Τρίτη 30/4, στις 3μμ: Όλοι έξω από την Βουλή! ΟΧΙ στο μνημόνιο! ΕΞΩ η Τρόικα!

Την Τρίτη 30/4 ψηφίζεται το μνημόνιο της Τρόικα από την Βουλή των Αντιπροσώπων. Τους εφαρμοστικούς νόμους του μνημονίου τους νοιώθουμε ήδη στην ζωή μας –  ήδη από τον Δεκέμβρη η προηγούμενη κυβέρνηση πέρασε ένα μεγάλο κομμάτι των περικοπών και τον Μάρτη η νέα κυβέρνηση διέλυσε την Λαϊκή Τράπεζα και πάγωσε την οικονομία του τόπου. Χρησιμοποιώντας την τρομοκρατία ότι θα οδηγηθούμε σε πλήρη οικονομική κατάρρευση και δεν θα μπορεί η Κύπρος να δανειστεί για πολλές δεκαετίες (Γεωργιάδης[1]) ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος (Αρχιεπίσκοπος) αλλά και με ψέματα ότι αυτό ήταν όλο και τώρα μπαίνουμε σε περίοδο σταθερότητας,  προσπαθούν τώρα η κυβέρνηση, η εκκλησία και τα ΜΜΕ να πείσουν τον κόσμο ότι δεν πρέπει να αντιδράσουμε.

2ee10

Με την υπογραφή όμως του μνημονίου την Τρίτη δεν σημαίνει ότι απλά θα επικυρωθούν όλα όσα πέρασαν την προηγούμενη περίοδο και θα παραχωρήσει η Τρόικα την πρώτη δόση. Σημαίνει ότι δεσμευόμαστε για τα 22 επόμενα χρόνια, ότι θα ακολουθούμε τις πολιτικές της Τρόικας όποιες κι αν είναι αυτές, και ότι θα φορτωθούν οι εργαζόμενοι ένα επιπλέον  χρέος 10 δις ευρώ – δηλαδή το 60% του ΑΕΠ Τα χρέη αυτά θα είναι αδύνατο να αποπληρωθούν καθώς  η Κύπρος θα περάσει σε μια περίοδο βαθιάς ύφεσης.  Όμως η Τρόικα κάθε 3 μήνες θα έρχεται να ελέγξει αν έχουν εφαρμοστεί οι περικοπές που προτείνει κι αν έχουν «πιαστεί» οι άπιαστοι στόχοι που έχει βάλει, θα έχει δικαίωμα να προτείνει κι άλλα μέτρα, και να φορτώνει κι άλλα δις χρέους στις πλάτες των εργαζομένων.

Άρα οι περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, οι περικοπές στις δαπάνες του δημοσίου, οι αυξήσεις στην φορολογία και η φορολογία της ακίνητης περιουσίας, όπως και οι ιδιωτικοποιήσεις που προβλέπει το τωρινό μνημόνιο δεν είναι το τέλος των επιθέσεων που θα δεχτούμε, παρά μόνο η αρχή!

Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να το κάνουν! Έχει ήδη καλεστεί κινητοποίηση έξω από την βουλή στις 3 το μεσημέρι, ώστε να δώσουμε ένα μαζικό και δυναμικό παρόν ενάντια στο μνημόνιο, ενάντια στη Τρόικα και τις πολιτικές που επιλέγει να εφαρμόσει η κυβέρνηση.

Η διαμαρτυρία δεν είναι αρκετή!

Η ψήφιση του μνημονίου είναι μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στην πρόσφατη ιστορία της Κύπρου και για τους εργαζόμενους. Θα σφραγίσει το τέλος μιας ολόκληρης εποχής γενικής ανόδου του βιοτικού επιπέδου και θα ξεκινήσει μια εποχή που θα μας οδηγεί στην εξαθλίωση και την χρεοκοπία. Αυτό δείχνουν τα παραδείγματα των άλλων χωρών όπου έχουν εφαρμοστεί μνημόνια.

Σε αυτή την ιστορική στιγμή η αντίσταση του λαού θα πρέπει να είναι μαζική και δυναμική. Όμως μια διαμαρτυρία έξω από την βουλή, από μόνη της, δεν μπορεί να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Για να ασκηθούν πραγματικά πιέσεις και για να μπορούν να παραστούν οι εργαζόμενοι μαζικά σε μια τέτοια μέρα, η διαμαρτυρία θα έπρεπε να είχε πάρει την μορφή απεργίας, και μάλιστα μιας γενικής απεργίας του δημόσιου, ημικρατικού και ιδιωτικού τομέα.

Η απεργία, και μάλιστα η γενική απεργία είναι από τα πιο δυνατά όπλα που έχουν οι εργαζόμενοι για να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις που έρχονται. Μόνο αν παραλύσει η οικονομία και το κράτος θα δείξουν οι εργαζόμενοι την πραγματική δύναμή τους μέσα στην κοινωνία.

Τα περισσότερα κόμματα απέδειξαν τον προηγούμενο μήνα ότι δεν εκπροσωπούν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Την Τρίτη αναμένεται μόνο το ΑΚΕΛ να καταψηφίσει το μνημόνιο. Αλλά κι αυτό δεν είναι διατεθειμένο να καλέσει τους εργαζομένους με όλη την δύναμή τους, με απεργία, να στηρίξουν αυτή του την επιλογή, και να πιέσουν και τους υπόλοιπους βουλευτές να κάνουν το ίδιο.

Καμία Συντεχνία δεν έχει καλέσει για απεργία για την Τρίτη. Παρόλο που πέρσι το καλοκαίρι η ΠΑΣΥΔΥ, η ΟΕΛΜΕΚ, η  ΠΟΕΔ και άλλες συντεχνίες είχαν δηλώσει ότι θα φτιάξουν αντιμνημονιακό συνδικαλιστικό μέτωπο, και παρόλο που η ΣΗΔΗΚΕΚ -ΠΕΟ και η ΠΕΟ συμμετέχουν στην Kίνηση Eνάντια στις IΙδιωτικοποιήσεις και καλούν για την διαμαρτυρία, καμία από τις συντεχνίες δεν έχει καλέσει ούτε καν σε μία συμβολική ολιγόωρη απεργία! Ας μην μιλήσουμε δε για την ΣΕΚ που φαίνεται να έχει γίνει πιστός υπηρέτης της κυβέρνησης, και όσο κι αν μιλούσε λίγο πέρυσι ενάντια στις επιθέσεις που δεχόταν οι εργαζόμενοι, τώρα πλέον φαίνεται να έχει χάσει εντελώς τη φωνή της….

Πότε θα δράσει αυτό το «αντιμνημονιακό μέτωπο»; Πότε περιμένουν οι Συντεχνίες να παλέψουν για τα συμφέροντα των εργαζόμενων; Όταν θα έχουν ήδη δεσμευτεί για τα επόμενα 22 χρόνια; Όταν θα υπάρχει στην Κύπρο μαζική φτώχεια κι εξαθλίωση;

Οι ηγεσίες των Συντεχνιών δείχνουν τα όριά τους. Έχουν μείνει στον καιρό που μέσα από διαπραγματεύσεις πίσω από κλειστές πόρτες, και μέσα σε συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης, μπορούσαν να διεκδικήσουν μια μικρή αύξηση στους μισθούς και στα ωφελήματα των εργαζομένων. Αυτοί οι καιροί όμως έχουν περάσει! Αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να κάθονται παρατηρητές και να περιμένουν πότε θα μπουν σε εφαρμογή οι εφαρμοστικοί νόμοι για να αντιδράσουν (αν αντιδράσουν – ακόμα και τότε).

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλη επιλογή παρά μόνο να οργανωθούν για να πιέσουν τις ηγεσίες των συντεχνιών τους να προχωρήσουν σε δυναμικά μέτρα. Αυτό μπορεί να γίνει και χρειάζεται να γίνει μέσα από τη δημιουργία επιτροπών – πρωτοβουλιών εργαζομένων ενάντια στο μνημόνιο και τις πολιτικές λιτότητας, μέσα σε κάθε εργασιακό χώρο, οι οποίες θα ασκήσουν αυτή τη πίεση.

Υπάρχει εναλλακτική! Το μνημόνιο δεν είναι μονόδρομος. .

Ο κυπριακός λαός είπε πολύ ηχηρά την προηγούμενη περίοδο μέσα από τις κινητοποιήσεις που έγιναν ότι δεν είναι διατεθειμένος να πληρώσει το χρέος των τραπεζών. Δεν θέλει την Τρόικα ούτε και τα μνημόνια της.

Αυτή ακριβώς είναι και η εναλλακτική λύση! Τις αποφάσεις που αφορούν το μέλλον μας και τις ζωές μας να τις καθορίσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι συνταξιούχοι, οι πολίτες. Έχουμε τη δύναμη να επιβάλουμε λύσεις!

▪        Να μην πληρώσουμε το χρέος των τραπεζιτών ένα χρέος που δεν δημιουργήσαμε εμείς και δεν ευθυνόμαστε εμείς!

▪        Να διεκδικήσουμε το πέρασμα των τραπεζών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, στην κοινωνία –κάτω από έλεγχο και διαχείριση των ίδιων των εργαζομένων και της κοινωνίας, για να λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας κι όχι για τα κέρδη των τραπεζιτών

▪        Να πούμε όχι στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Η έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή στη λίρα δεν αποτελεί καταστροφή ούτε θα βαθύνει την κρίση αν συνοδευτεί από την κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα μαζικών δημόσιων επενδύσεων και σχεδιασμού της οικονομίας για τις ανάγκες του συνόλου! Ακριβώς το αντίθετο!

▪        Διεκδικούμε ένα  δημόσιο τομέα που δεν θα χαρακτηρίζεται από διαφθορά και κακοδιαχείριση, αλλά από απόλυτη διαφάνεια δημοκρατία έλεγχο, στα χέρια, στη διαχείριση και τον έλεγχο της κοινωνίας και των εργαζομένων. .

▪        Μπορούμε να πετύχουμε όλα τα πιο πάνω, παλεύοντας μαζί με όλα τα κινήματα της Ευρώπης ενάντια στην Τρόικα, τα μνημόνια και την λιτότητα! Τα προβλήματα είναι κοινά, ο αγώνας είναι κοινός, ο συντονισμός είναι απαραίτητος. Ο στόχος πρέπει να είναι κοινός: για μια Ευρώπη των λαών και όχι των κεφαλαιοκρατών και των τραπεζιτών, μια Ευρώπη σοσιαλιστική!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: