και οι ομόλογοί τους αλλού, ενώ πληρώνονται για να σας διδάσκουν, γυρίζουν και κάνουν τους συνδικαλιστές.»

 Μεγάλη επίθεση κάνει ο Γεωργιάδης και στον συνδικαλισμό, επίσης κομμάτι του ίδιου δόγματος που ακολουθούσε και η Θάτσερ! Το ισχυρότερο όπλο της Θάτσερ, το οποίο και ο Γ υπερασπίζεται στο άρθρο του σήμερα, ήταν ότι φρόντισε πρώτα- πρώτα να διαλύσει το δικαίωμα των εργαζομένων στο συνδικαλισμό, καταργώντας τον νόμο που επέβαλλε στους εργοδότες να προσλαμβάνουν αποκλειστικά εργάτες που ανήκαν σε συνδικάτο.

Παρόλο που το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να έχει αυτή τη στιγμή πολλά προβλήματα, το γεγονός ότι οι καθηγητές μέσα από τα συνδικαλιστικά τους όργανα είχαν σταθεί αλληλέγγυοι στους μαθητές, ήταν ένα σημαντικό στοιχείο που μπορούσε να οδηγήσει τον αγώνα των μαθητών σε νίκη. Στην ουσία αυτό που φοβάται ο Γεωργιάδης και οι σύμμαχοι του, είναι σε κάθε διεκδίκηση να μας βρίσκουν οργανωμένους και αλληλέγγυους μπροστά τους.

Η λάσπη του Γεωργιάδη δεν θα περάσει!

Για κλείσιμο θα χρησιμοποιήσω μια φράση που μου είπε ένας συνταξιούχος στην κινητοποίηση της 14ης του Δεκέμβρη: “εγώ πριν θκυό μήνες έκαμα εγχείρηση ανοικτής καρδίας, ο γιατρός είπε μου να μεν φκώ που το σπίτι, αλλά σήμερα είμαι δαμέ, όι για μένα, αλλά για σας, τη νέα γενιά, που σας εκαταστρέψαν το μέλλον…”

Η φράση αυτή συνοψίζει πλήρως τη δική μας τη λογική απέναντι στη δική τους. Εξηγεί ότι οι δικές μας οι διεκδικήσεις δεν αφορούν μια ολιγάριθμη ελίτ αλλά τους αγώνες που δίνουμε, τους δίνουμε για όλους μας, γιατί κατανοούμε ότι το να κόψουν το επίδομα στον ανάπηρο, ή τη δωρεάν μεταφορά στο μαθητή ή το να κατασχέσει η τράπεζα το σπίτι του γείτονα, δεν είναι πρόβλημα του ανάπηρου, του μαθητή, ή του γείτονα είναι και δικό μας πρόβλημα, γιατί μπροστά στο κέρδος δε θα διστάσουν να μας στείλουν πίσω στο Μεσαίωνα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: