Προεδρικές εκλογές στην σκιά του μνημονίου: Μαύρο σε Αναστασιάδη – Λιλλήκα και νεοφασισμό! Προετοιμασία για τους αγώνες που έρχονται!

Οι φετινές προεδρικές εκλογές διεξάγονται μέσα σε συνθήκες πρωτόγνωρες για τους κύπριους εργαζόμενους:  από την Κύπρο της αφθονίας, της κοινωνικής πρόνοιας που δεν θα τους άγγιζε η κρίση, βρισκόμαστε τώρα σε μια κατάσταση όπου η Κύπρος βρίσκεται μέσα στην δύνη της οικονομικής κρίσης.

Μετά την κατάρρευση της Λαϊκής Τράπεζας τον προηγούμενο Μάη, και την διάσωσή της από το κράτος, έχει φανεί το πραγματικό πρόβλημα της κυπριακής οικονομίας:  οι τράπεζες και η έκθεσή τους στα ελληνικά ομόλογα και τοξικά δάνεια.

Τον Ιούνη έγινε η αίτηση για ένταξη στον Eυρωπαϊκό Mηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ) και από τότε δεν υπάρχει τίποτα άλλο στην δημόσια συζήτηση από την τρομοκρατία  της χρεοκοπίας για να δικαιολογήσουν το φόρτωμα 17 δις (όσο ολόκληρο το ΑΕΠ της Κύπρου) στην πλάτη των εργαζομένων.

Έχουμε πάρει το δρόμο της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας αλλά με μερικές ιδιαιτερότητες: τα μνημονιακά μέτρα λιτότητας πέρασαν από την Βουλή των Αντιπροσώπων πριν να υπογραφεί το μνημόνιο, η οικονομία της Κύπρου ήταν και είναι ακόμη σε πολύ καλύτερη  κατάσταση από άλλες χώρες της ΕΕ– 84% χρέος και 4,5% έλλειμμα, και το πιο σημαντικό – η αίτηση ένταξης  στο μηχανισμό στήριξης, τα μνημονιακά μέτρα προτάθηκαν από μια αριστερή κυβέρνηση.

alibabam

Μέσα στο καλοκαίρι και μέχρι και το φθινόπωρο, ένα ήταν το θέμα συζήτησης και η ανησυχία του κόσμου: ότι δεν θα υπάρχουν λεφτά και ότι θα γίνει «στάση πληρωμών», μια φράση που πολύ έντεχνα όλα τα κόμματα και τα ΜΜΕ μετέτρεψαν από «στάση πληρωμών του χρέους» που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα σε «στάση πληρωμών των μισθών και των συντάξεων» στην Κύπρο.

Κάτω από αυτό το φόβο πέρασαν χωρίς σχεδόν καθόλου αντιδράσεις από τους εργαζόμενους τα πρώτα μνημονιακά μέτρα λιτότητας στα πλαίσια του προυπολογισμού μέσα στον Νοέμβρη, χωρίς σχεδόν καθόλου αντιδράσεις από τους εργαζόμενους. Την ίδια στιγμή στις δημοσκοπήσεις το 60% των εργαζόμενων ήθελε να υπογραφεί το μνημόνιο με την Τρόικα γιατί είχε καταλάβει ότι μόνο έτσι μπορούμε να σωθούμε!

Σε δημοσκόπηση του Φιλελεύθερου στις 11/2/13 το ποσοστό αυτό έχει πέσει στο 52%, το οποίο μια βδομάδα πριν της εκλογές είναι αρκετά σημαντικό. Επίσης πολύ σημαντικό είναι ότι μόνο το 5% είπε δεν ξέρει αν θα βοηθήσει ή όχι ενώ το 43% δεν το θέλει.

Αυτή η αλλαγή είναι πολύ ενθαρρυντική μια και το στοίχημα  μετά τις εκλογές θα είναι πώς να σταματήσουμε τον μνημονιακό κατήφορο αφού όλοι οι υποψήφιοι (οι κύριοι υποψήφιοι που πολύ ι πιθανό να εκλεγούν) έχουν δηλώσει πλέον ότι θα υπογράψουν το μνημόνιο.

Παρόλα αυτά το μεγαλύτερο ποσοστό το παίρνει ο Αναστασιάδης, ο πλεόν νεοφιλελεύθερος και δεξιός υποψήφιος. Δύο βδομάδες πριν τις εκλογές στην  δημοσκόπηση του Σίγμα παίρνει 42% και στην τελευταία δημοσκόπηση του ΡΙΚ  45.1% ποσοστό που τον χαρακτήρισε σαν απόλυτο φαβορί. Δυστυχώς οι πολιτικές που ακολούθησε το ΑΚΕΛ κατά τη διάρκεια της προεδρίας του καθώς και η επιλογή του να μην διεκδικήσει ξανά την προεδρία με έναν δικό του υποψήφιο ο οποίος να έχει έναν αντιμνημονιακό και φιλεργατικό πρόγραμμα  έχει στρέψει την πλειοψηφία των εργαζόμενων να ψάχνει για διεξόδους στην δεξιά, να ψάχνει να τιμωρήσει την αριστερά για τα λάθη που έκανε , χωρίς όμως να καταλαβαίνει τι μας περιμένει σε περίπτωση εκλογής μιας δεξιάς κυβέρνησης.

διαβάστε την ανάλυσή της ΝΕΔΑ στα παρακάτω άρθρα:

2008-2013: ένας πρώτος απολογισμός της διακυβέρνηση της Αριστεράς

Πρώτη φορά κάθοδος και της ακροδεξιάς!

Ο Αναστασιάδης δεν αποτελεί λύση – αποτελεί καταδίκη

 Λιλλήκας: ούτε νέος ούτε διαφορετικός

Είναι η επιλογή Μαλά κατάλληλη για τους εργαζόμενους και την αριστερά;

Υπάρχει εναλλακτική; Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά και εργατικοί αγώνες

Advertisements

3 Σχόλια to “Προεδρικές εκλογές στην σκιά του μνημονίου: Μαύρο σε Αναστασιάδη – Λιλλήκα και νεοφασισμό! Προετοιμασία για τους αγώνες που έρχονται!”

  1. Είναι από ενόχληση που μπαίνω στη διαδικασία να γράψω εδώ δυο λόγια.

    Ο τίτλος του άρθρου σας είναι «Μαύρο σε Αναστασιάδη – Λιλλήκα και νεοφασισμό! Προετοιμασία για τους αγώνες που έρχονται!» Επειδή δεν ζούμε στην εποχή των μαύρων και λευκών καλπών στον 19ο αιώνα – από όπου προέρχεται και το «μαυρίζω» – ο τίτλος σας παραπέμπει στην καταψήφιση της Δεξιάς και, δια της εις άτοπον απαγωγής, δηλ. δια της λογικής, στην υπερψήφιση – στο μη-μαύρισμα – του υποψηφίου της Αριστεράς. Στο καθαυτό κείμενο και κατά τη στιγμή της καταληκτικής σας κριτικής προς το ΑΚΕΛ λέτε προς ενίσχυση της εντύπωσης: «[το ΑΚΕΛ] έχει στρέψει την πλειοψηφία των εργαζόμενων να ψάχνει για διεξόδους στην δεξιά, να ψάχνει να τιμωρήσει την αριστερά για τα λάθη που έκανε, χωρίς όμως να καταλαβαίνει τι μας περιμένει σε περίπτωση εκλογής μιας δεξιάς κυβέρνησης.» Οπότε: «Μαύρο σε Αναστασιάδη-Λιλλήκα, κλπ» γιατί αλλοίμονό μας «σε περίπτωση εκλογής μιας δεξιάς κυβέρνησης» – Συμφωνώ.

    Το μόνο που η θέση σας είναι άλλη:

    «Σε αυτές τις εκλογές για μας – γράφεται σε άλλο κείμενο – δεν υπάρχει υποψήφιος που να εκφράζει τα συμφέροντα των εργαζομένων, που να είναι διατεθειμένος να παλέψει για να μας βγάλει από τα μνημόνια και τις επιθέσεις των καπιταλιστών. Συνεπώς η ΝΕΔΑ δεν μπορεί να στηρίξει κανέναν υποψήφιο.» – Τους μαυρίζετε όλους.

    Αγνοώ πώς είναι πρακτικά δυνατό να «μαυρίσει» κάποιος τη Δεξιά δια της αποχής ή του λευκού, όταν το μέγεθος της αποχής και του λευκού σε αυτές τις εκλογές «πριμοδοτούν» την εκλογή νίκη της Δεξιάς, από την οποία ξέρουμε «τι μας περιμένει σε περίπτωση εκλογής» της. Αυτά όμως μπορούμε να τα συζητούμε για ώρες, να συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε και να βρεθούμε πάλι δίπλα-δίπλα στους αγώνες.

    Αυτό που με ενοχλεί είναι το καμουφλάρισμα και ο τέτοιος κατακερματισμός του επιχειρήματος σας, σε βαθμό που καθίσταται παραπλανητικό.

    Φιλικά,
    Δάφνος

  2. Γειά σου Δάφνο, ευχαριστούμε για το σχόλιο.

    Η κατάσταση με τις φετινές εκλογές είναι όντως πολύ δύσκολη για την αριστερά. Το παραδοσιακό κόμμα της αριστεράς αντί να προχωρήσει προς τα αριστερά, αξιοποιόντας την κρίση για να αναδείξει την αδυναμία του καπιταλισμού και να προχωρήσει στην ανατροπή του, τελικά στρέφεται δεξιά και προτείνει έναν μνημονιακό – ανεξάρτητο, υποψήφιο. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε δεξιούς και αριστερούς υποψήφιους. Έχουμε νεοφιλελευθερους δεξιούς, νεοφιλελευθερους εθνικιστές κεντροδεξιούς και φιλελευθερους/»κεντροαριστερους» που πολύ αμφιβάλω, ειδικά μετά τις δηλώσεις της τελευταίας βδομάδας αν μπορεί να καταταχτεί έτσι ο Μαλάς. Άρα δεν έχουμε μια υποψηφιότητα της αριστεράς. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση δεν προσπαθούμε να καμουφλάρουμε τίποτα, αλλά προσπαθούμε να τοποθετηθούμε όσο πιο καθαρά γίνεται, για αυτό και έχουν τα κείμενά μας τόσο μεγάλη έκταση.

    Οπότε το ένα ζήτημα είναι ναι: η θέση της ΝΕΔΑ ειναι ότι δεν υπάρχει υποψήφιος που να εκφράζει τα συμφέροντα των εργαζομένων κι άρα δεν μπορεί να στηρίξει κανέναν. Δεν μπορεί να στηρίξει.

    Την ίδια στιγμή η ΝΕΔΑ στρέφεται προς το άκυρο/λευκό, και δεν κάνει εκστρατεία για αυτό. Στρέφεται.

    Ο τίτλος λοιπόν καταδεικνύει για τί πράγμα κάνει εκστρατεία: κάνει εκστρατεία για να μην ψηφίσει κανένας αναγνώστης μας μέλος και φίλος μας τον Αναστασιάδη, τον Λιλλήκα και την ακροδεξιά.

    Απο εκεί κι έπειτα καταλαβαίνει, όπως γράφουμε στο τελος του άρθρου για το Μαλά, γιατί κάποιος θα ψηφίσει Μαλά και τον καλούμε να μην έχει ψευδαισθήσεις. Δεν μπορούμε να στηρίξουμε Μαλά για όλους αυτούς τους λόγους που έχουμε γράψει. Καταλαβαίνουμε όμως αν κάποιος τον θεωρήσει τον λιγότερο κακό – εμείς δεν τον θεωρούμε.

    Το σημαντικότερο όμως μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε είναι το ότι είναι εκτεθημένοι οι εργαζόμενοι αυτή τη στιγμή λόγω των λάθος επιλογών απο την ηγεσία του ΑΚΕΛ, και ότι την επόμενη περίοδο θα πρέπει να δούμε πώς αυτά τα λάθη να τα διορθώσουμε έτσι ώστε να μην γίνουν οι εργαζόμενοι έρμαιο των φασιστών.

    Αυτά λοιπόν για την ουσία.

    Τώρα κάτι μικρό για το επιχείρημα που μπαίνει για το λευκό/άκυρο το οποίο μπαίνει όλη τη βδομάδα και νομίζω πως έχει κάπως κουράσει. Λες ότι «η αποχή και το λευκό «πριμοδοτούν» τον δεξιό». Καταρχήν η αποχή και το λευκό και το άκυρο «πριμοδοτούν» τον πρώτο, αλλά και όλους γιατί αν έχεις ένα μέτρο 100 και είναι άκυρα τα 80 τότε το ποσοστό ανεβαίνει, και απο τον πρώτο και απο τον δευτερο κτλ.
    Οπότε δεν «πριμοδοτεί» την δεξιά, αλλά τον πρώτο. Με την φράση σου / όπως και όλων των άλλων που χρησιμοποιούν αυτό το επιχείρημα, θεωρείς απο την αρχή ότι ο πρώτος θα είναι ο δεξιός! Γιατί; ή καλύτερα ποιός ευθύνεται για αυτή την κατάσταση; Εκεί είναι η βάση του ζητήματος. Δηλάδή, με το επιχείρημα «πριμοδοτεί την δεξιά» γίνεται μια πρσπάθεια να μεταφερθεί η ευθύνη το ότι θα βγεί η δεξιά, απο αυτόν που πραγματικά φταίει – την ηγεσία του ΑΚΕΛ δηλαδή – στον ψηφοφόρο. Κι εγώ θέλω να επαναφέρω την ευθύνη εκεί που βρίσκεται: τι έκανε το ΑΚΕΛ για να εμπνέυσει τον κόσμο τα τελευταία 3 χρόνια (γιατι τα πρώτα 2 κάτι έκανε) και τί κάνει σε αυτές τις εκλογές για να εμπνεύσει τον κόσμο και να γίνει αυτό το πρώτο και να εμποδίσει την άνοδο της δεξιάς;

    Όλα αυτά θα πρέπει να τα συζητήσουμε την επόμενη των εκλογών, ανοιχτά, όλοι μαζί, μαζί με την κοινωνία για να προετοιμαστούμε για τους αγώνες που έρχονται – όποιος και να εκλεγεί – και την ίδια στιγμή να αρχίσουμε να βάζουμε τις βάσεις για μια νέα αριστερά που να μην ξανα επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος – πρόσφατου και μακρινού.

    Φιλικά
    Αθηνά

  3. Σε ό,τι αφορά τη συλλογιστική του επιχειρήματός σου, Δάφνο, 1. ο όρος «μαυρίζω», παρότι στην κυριολεξία του αναφέρεται σε πρακτική παλιότερη, καταλαβαίνω ότι χρησιμοποιείται εδώ με σκοπό να προσδώσει περαιτέρω αξιακό βάρος στην καταψήφιση/μη ψήφιση των Αναστασιάδη και Λιλλήκα, όπως συμβαίνει και με τον όρο «δαγκωτό» κτλ., παίρνοντας λοιπόν σημασία πλήρως επίκαιρη. 2. η θέση ότι η αποχή και το λευκό πριμοδοτεί την εκλογική νίκη της Δεξιάς (και όχι το ποσοστό του πρώτου υποψηφίου) προεξοφλεί την επικράτηση της τελευταίας. 3. Το επιχείρημα της ΝΕΔΑ και η θέση της για τις εκλογές προκύπτει από το σύνολο των προεκλογικών κειμένων της. Πράγματι, θα ήταν καλύτερο τα κείμενα αυτά να έχουν ενιαιοποιηθεί και τοποθετηθεί σε ένα, ωστόσο η ύπαρξη πολλών κειμένων δε συνιστά κατακερματισμό επιχειρήματος, αλλά πιθανώς χάωμα και τσαπατσουλιά. 4. Δεν προκύπτει από κάπου καμουφλάρισμα και παραπλάνηση, αφού το επιχείρημα εκτίθεται ολόκληρο και με σαφήνεια, παρότι σε περισσότερα απο ένα κείμενα.

    Σε ό,τι αφορά το πολιτικό του επιχειρήματος, και με την όση (λίγη) γνώση μου της κυπριακής πολιτικής σκηνής, 1. Η θέση της ΝΕΔΑ πράγματι ενέχει μια αντιφατικότητα, η οποία όμως μάλλον προκύπτει από την αντιφατικότητα της πολιτικής ζωής στην Κύπρο εν γένει και αυτήν των υποψηφιοτήτων ειδικότερα: Πράγματι «αλίμονό μας σε περίπτωση εκλογής μιας δεξιάς κυβέρνησης» και πράγματι «δεν υπάρχει υποψήφιος που να εκφράζει τα συμφέροντα των εργαζομένων, που να είναι διατεθειμένος να παλέψει για να μας βγάλει από τα μνημόνια και τις επιθέσεις των καπιταλιστών». 2. Το κάλεσμα για μάυρισμα Αναστασιάδη – Λιλλήκα δε συνεπάγεται στήριξη Μαλά, ακριβώς γιατί είναι κάλεσμα για παράλειψη υπερψήφισης, και άρα η προηγούμενη αντίφαση επιλύεται μερικώς. Απ’ όσο καταλαβαίνω η ΝΕΔΑ ενδιαφέρεται να μην υπερψηφιστούν οι δύο αυτοί υποψήφιοι, ενώ ταυτόχρονα κατανοεί τους ψηφοφόρους που θέλουν να ψηφίσουν Μαλά και δεν καλεί αυτούς να μην το κάνουν, ενώ επισημαίνει ότι αυτή η επιλογή οφείλει να μη φέρει ψευδαισθήσεις υπερψήφισης υποψηφιου «που να εκφράζει τα συμφέροντα … καπιταλιστών». Η μη κάθοδος από την πλευρά της οργάνωσης και των συμμαχιών της δικού τους υποψηφίου είναι βέβαια άλλο θέμα. 3. Οι επιλογές αποχή, λευκό, άκυρο, παρότι λόγω του εκλογικού νόμου ενισχύουν ποσοστιάια το τον πρώτο υποψήφιο, παραμένουν δυνάμει πολιτικές επιλογές, η καθεμιά διαφορετική και συνεπώς ως τέτοιες πρέπει να κρίνονται. Το πολιτικό βάρος που φέρει η καθεμιά είναι μεταξύ αυτών που πρέπει να συζητηθούν για ώρες και στους αγώνες. Κατά τη γνώμη μου, η αποχή είναι δύσκολα ευθέως και συνολικά αποτιμήσιμη ως πολιτική θέση και εύκολα μπορεί να συγχυστεί με την -πολιτική ή μη- παράλειψη. Για τα δεδομένα βέβαια της συνήθους υψηλής συμμετοχής στις εκλογές στην Κύπρο, μάλλον μια εκτεταμένη αποχή θα επεσήμαινε την αδυναμία του πολιτικού κόσμου να πείσει για την αναγκαιότητα συμμετοχής στις εκλογές και αναγνώρισής του. Το λευκό επισημαίνει τη μη υποστήριξη κανενός από τους υποψηφίους και ταυτόχρονα, όταν αυτό προτείνεται ως θέση από μια οργάνωση, αναδεικνύει την αδυναμία της να αναδείξει δικό της υποψήφιο. Το άκυρο συνιστά πολύ κοντινή θέση, λίγο δυσκολότερα ωστόσο αποτιμήσιμη, αφού άκυρα ψηφοδέλτια μπορεί να προκύψουν και από λάθος των ψηφοφόρων και όχι απαραίτητα από επιλογή τους.

    Δημήτρης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: